Οι αυξημένες τιμές του πετρελαίου, έχουν οδηγήσει χιλιάδες Έλληνες ίσως και χιλιάδες Εβρίτες σε εναλλακτικές μορφές θέρμανσης.
Δυστυχώς συχνά είναι και τα ατυχήματα.
thrakinea.gr
Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012
Ορεστιάδα: Ακόμα μια φωτιά σε καμινάδα
Οι αυξημένες τιμές του πετρελαίου, έχουν οδηγήσει χιλιάδες Έλληνες ίσως και χιλιάδες Εβρίτες σε εναλλακτικές μορφές θέρμανσης.
Συλλήψεις δραστών επίθεσης σε βάρος αλλοδαπών
τέσσερις (4) ημεδαποί ηλικίας 17, 19, 20 και 23 ετών κατηγορούμενοι για τα αδικήματα της απόπειρας εμπρησμού και διακεκριμένης περίπτωσης φθοράς.
Συγκεκριμένα οι τέσσερις συλληφθέντες την 00.30 ώρα σήμερα μετέβησαν, φορώντας κουκούλες, σε μονοκατοικία στα Σπάτα όπου διαμένουν δύο (2) αλλοδαποί υπήκοοι Πακιστάν, ηλικίας 26 και 32 ετών. Τρεις εξ΄ αυτών εισήλθαν στην αυλή της μονοκατοικίας και ο �ρώτος με σφυρί που κρατούσε, έσπασε το τζάμι της πόρτας εισόδου, ο δεύτερος πετούσε πέτρες στα παράθυρα και ο τρίτος αφού κατάβρεξε με βενζίνη το έδαφος που ήταν σταθμευμένη μοτοσυκλέτα ιδιοκτησίας φίλου των αλλοδαπών, προσπάθησε με αναμμένο χαρτί να βάλει φωτιά, χωρίς όμως να το επιτύχει.
Οι δράστες μετά την επίθεσή επιβιβάστηκαν σε αυτοκίνητο, στο οποίο τους ανέμενε ο τέταρτος συνεργός τους και εξαφανίστηκαν.
Μετά από έρευνα και επισταμένες αναζητήσεις οι αστυνομικοί τους εντόπισαν και τους συνέλαβαν.
Στο σημείο της επίθεσης βρέθηκαν κα�! � κατασχέθηκαν μία άδεια φιάλη με έντονη οσμή από βενζίνη και ένα μισοκαμένο χαρτί.
Σε έρευνα στην κατοικία του 19χρονου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ένα κυνηγετικό όπλο χωρίς άδεια κατοχής και δύο κάλυκες φυσιγγίων.
Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν αύριο (27-11-2012) στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.
Το περπάτημα είναι πιο αποτελεσματικό στην «καύση» λίπους από το τρέξιμο;
Απαντήσεις δίνει στο Life2day.gr ο Ιωάννης Σουπιός Διατροφολόγος- διαιτολόγος .
Πρόσφατα μετά από έρευνες βρέθηκε ότι η απώλεια λίπους έχει άμεση σχέση με τους παλμούς (χτύπους) της καρδιάς (καρδιακή συχνότητα).
Βρέθηκε ότι ο οργανισμός δουλεύοντας με ένα ποσοστό της Μέγιστης Καρδιακής Συχνότητας ουσιαστικά χρησιμοποιεί ενέργεια από το λίπος τους.
Η μέγιστη καρδιά συχνότητα όμως έχει άμεση σχέση με την ηλικία
Πώς υπολογίζουμε την Μέγιστη Καρδιακή Συχνότητα;
Η μέγιστη καρδιακή συχνότητα υπολογίζεται κατ' εκτίμηση με βάση τον «Ηλικιακό τύπο» ω� εξής:
Μέγιστη καρδιακή συχνότητα (Μ.Κ.Σ) = 220 – ηλικία
(McArdle, Katch and Katch, 1991)
Επομένως, ένας ενήλικας 40 ετών θα διαθέτει μέγιστη καρδιακή συχνότητα περίπου 180 κτύπων ανά λεπτό.
Καρδιακή συχνότητα και ένταση άσκησης
Όταν η καρδιά σας κτυπά στο 50 – 60% της Μ.Κ.Σ βρίσκεστε στην ζώνη της χαμηλής έντασης. Αυτή περιλαμβάνει εύκολες ασκήσεις όπως καθημερινές δραστηριότητες και ελαφρές δουλειές. Η ζώνη χαμηλής έντασης έχει κάποια οφέλη για την υγεία.
Αυξήστε στο 60 – 70% της Μ.Κ.Σ και θα βρεθείτε στην ζώνη της χαμηλής προς μεσαία έντασης.Αυτή είναι ω�! �έλιμη για την βελτίωση της υγείας, της φυσικής κατάστασης και για την απώλεια βάρους.
Στο 70 – 85% της Μ.Κ.Σ έχετε μετακινηθεί στην ζώνη της μεσαίας προς υψηλή έντασης. Αυτή απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια αλλά είναι αποτελεσματική για το χτίσιμο της αερόβιας ικανότητας και γενικής αντοχής ιδιαίτερα για άτομα που γυμνάζονται με μεγάλη συχνότητα.
Ένα υγιές άτομο μπορεί μόνο του να προσδιορίσει τα προσωπικά επιθυμητά όρια καρδιακής συχνότητας για άσκηση με τον ακόλουθο πίνακα.
Πίνακας 1. Ένταση άσκησης και καρδιακή συχνότητα για κάθε ηλικιακή ομάδα
Καρδιακή συχνότητα και απώλεια βάρους
Η χρησιμοποίηση λίπους ως ενεργειακή πηγή είναι μέγιστη όταν η ένταση της άσκησης αντιστοιχεί στο 50-70% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας. Όσο μεγαλύτερη η ένταση της άσκησης, τόσο υψηλότερη η καρδιακή συχνότητα και τόσο μεγαλύτερη η κατανάλωση θερμίδων.
Όμως κατά την άσκηση με πολύ υψηλή ένταση το ποσοστό κατανάλωσης λιπών είναι μικρότερο από ότι αυτό κατά την άσκηση με χαμηλή ένταση.
Η γραφική παράσταση 2 δείχνει την κατανομή των εν�ργειακών πηγών για το χαλαρό τρέξιμο (jogging) και το περπάτημα.
Όπως βλέπεται 40 λεπτά περπάτημα είναι πιο αποτελεσματικό, σε ό,τι αφορά την «καύση» λίπους, από 30 λεπτά jogging.
Το κάπνισμα «σαπίζει» τον εγκέφαλο!
Στη μελέτη αυτή ερευνήθηκε ο συσχετισμός ανάμεσα στην πιθανότητα καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού επεισοδίου και της κατάστασης του εγκεφάλου.
Τα αποτελέσματα μελέτης που έγινε σε 8800 άτομα άνω των 50 ετών έδειξαν ότι το κάπνισμα οδηγεί σε υψηλή αρτηριακή πίεση.
Η παχυσαρκία επίσης φάνηκε να επηρεάζει τον εγκέφαλο, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Επιπλέον οσυνολικός κίνδυνος καρδιακ�ς προσβολής ή εγκεφαλικού σχετίζεται σημαντικά με τη γνωστική εξασθένηση, με εκείνους που βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο να παρουσιάζουν μεγαλύτερη πτώση στη γνωστική τους ικανότητα.
Οι επιστήμονες που έλαβαν μέρος σε αυτή την έρευνα δήλωσαν ότι οι άνθρωποι χρειάζονται να γνωρίζουν ότι ο τρόπος ζωής θα μπορούσε να βλάψει τόσο το μυαλό τους όσο και το σώμα τους.
star.gr
Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012
ΜΑΚΡΑ Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ...
Στο Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και οι στενοί του συνεργάτες και σύμφωνα με πληροφορίες όλοι προβλέπουν μακρά νύχτα και διαπιστώνουν μεγάλες δυσκολίες στη διαπρ�γμάτευση...
Και αυτό, γιατί το απόγευμα, στο κυβερνητικό επιτελείο έφτασαν κάποιες πληροφορίες ότι γίνονται προσπάθειες να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ του ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους για το ελληνικό χρέος, δηλαδή ουσιαστικά για το θέμα της αφαίρεσης από το ελληνικό χρέος 40 δις ευρώ που ζητά το Ταμείο.
Με τις παραμέτρους που είχαν μελετήσει είχαν φτάσει να βλέπουν ότι φεύγουν από το ελληνικό χρέος 33 δις ευρώ και μένουν άλλα 7 δις ευρώ.
Φαίνεται όμως ότι αυτά τα 7 δις ευρώ είναι '' επτά βουνά των Άλπεων'' , όπως είπε χαρακτηριστικά στέλεχος �! �ου Μεγάρου Μαξίμου που έχει πληροφόρηση από τις Βρυξέλλες.
Είναι δηλαδή μεγάλη η δυσκολία να συμφωνήσει το ΔΝΤ με τους Ευρωπαίους και οι Ευρωπαίοι μεταξύ τους, και γι'αυτό τίποτα δεν αποκλείεται. Στο Μέγαρο Μαξίμου λένε ότι το ΔΝΤ τα θέλει όλα και τα θέλει άμεσα. Θέλει δηλαδή όλες οι παράμετροι της λύσης που θα δίνουν τη δυνατότητα το ελληνικό χρέος να γίνει βιώσιμο το 2020 να εφαρμοστούν άμεσα , ως τις αρχές Δεκεμβρίου.
ΠΑΟ: Διάστρεμμα ο Πάνκο
Ένα... ευχέλαιο και μάλιστα επειγόντως θα πρέπει να κάνει ο Άντι Πάνκο...Πριν καλά καλά προλάβει να επιστρέψει στη δράση ο Αμερικανός φόργουορντ του Παναθηναϊκού, υπέστη διάστρεμμα κατά τη διάρκεια του σημερινού αγώνα με τον Πανελευσινιακό.
Πιο συγκεκριμένα ο άσος του «τριφυλλιού» γύρισε το πόδι του σε μία φάση της ανα�έτρησης με τους «σταχυοφόρους» και έκτοτε δεν επέστρεψε στο παρκέ.
Το ιατρικό επιτελείο των «πράσινων» έβαλε πάγο στο πόδι του και ο ίδιος ο παίκτης ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται για κάτι σοβαρό, εκφράζοντας την αισιοδοξία του ότι θα δώσει κανονικά το παρών στην αναμέτρηση της Πέμπτης (29/11) με την Ολίμπια Λιουμπλιάνας στο ΟΑΚΑ.
Αύριο (27/11) το πρωί ο Πάνκο αναμένεται να υποβληθεί σε εξετάσεις, προκειμένου να διαπιστωθεί η σοβαρότητα του τραυματισμού του. Πάντως ο τραυματισμός του δεν δείχνει ιδιαίτερα σοβαρός.
ΜΠΕΡΔΕΨΕ ΤΗΝ... ΕΡΤ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ!
ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΜΠΟΥΡ...ΛΟ Ο ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ
Άντε μετά να πείσουν του φιλάθλους του Παναθηναϊκού να μην διαμαρτύρονται για το χάλι της ομάδας και για το ότι βλέπουν την πλάτη του Ολυμπιακού και των μισών ομάδων της Σούπερ Λίγκας. Είναι δυνατόν οι Πράσινοι" να κάνουν τίποτε σοβαρό στο... σκληροτράχηλο Ελληνικό ποδόσφαιρο με φυσικό ηγέτη τον Αλαφούζο και ισχυρό άνδρα της ΠΑΕ τον άνθρωπό του στον ΣΚΑΪ και πρώην πρόεδρο στην ΕΡΤ;(!) Τον βλέπαμε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του καναλιού του και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Με όλους αυτούς πάει ο Αλαφούζος να κερδίσει τον Μαρινάκη; Αν είναι δυνατόν...
"Έρχεται" τον Ιανουάριο η νέα αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους Hellas Airlines
Μετά από τέσσερα χρόνια προσπαθειών, η εταιρία, που συστάθηκε επίσημα στις 2 Νοεμβρίου 2012, θέτει σε λειτουργία το 5ετές επενδυτικό της πρόγραμμα.
Όπως τονίζει στην εφημερίδα ο πρόεδρος της εταιρίας Βασίλης Ραλάκης, στον πρώτο χρόνο λειτουργίας προβλέπεται τζίρος ύψους 55 εκατ. ευρώ, ποσό το οποίο θα επενδυθεί στην εξάπλωση της εταιρίας. Σε πλήρη ανάπτυξη, εξυπηρετώντας Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Ιωάννινα, Ρόδο, Σκιάθο και Ρώμη, Μαδρίτη, Λονδίνο, Μόσχα, Παρίσι, Φρανκφούρτη, Τελ Αβίβ, αναμένεται να βρεθεί τη διετία 2014-2015. Ωστόσο, «κλειδί» της στρατηγικής της θα είναι οι υπηρεσίες cargo που θα παρέχει επιστρατεύοντας αεροπλάνα τύπου combi (το μισό είναι επιβατικό και το μισό είναι φορτηγό αεροπλάνο).
Η διαφορετικότητα της εταιρίας (μότο της είναι το «the different airline») έγκειται εν πολλοίς στην τιμολογιακή πολιτική της. Οι τιμές των εισιτηρίων θα παραμένουν σταθερές καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου και δεν θα υπάρχουν βεβαρημένες χρεώσεις για κρατήσεις τελευταίας στιγμής. Στην τιμή του εισιτηρίου περιλαμβάνεται μία βαλίτσα, καθώς και lunch box, παρόλο που πάγια τακτική των low cost είναι οι συγκεκριμένες παροχές να έχουν επιπλέον χρέωση. Ακόμα, η εταιρία θα συνδέει απευθείας προορισμούς του εξωτερικού (π.χ. Ισπανία-Αγγλία), ώστε «ένα ελληνικό αεροπλάνο να ταξιδεύε� σε όλα τα αεροδρόμια».
Άδειασαν το "Πράσινο Ταμείο"
Την ώρα που το χρηματοδοτικό εργαλείο του υπουργείου Περιβάλλοντος έχει συσσωρεύσει το ιλιγγιώδες ποσό των 1,85 δισ. ευρώ, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, την περασμένη Δευτέρα, αποφασίστηκε ότι για περιβαλλοντικές δράσεις μπορεί να διατίθεται μόλις το 2,5% των πόρων του, δηλαδή 46,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για μία νέα κυβερνητική κίνηση απαξίωσης του Πράσινου Ταμείου, καθώς πριν από έναν χρόνο το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής είχε δεσμεύσει το 95% των χρημάτων του στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
Η νέα εξέλιξη αιφνιδίασε τον πρόεδρο του Πράσινου Ταμείου, Κωνσταντίνο Σερράο, ο οποίος χαρακτήρισε θλιβερές και απογοητευτικές τις νέες περικοπές στους πόρους που διατίθενται για περιβαλλοντικές δράσεις στην Ελλάδα.
«Είχαμε ακούσει για την πιθανότητα να περιοριστούν οι ετήσιες δαπάνες του Πράσινου Ταμείου στο 2,5% των διαθεσίμων του, όμως ήλπιζα ότι αυτό θα γινόταν από το 2014. Είναι μια θλιβερή εξέλιξη που προκαλεί απογοήτευση και σίγουρα επηρεάζει τα δεδομένα από εδώ και στο εξής, μιας και περικόπτει τον προϋπολογισμό των δαπανών του ταμείου, ήδ� από το 2013, στο μισό», ανέφερε ο Κ. Σερράος.
Οι πόροι του Πράσινου Ταμείου προέρχονται από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης Βενζίνης, τη νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων κ.ά. Υπενθυμίζεται ότι η δημιουργία του περιβαλλοντικού χρηματοδοτικού εργαλείου, το 2010, είχε συνοδευτεί από «πράσινες»… τυμπανοκρουσίες, με την τότε υπουργό Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη να μιλά για σχέδιο αναδάσωσης 100.000 στρεμμάτων στην Αττική που θα χρηματοδοτείτο από το Πράσινο Ταμείο με 45 εκατ. ευρώ. Εναν χρόνο αργότερα, επί υπουργίας Γιώργου Παπακωνσταντίνου, το υπουργείο Περιβά! λλοντος ανακοίνωνε ότι το Πράσινο Ταμείο θα χρηματοδοτούσε περιβαλλοντικές δράσεις ύψους 400 εκατ. ευρώ μέχρι το 2014. Παρ' όλα αυτά, όπως αποδεικνύει το ρεπορτάζ της Real planet, το Πράσινο Ταμείο έχει αποδεσμεύσει στα δύο χρόνια λειτουργίας του λιγότερα από 70 εκατ. ευρώ, με τα 14 από αυτά να πηγαίνουν για την αποπληρωμή παλαιών οφειλών του Δημοσίου!
«Δυστυχώς, όταν δημιουργήθηκε το Πράσινο Ταμείο κληρονομήσαμε οφειλές ύψους περίπου 50 εκατ. ευρώ από έργα που είχαν εγκριθεί με μεμονωμένες Υπουργικές Αποφάσεις πριν από δέκα ή και δεκαπέντε ακόμα χρόνια, είχ�ν ξεκινήσει ή και είχαν ολοκληρωθεί, αλλά δεν είχαν αποπληρωθεί. Μέχρι σήμερα έχουμε αποπληρώσει περίπου 14 εκατ. ευρώ, ενώ, όπως φαίνεται, θα ασχολούμαστε με αυτές τις παλαιές εκκρεμότητες για τουλάχιστον ακόμα τρία με τέσσερα χρόνια», αναφέρει ο Κ. Σερράος, τονίζοντας πως το σύνολο αυτών των παλαιών εκκρεμοτήτων έχει καταγραφεί και ελεγχθεί από ορκωτούς λογιστές, ενώ πριν από κάθε πληρωμή συγκροτείται ο φάκελος του έργου, ο οποίος ελέγχεται διεξοδικά από τους μηχανικούς και από τους δικηγόρους του Ταμείου, ώστε να εξασφαλιστεί πλήρως η νομιμότητα α! υτών ! των πληρωμών.
Ο προϋπολογισμός
Ο εφετινός προϋπολογισμός του Πράσινου Ταμείου προέβλεπε την εκταμίευση 61,8 εκατ. ευρώ για απαλλοτριώσεις κοινόχρηστων χώρων, έργα βελτίωσης των αστικών υποδομών, την προστασία των δασών και του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη στήριξη των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών και την περιβαλλοντική έρευνα. Αν και οι υπεύθυνοι του Πράσινου Ταμείου επιβεβαιώνουν ότι ο προϋπολογισμός δεν κινδυνεύει, στους παραλήπτες επικρατεί ήδη ανησυχία. «Μπροστά σε όλη την οικονομική αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουμε οι �όροι του Πράσινου Ταμείου ήταν ένα στήριγμα ζωτικής σημασίας. Το ενδεχόμενο απώλειάς τους είναι ένα ακόμα πλήγμα στην προσπάθεια που κάνουμε για να προστατεύσουμε το περιβάλλον της περιοχής μας», δηλώνει ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Αξιού, Λουδία και Αλιάκμονα Θεμιστοκλής Κουιμτζής.
«Το Πράσινο Ταμείο δίνει μεγάλη στήριξη στην ελληνική καινοτομία και τον ερευνητικό τομέα της χώρας. Σε μια εποχή που κόβουν από παντού, είναι κρίμα και αυτό το εργαλείο να οδηγηθεί σε απαξίωση», αναφέρει ο καθηγητής Δασολογίας του ΑΠΘ Μιχάλης Καρτέρης.
«Είχαμε ακούσει για την πιθανότητα να περιοριστούν οι ετήσιες δαπάνες του Πράσινου Ταμείου στο 2,5% των διαθεσίμων του, όμως ήλπιζα ότι αυτό θα γινόταν από το 2014. Είναι μια θλιβερή εξέλιξη που προκαλεί απογοήτευση και σίγουρα επηρεάζει τα δεδομένα από εδώ και στο εξής, μιας και περικόπτει τον προϋπολογισμό των δαπανών του ταμείου, ήδ� από το 2013, στο μισό», ανέφερε ο Κ. Σερράος.
Οι πόροι του Πράσινου Ταμείου προέρχονται από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης Βενζίνης, τη νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων κ.ά. Υπενθυμίζεται ότι η δημιουργία του περιβαλλοντικού χρηματοδοτικού εργαλείου, το 2010, είχε συνοδευτεί από «πράσινες»… τυμπανοκρουσίες, με την τότε υπουργό Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη να μιλά για σχέδιο αναδάσωσης 100.000 στρεμμάτων στην Αττική που θα χρηματοδοτείτο από το Πράσινο Ταμείο με 45 εκατ. ευρώ. Εναν χρόνο αργότερα, επί υπουργίας Γιώργου Παπακωνσταντίνου, το υπουργείο Περιβά! λλοντος ανακοίνωνε ότι το Πράσινο Ταμείο θα χρηματοδοτούσε περιβαλλοντικές δράσεις ύψους 400 εκατ. ευρώ μέχρι το 2014. Παρ' όλα αυτά, όπως αποδεικνύει το ρεπορτάζ της Real planet, το Πράσινο Ταμείο έχει αποδεσμεύσει στα δύο χρόνια λειτουργίας του λιγότερα από 70 εκατ. ευρώ, με τα 14 από αυτά να πηγαίνουν για την αποπληρωμή παλαιών οφειλών του Δημοσίου!
«Δυστυχώς, όταν δημιουργήθηκε το Πράσινο Ταμείο κληρονομήσαμε οφειλές ύψους περίπου 50 εκατ. ευρώ από έργα που είχαν εγκριθεί με μεμονωμένες Υπουργικές Αποφάσεις πριν από δέκα ή και δεκαπέντε ακόμα χρόνια, είχ�ν ξεκινήσει ή και είχαν ολοκληρωθεί, αλλά δεν είχαν αποπληρωθεί. Μέχρι σήμερα έχουμε αποπληρώσει περίπου 14 εκατ. ευρώ, ενώ, όπως φαίνεται, θα ασχολούμαστε με αυτές τις παλαιές εκκρεμότητες για τουλάχιστον ακόμα τρία με τέσσερα χρόνια», αναφέρει ο Κ. Σερράος, τονίζοντας πως το σύνολο αυτών των παλαιών εκκρεμοτήτων έχει καταγραφεί και ελεγχθεί από ορκωτούς λογιστές, ενώ πριν από κάθε πληρωμή συγκροτείται ο φάκελος του έργου, ο οποίος ελέγχεται διεξοδικά από τους μηχανικούς και από τους δικηγόρους του Ταμείου, ώστε να εξασφαλιστεί πλήρως η νομιμότητα α! υτών ! των πληρωμών.
Ο προϋπολογισμός
Ο εφετινός προϋπολογισμός του Πράσινου Ταμείου προέβλεπε την εκταμίευση 61,8 εκατ. ευρώ για απαλλοτριώσεις κοινόχρηστων χώρων, έργα βελτίωσης των αστικών υποδομών, την προστασία των δασών και του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη στήριξη των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών και την περιβαλλοντική έρευνα. Αν και οι υπεύθυνοι του Πράσινου Ταμείου επιβεβαιώνουν ότι ο προϋπολογισμός δεν κινδυνεύει, στους παραλήπτες επικρατεί ήδη ανησυχία. «Μπροστά σε όλη την οικονομική αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουμε οι �όροι του Πράσινου Ταμείου ήταν ένα στήριγμα ζωτικής σημασίας. Το ενδεχόμενο απώλειάς τους είναι ένα ακόμα πλήγμα στην προσπάθεια που κάνουμε για να προστατεύσουμε το περιβάλλον της περιοχής μας», δηλώνει ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Αξιού, Λουδία και Αλιάκμονα Θεμιστοκλής Κουιμτζής.
«Το Πράσινο Ταμείο δίνει μεγάλη στήριξη στην ελληνική καινοτομία και τον ερευνητικό τομέα της χώρας. Σε μια εποχή που κόβουν από παντού, είναι κρίμα και αυτό το εργαλείο να οδηγηθεί σε απαξίωση», αναφέρει ο καθηγητής Δασολογίας του ΑΠΘ Μιχάλης Καρτέρης.
Η Ισπανική λίστα Lagarde
Στην Ισπανία, η λίστα ανοίχτηκε στην ώρα της. Βρέθηκε να περιλαμβάνει 569 ονόματα, ανάμεσά τους τα μεγαλύτερα ονόματα των επιχειρήσεων και της πολιτικής, με πιο γνωστούς (για μάς τους μη Ισπανούς), τον σημαίνοντα και με μεγάλη πολιτική επιρροή, Emilio Botin, πρόεδρο της Santander Bank, και τον Χοσέ Μαρία Αθνάρ, πρώην Πρωθυπουργό.
Οι φορολογικές αρχές, πράγματι έπιασαν δουλειά και έβγαλαν στη φόρα ! λογαριασμούς 2 δις ευρώ που ανήκαν στον κ. Botin, στον αδελφό του και στα 11 παιδιά τους. Ποσό, το οποίο δεν είχε ποτέ του δηλωθεί, παραμένοντας θαμμένο για χρόνια στα υπόγεια κάποιας ελβετικής HSBC. Με το θέμα ασχολήθηκαν εκτενώς σε σειρά άρθρων τους οι Times της Νέας Υόρκης, αλλά ουδόλως, οι μεγάλες ισπανικές εφημερίδες, ούτε καν σε μια στήλη, ούτε καν στα ψιλά. Δεν είναι δύσκολο να μαντέψουμε το λόγο. Τα χρήματα που σκόρπαγε και σκορπάει η Santander σε διαφήμιση σε εφημερίδες και περιοδικά είναι αρκετά για να βουλώνουν στόματα, ειδικά σε καιρούς όπου τα media βρίσκονται σ� μια τόσο δυσάρεστη θέση. Πρακτική, που θα ήταν ανόητο να πιστεύαμε ότι σταματάει στα σύνορα της Ισπανίας.
Η υπόθεση Botin έφτασε στα δικαστήρια, αλλά ουδέποτε εκδικάστηκε, και καμιά κατηγορία δεν απαγγέλθηκε. Έκλεισε στο μάνι-μάνι με εξωδικαστικό συμβιβασμό 200 εκ. ευρώ, με την προσωπική παρέμβαση μάλιστα της ίδιας της αναπληρώτριας Πρωθυπουργού της κυβέρνησης Θαπατέρο, κυρίας María Teresa Fernández de la Vega ώστε να σταματήσει οποιαδήποτε άλλη έρευνα.
Η περίπτωση Botin δεν είναι μοναδική. Με τον ίδιο τρόπο είχε απαλλαγεί δικαστικώς και ο πρόεδρος της Telefo! nica, μ�! � τη δικαιολογία ότι είχε παρέλθει αρκετός χρόνος ανάμεσα στην τέλεση του αδικήματος της φοροδιαφυγής και την εκδίκασή του.
Κι εδώ ερχόμαστε πάλι στο θέμα της φοροδιαφυγής των «μεγάλων» και των καθ' έξιν ανέγγιχτων. Προκαλεί θαυμασμό ο ζήλος με τον οποίο τα εγχώρια μιντιακά συγκροτήματα επιστρατεύουν στοιχεία, με τη βοήθεια πάντα και της πρόθυμης επιστημονικής κοινότητας, (βλ. πρόσφατη έκθεση ομάδας ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου), για να συγκαλύψουν την φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και φοροαπαλλαγή του μεγάλου κεφαλαίου, των πολυεθνικώ� και των εφοπλιστών, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον τους μονάχα στη φοροδιαφυγή των «μικρών», ελευθέρων επαγγελματιών και μικρο-επιχειρηματιών. Όχι ότι δεν είναι σημαντική, αλλά δεν είναι η μοναδική, και εφ' όσον δεν διερευνάται το μέγεθος της «μεγάλης» φοροδιαφυγής έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι η «μικρή» μπορεί να μην είναι και η πλέον σημαντική.
Όλως παραδόξως, αυτό πιστεύουν οι Times της Νέας Υόρκης και το Reuters για τη σχεδόν έως απολύτως μηδενική φορολόγηση πολυεθνικών όπως Amazon, Starbucks, Facebook, Google, Ε-bay, κ.α.. Το ίδιο πιστεύουν και οι φορολογικέ! ς αρχ! ές της Ισπανίας για τις ανάλογες ισπανικές. Σύμφωνα με τις τελευταίες, το 74% της φοροδιαφυγής αποδίδεται στις τράπεζες και τους επιχειρηματικούς κολοσσούς, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 44 περίπου δις, τη στιγμή που το έλλειμμα της Ισπανίας δεν απέχει και πολύ από το νούμερο αυτό, στα 66 δις. Ενώ τα ποσά είναι λίγο πολύ γνωστά καμιά κυβέρνηση δεν τολμά να τους αγγίξει. Στην πραγματικότητα, το ενδιαφέρον των Ισπανών εφοριακών επικεντρώνεται στη φοροδιαφυγή των ελευθέρων επαγγελματιών, η οποία όμως αντιπροσωπεύει μόνο το 8% της συνολικής εκτιμώμενης φοροκλοπής
Σε μια δε σπάνια στιγμή ειλικρίνειας, ο πρώην πρωθυπουργός Αθνάρ παραδέχτηκε ότι «οι πλούσιοι δεν πληρώνουν φόρους στην Ισπανία». Έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι η ανοχή προς την φοροδιαφυγή των πλουσίων δικαιολογείται με τα ίδια επιχειρήματα τα οποία διακινούνται και από τα εγχώρια media: ότι δηλαδή οι συνέπειες της φοροδιαφυγής των «μεγάλων» είναι αμελητέες για το λόγο ότι είναι λίγοι. Πράγμα που θα ήταν σωστό αν δεν υπήρχε υπερβολική συγκέντρωση πλούτου, κι αν δεν υπήρχαν εκατοντάδες τρύπες, φτιαγμένες θαρρείς για να διευκολύνονται.
! Ο κ. Ρ! αχόι, θέλοντας ίσως να κατευνάσει τα πνεύματα των ξεσηκωμένων Ισπανών, τον Μάιο του 2011 θέσπισε κίνητρα, όπως φορολόγηση κατά 10% των «μαύρων» offshore καταθέσεων, εκτιμώμενες στα 25 δις ευρώ, στοχεύοντας έτσι, στον επαναπατρισμό τους. Παρά τη συγκεκριμένη κίνηση «καλής θέλησης», αυτοί που παρουσιάστηκαν ήταν μόνο 115, κι ενώ η κυβέρνηση ήλπιζε να εισπράξει γύρω στα 2.5 δις, τελικά στα ταμεία μπήκε ούτε το 1% των προσδοκώμενων.
«Τι άλλο να κάνω;», φέρεται να είπε ο Ραχόι. Προσπάθησα, δεν είναι ότι δεν προσπάθησα. Αλλά, άμα δεν θέλουν; Σωστά!
ΒΙΟΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΑΚΟΙ
Είναι εμφανές λοιπόν ότι, η Ελλάδα έχει, από δεκαετίες τώρα, ένα τεράστιο «έλλειμμα διακυβέρνησης», το οποίο δεν περιορίζεται στα στενά πλαίσια της εκάστοτε ηγετ! ικής της ομάδας. Δυστυχώς, εδώ ακριβώς αποτυγχάνει διαχρονικά η χώρα μας η οποία, κατά τα φαινόμενα, δεν διαθέτει έναν ικανό και επαρκή «κρατικό μηχανισμό» - γεγονός που μας οδηγεί στο οδυνηρό συμπέρασμα ότι, μόνο η «δημιουργική καταστροφή» του υφιστάμενου μηχανισμού, ενδεχομένως με τη βοήθεια της χρεοκοπίας, θα μπορούσε να «επιφέρει» την απαιτούμενη αλλαγή του".
Ανάλυση
Όπως φαίνεται οι Ευρωπαίοι δεν συγχωρούν την Ελλάδα, κατηγορώντας την εύλογα ότι, «άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου» –αφού χρησιμοποιήθηκε ως ο Δούρειος Ίππος, με τη βοήθεια του οποίου εισέβαλλε το ΔΝΤ στη Ευρωζώνη, «πυροδοτώντας» την τεράστια κρίση χρέους, βιώσιμου δανεισμού και τραπεζών που βιώνουμε.
Δυστυχώς, το ότι η μοιραία «κερκόπορτα» ανοίχθηκε ερήμην των Ελλήνων, από τον τότε πρωθυπουργό τους, δεν αποτελεί δικαιολογία για κανέναν Ευρωπαίο - επειδή δεν διαχωρίζεται ποτέ η χώρα, από τους εκάστοτε εκπροσώπους της (ενδεχομένως σωστά, με την έννοια πως οι πολίτες επιλέγουν την ηγεσία τους – όπου δυστυχώς �! �ανέν! ας δεν ενδιαφέρεται, σχετικά με το εάν είχαν στη διάθεση τους ορθολογικότερες επιλογές).
Οι Ευρωπαίοι δεν συγχωρούν ανάλογα την πρωσική Γερμανία, η οποία απαίτησε τη συμμετοχή του ΔΝΤ στη «διάσωση» της Ελλάδας – με αποτέλεσμα να αμφισβητηθεί από τους «εισβολείς» σκόπιμα, για πρώτη φορά, η αλληλεγγύη, καθώς επίσης η βιωσιμότητα της Ευρωζώνης και του κοινού νομίσματος της.
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να τονίσουμε ότι, η αντιμετώπιση του ευρώ απλά και μόνο σαν ένα νόμισμα, με επακόλουθο τη σύγκριση του (πλεονεκ�ήματα και μειονεκτήματα) με τα εκάστοτε εθνικά νομίσματα, αποτελεί ένα «κρίσιμο», καίριο λάθος – αφού το «ζητούμενο» δεν ήταν ποτέ το κοινό νόμισμα, αλλά η Ευρωπαϊκή ιδέα και η συνοχή της ηπείρου μας. Ειδικότερα το ότι, είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσουν, να διατηρήσουν καλύτερα το βιοτικό τους επίπεδο τα ευρωπαϊκά κράτη χωριστά μεταξύ τους, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης – πόσο μάλλον όταν η Ευρώπη συνιστά ένα συνεχώς μειούμενο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ ευρίσκεται απέναντι σε πολύ μεγάλες, συνεκτικέ�! � δυν�! �μεις, όπως οι Η.Π.Α. και η Κίνα.
Περαιτέρω, οι Ευρωπαίοι εύλογα δεν συγχωρούν την Ελλάδα, κατηγορώντας την ότι δεν σεβάστηκε αυτά που υπέγραψε το 2010 – το πρώτο μνημόνιο δηλαδή, με το οποίο ψηφίσθηκαν από τη Βουλή κάποια συγκεκριμένα μέτρα, που όμως ποτέ δεν εφαρμόσθηκαν (σκόπιμα μάλλον). Προφανώς έχουν απόλυτο δίκιο αφού, ανεξάρτητα από το εάν τα μέτρα αυτά ήτανοικονομικά σωστά ή όχι, όταν τα αποδέχεται μία χώρα οφείλει να τα τηρεί – με απόλυτη «ευλάβεια» και ενδεχομένως κάνοντας περισσότερα, από αυτά που την υποχρε�νουν (αν και, κατά την άποψη μας, δεν έπρεπε να είχε υπογραφεί κανένα μνημόνιο).
Την ίδια στιγμή, οι Ευρωπαίοι κατηγορούν τη Γερμανία, επειδή δεν σεβάστηκε ποτέ έγκαιρα τις υποχρεώσεις που ανέλαβε – καθυστερώντας απαράδεκτα τις αποφάσεις που αφορούσαν την Ελλάδα (καταρχήν το 2010, για να προλάβουν οι δικές της τράπεζες να «απεγκλωβιστούν» από τα δάνεια τους προς τη χώρα μας, να πουλήσουν τα ομόλογα που είχαν στην κατοχή τους δηλαδή και στη συνέχεια για άλλους λόγους - σαδιστικούς εν μέρει).
Στα πλαίσια αυτά, η χρησιμοποίηση της Ελλάδας εκ μ�! �ρους! της Γερμανίας, ως το ιδανικό υποψήφιο θύμα για τον παραδειγματισμό και τη υποταγή των υπολοίπων κρατών-μελών της Ευρωζώνης, ξεπέρασε κάθε ανεκτό όριο – με αποτέλεσμα να προκληθεί μία τεράστια κρίση εμπιστοσύνης στην Ευρωζώνη, καθώς επίσης να εμφανισθούν μη αλληλέγγυες όλες οι χώρες μεταξύ τους, προκαλώντας τις συνεχείς επιθέσεις των αγορών.
Συνεχίζοντας, οι Ευρωπαίοι δεν συγχωρούν σήμερα την Ελλάδα, πολύ σωστά, επειδή αποδέχεται χωρίς καμία διαμαρτυρία τον απίστευτο εξευτελισμό της από την πρωσική Γερμανία– ζητιανεύοντας στην κυριολεξία για τις δόσεις της ντροπής, επιτρέποντας στην καγκελάριο να την «λυπάται» δημόσια (λέγοντας χαιρέκακα πως την προβληματίζει η αδυναμία της Ελλάδας να πληρώσει μισθούς και συντάξεις), θυσιάζοντας τη βιωσιμότητα των Ελλήνων στο βωμό του χρέους και ψηφίζοντας οτιδήποτε της ζητηθεί, στα πλαίσια της γνωστής πολιτικής των υποκλίσεων και της δουλικής υποτέλειας, η οποία χαρακτηρίζει τις κυβερνήσεις της των τελευταίων ετών.
Στο σημείο αυτό, όταν αρκετά ελληνικά ΜΜΕ προγραμματίζου�! � ειδ�! �κές εκπομπές για το θέμα της δόσης των 31,5 δις € (ως συνήθως, με τη συμμετοχή ορισμένων «συμπλεγματικών πολιτικών» ή/και πλανόδιων «διανοητών», οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα άλλο, από το να «τριγυρίζουν» σχεδόν καθημερινά στα τηλεοπτικά κανάλια και στα ραδιόφωνα, σκλάβοι του εθισμού και της ανάγκης τους για αναγνωρισιμότητα), αιτιολογούμε απόλυτα τις κατηγορίες των Ευρωπαίων – τείνοντας να πεισθούμε δυστυχώς ότι, δεν μας αξίζει η Ευρώπη, ενώ «υποβιβάζουμε» τον πολιτισμό της, παραμένο�τας εντός της. Η αγένεια που χαρακτηρίζει την κοινωνική συμπεριφορά μας, η έλλειψη σεβασμού προς τους άλλους, η δημαγωγία, η μη τήρηση των κανόνων εις βάρος της ελευθερίας των υπολοίπων και διάφορα άλλα, δεν συνηγορούν δυστυχώς υπέρ του επιπέδου του πολιτισμού μας.
Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι δεν συγχωρούν τη Γερμανία, επειδή δεν σέβεται καθόλου τις υποσχέσεις της – όπως τεκμηριώνεται από τη μη καταβολή των ήδη αποφασισμένων, των ληξιπρόθεσμων ουσιαστικά δόσεων προς την Ελλάδα (31,5 δις €, 5 δις € κοκ.). Φυσικά δεν επικροτούν σε καμία περίπτωση την αλαζονεία της, θεωρώντας πως, αργά ή γρήγορα, θα την πληρώσει πολύ ακριβά – ενώ την ίδια στιγμή αντιμετωπίζουν με προβληματισμό τις ηγεμονικές της βλέψεις, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι, η χώρα αυτή (και όχι «κάποιοι ναζί»), οδήγησε τον πλανήτη σε δύο καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους.
Περαιτέρω, οι Ευρωπαίοι κατηγορούν εύλογα την Ελλάδα για την διαπλοκή και την υπερβολική διαφθορά που διαπιστώνουν - ειδικά όσον αφορά την πολιτική και την οικονομική της ελίτ. Ταυτόχρονα, κατακρίνουν τη �ερμανία για το ότι «στεγάζει» και καλύπτει τους μεγαλύτερους διαφθορείς παγκοσμίως – τη βιομηχανική της ελίτ η οποία, παρά το ότι χρηματίζει και διαφθείρει τους πάντες σε ολόκληρο τον πλανήτη, έχει ιδρύσει στο Βερολίνο την οργάνωση «Διεθνής Διαφάνεια» (στην οποία συμμετέχουν όλοι οι διαφθορείς, όπως έχουμε αναλύσει σε παλαιότερο κείμενο μας).
Στα πλαίσια αυτά, το ότι η Ελλάδα εφάρμοσε μόνο τις οριζόντιες περικοπές των μισθών και συντάξεων, σε συνδυασμό με την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, τα πλέον «α! ιμοβ�! �ρα» δηλαδή σημεία του προγράμματος λιτότητας που της επιβλήθηκε, χωρίς οι κυβερνήσεις της να ενδιαφερθούν καθόλου για την εξαθλίωση και τη φτώχεια των πολιτών της πατρίδας τους, δεν είναι στοιχείο που συνηγορεί υπέρ της – αντίθετα, προκαλεί την απέχθεια των Ευρωπαίων, ειδικά όταν συνοδεύεται από την εκκωφαντική σιωπή των αμνών που επικρατεί στη χώρα μας, η οποία νομιμοποιεί εκ των πραγμάτων την πολιτική της ηγεσία.
Υπενθυμίζουμε εδώ ότι, το πρόβλημα της πατρίδας μας είναι κυρίως πολιτικό, πολιτισμικό και κοινω�ικό – ενώ το οικονομικό έρχεται σε δεύτερη μοίρα, αφού πρόκειται ουσιαστικά για ένα πρόβλημα διαχείρισης, προερχόμενο από τη δομή του συστήματος (οικονομική ολιγαρχία, πολιτική κομματικοκρατία, έλλειμμα επιχειρηματικού και φορολογικού πλαισίου κοκ.), καθώς επίσης από την «αποστασιοποίηση» και την «αδράνεια των μαζών».
Από την πλευρά της Γερμανίας τώρα, η ενδυνάμωση του επεκτατικού κράτους με τη βοήθεια των φορολογικών επιδρομών και της λεηλασίας των πολιτών του από μία οι! κονο�! �ική αστυνομία, η οποία ελάχιστα διαφέρει από τα SS που γνωρίσαμε στο παρελθόν, αντιμετωπίζεται με φόβο από τους Ευρωπαίους – ειδικά από τους Γάλλους, οι οποίοι μάλλον δεν διατηρούν πια την ουτοπία της ανίκητης «γραμμής Μαζινό» (το ευρώ σήμερα), η οποία θα προστατεύσει τα γαλλικά σύνορα από τους αμετανόητους γείτονες τους.
Συνεχίζοντας, οι Ευρωπαίοι κατηγορούν την Ελλάδα για «αφερεγγυότητα», επειδή δεν θέλει να πληρώσει τις υποχρεώσεις της, παρά το ότι μπορεί (με κριτήριο την ιδιωτική της περιουσία, τον υπόγειο πλούτο κλπ.) – ισχυριζόμενη πως τα �ρέη της είναι «μη βιώσιμα» ή επαχθή, αν και είναι αδύνατον να τεκμηριωθούν αντικειμενικά ως τέτοια (άρθρο μας).
Ταυτόχρονα, κατηγορούν τη Γερμανία για εκβιασμό της πολιτικής ηγεσίας της χώρας μας - με τη βοήθεια των στοιχείων που έχει στη διάθεση της, εις βάρος ορισμένων πολιτικών και κομμάτων εξουσίας (Siemens κλπ.). Επίσης για το ότι λειτουργείμερκαντιλιστικά, κερδίζοντας εις βάρος των «εταίρων» της τόσο από τις εξαγωγές (διατηρώντας παράλληλα χαμηλή την εσωτερική της ζήτηση κ! αι τι! ς εισαγωγές), όσο και από τον τοκογλυφικό δανεισμό τους.
Τέλος, στο θέμα της φοροδιαφυγής δεν αναφερόμαστε καθόλου, επειδή αφενός μεν χρησιμοποιείται για τη «χειραγώγηση» των μαζών (μόνο οι «μικροί» και οι ανόητοι φοροδιαφεύγουν), αφετέρου επισκιάζεται από την «φοροαποφυγή» των πολυεθνικών – η οποία αποτελεί τη «μάστιγα» ολόκληρου του πλανήτη και όχι μόνο της Ελλάδας ή της Γερμανίας.
Ολοκληρώνοντας, με κριτήριο τα παραπάνω, η Ελλάδα δεν μπορεί να θεωρηθεί αντάξια του ευρώ – χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι, η Ευρωζώνη κινδυνεύει από τη� πατρίδα μας.
Δυστυχώς όμως, παρά το ότι είχαμε ανέκαθεν την άποψη πως η Ελλάδα δεν ήταν έτοιμη να υιοθετήσει το κοινό νόμισμα το 2001, ενώ στη συνέχεια, αφού έκανε δηλαδή το σφάλμα, δεν προσπάθησε να ανταπεξέλθει με τις υποχρεώσεις της, θεωρούμε ότι είναι πλέον «εγκλωβισμένη» στην Ευρωζώνη - με την έννοια πως τυχόν έξοδος της, με την υιοθέτηση της δραχμής και τη «νομοτελειακή» χρεοκοπία της, θα αποτελούσε ένα απόλυτα καταστροφικό σενάριο (κυρίως μετά την υπογραφή του PSI, με βάση το οποίο δεν μπορεί πλέον να μετατρέψει το εξωτερικό χρέος της σε δραχμές).
Το ίδιο ισχύει και για τη Γερμανία, η οποία δεν είναι επίσης αντάξια του ευρώ – μία χώρα όμως από την οποία, σε αντίθεση με την Ελλάδα, κινδυνεύει πολύ σοβαρά η Ευρωζώνη. Στα πλαίσια αυτά είναι ίσως σκόπιμο να παραθέσουμε το σενάριο τηςεξόδου της Γερμανίας – αφού είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι, είναι επίσης εγκλωβισμένη στο ευρώ, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την Ελλάδα.
Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
Υποθετι�ά η Γερμανία αποφασίζει να εγκαταλείψει μονομερώς την Ευρωζώνη – με τη θέληση της φυσικά, αφού διαφορετικά δεν μπορεί να την «αποβάλλει» κανένας. Όπως και στο σενάριο εξόδου της Ελλάδας (άρθρο μας), επιλέγεται η υιοθέτηση του μάρκου, με μία σχέση ανταλλαγής 1:1 – έτσι ώστε να είναι εύκολη και γρήγορη η διαδικασία.
Η απόφαση της εξόδου, η οποία έχει φυσικά προετοιμασθεί μεθοδικά και κρυφά, ανακοινώνεται από την καγκελάριο μία Παρασκευή βράδυ – μετά το κλείσιμο της Wall Street, έτσι ώστε να μην δημιουργηθεί αναστάτωση! στις! αγορές. Πρώτη ενέργεια είναι η αποχώρηση του προέδρου της κεντρικής τράπεζας της από το συμβούλιο της ΕΚΤ – στο οποίο δεν μπορεί πλέον να συμμετέχει.
Οι χρηματαγορές είναι φυσικά οι πρώτες που αντιδρούν τη Δευτέρα, απολύτως πεπεισμένες ότι, το μάρκο θα ανατιμηθεί τόσο απέναντι στο ευρώ, όσο και στο δολάριο – με αποτέλεσμα την αυξημένη εισροή χρημάτων στη Γερμανία (μετοχές, ομόλογα, συνάλλαγμα κλπ.), κυρίως από τις χώρες της Ευρωζώνης.
Σαν αποτέλεσμα της κατακόρυφης αύξησης της ρευστότητας στη Γερμανία, της μεγάλης εισροής χρημάτων δηλαδή, τομάρκο ανατιμάται ραγδαία – τουλάχιστον κατά 40%, παρά το ότι δεν θα έπρεπε να υπερβεί το 1,20 με κριτήριο την συγκριτική ανταγωνιστικότητα της. Επομένως, για να αγοράσει κανείς πια ένα μάρκο, θα πρέπει να δώσει 1,40 ευρώ – αντί του ενός ευρώ, με το οποίο ανταλλάχθηκε αρχικά.
Σε όρους υποτιμημένου ευρώ λοιπόν, τα διάφορα περιουσιακά στοιχεία που ήταν ήδη τοποθετημένα στη Γερμανία (για παράδειγμα, οι απαιτήσεις των υπολοίπων κρατών της Ευρωζώνης), χάνουν σημαντικά σε αξία. Ταυτόχρονα, μειώνεται η αξία (σε όρους ευρώ) των κρατικών εγγυήσεων της Γερμανίας στ�! �υς μ�! �χανισμούς στήριξης της Ευρωζώνης, καθώς επίσης οι οφειλές της στο ευρωσύστημα (Target II).
Παράλληλα, η Γερμανία απαιτεί την άμεση εξόφληση των απαιτήσεων της κεντρικής τράπεζας της από το ευρωσύστημα– ένα ποσόν που υπερβαίνει τα 700 δις € (κάτω από τα 500 δις πλέον σε όρους μάρκου), δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στην ΕΚΤ.
Η ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Αμέσως μετά την ξαφνική έξοδο της Γερμανίας, στις χρηματοπιστωτικές αγορές της υπόλοιπης Ευρωζώνης επικρατεί το απόλυτο χάος. Μεταξύ άλλων, τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Ολλανδίας, της Κύπρου κλπ. αυξάνονται ραγδαία - με αποτέλεσμα η ΕΚΤ, η οποία φυσικά μεταφέρει αμέσως την έδρα της από τη Φρανκφούρτη στις Βρυξέλλες, να ανακοινώσει την αγορά απεριόριστων ποσοτήτων ομολόγων των κρατών-μελών της.
Η ενέργεια της αυτή πετυχαίνει τα αναμενόμενα, οπότε οι αγορές ομολόγων ηρεμούν και τα επιτόκια δανεισμού της Ευρωζώνης περιορίζονται – αν και η αξία τους πλέον, σε όρ! ους μ! άρκου, μειώνεται σημαντικά. Η Γερμανία βέβαια το είχε προβλέψει, φροντίζοντας να έχει πουλήσει τα περισσότερα ομόλογα δημοσίου των «εταίρων» της, τα οποία είχαν στην κατοχή τους οι τράπεζες και οι δημόσιοι οργανισμοί της.
Στη συνέχεια, η ΕΚΤ αποφασίζει να πληρώσει αμέσως όλες τις υποχρεώσεις της απέναντι στη γερμανική κεντρική τράπεζα (Target II), με φρεσκοτυπωμένα Ευρώ – τα οποία έχουν ήδη χάσει μεγάλο μέρος της αξίας τους, σε όρους μάρκου, με αποτέλεσμα η Bundesbank να εγγράψει σημαντικότατες ζημίες στον ισολογισμό τη�..
Το ίδιο συμβαίνει και με την αποπληρωμή των απαιτήσεων της Γερμανίας από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς σταθερότητας – οπότε το δημόσιο χρέος της Γερμανίας, σε όρους μάρκου, αυξάνεται ανάλογα.
Παράλληλα, οι υπόλοιπες απαιτήσεις της Γερμανίας, τόσο του δημοσίου, όσο και του ιδιωτικού της τομέα, από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, σε όρους μάρκου, μειώνονται αντίστοιχα – δημιουργώντας αρκετά μεγάλα προβλήματα σε ολόκληρη την οικονομία της, επειδή οι απαιτήσεις της είναι μεγαλύτερες από τις υποχρεώσεις της (οφειλές).
Εν τούτοις, �! � Γερ�! �ανία νοιώθει πια ήσυχη – αφού, ευρισκόμενη εκτός της Ευρωζώνης (και της ΕΕ, αφού καμία χώρα δεν μπορεί να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, παραμένοντας μέλος της ΕΕ), δεν είναι εκτεθειμένη στην κρίση χρέους της, ούτε είναι υποχρεωμένη να βοηθήσει κανέναν (η ευγνωμοσύνη και η αλληλεγγύη δεν είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της).
ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Λίγες εβδομάδες μετά την απόδραση της Γερμανίας από την Ευρωζώνη, η βαριά βιομηχανία της (αυτοκίνητα κλπ.), διαπιστώνει πτώση των πωλήσεων της στην ΕΕ – στην οποία εξάγει το 70% σχεδόν των προϊόντων της. Η αιτ�α είναι η ισχυρή ανατίμηση του μάρκου, η οποία καθιστά τα γερμανικά προϊόντα πολύ ακριβά για τα υπόλοιπα κράτη – με αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις της χώρας να υποχρεωθούν σε απολύσεις, οι οποίες αυξάνουν τα ποσοστά ανεργίας.
Η ανεργία τώρα αφενός μεν αυξάνει τις δημόσιες δαπάνες, επιδεινώνοντας τα μεγέθη του προϋπολογισμού, αφετέρου μειώνει την εσωτερική ζήτηση – οπότε περιορίζονται τα έσοδα του δημοσίου, με τα ελλείμματα που προκαλούνται να εκβάλλουν στο δημόσιο χρέος.
Για να ανταπεξέλθει λοιπόν η Γερμανία με το πρόβλημα της ανταγωνιστ�! �κότη! τας που αντιμετωπίζει, υποχρεώνεται σε μειώσεις των μισθών των εργαζομένων της (εσωτερική υποτίμηση), περιορίζοντας το κοινωνικό κράτος – με αποτέλεσμα να βρεθεί αντιμέτωπη με κοινωνικές αναταραχές στο εσωτερικό της.
Την ίδια εποχή, στις χώρες της Ευρωζώνης, στις οποίες πλέον ηγείται έντιμα η Γαλλία, αποφασίζεται η εφαρμογή μίας ήπιαςπολιτικής λιτότητας, σε συνδυασμό με στοχευμένες αναπτυξιακές ενέργειες – με τη βοήθεια της έκδοσης ευρωομολόγων, με τα οποία χρηματοδοτείται ένα μέρος του δημοσίου χρέους των �ερισσοτέρων κρατών, υποχρεώνοντας «de facto» τις αγορές να δανείζουν τα υπόλοιπα, με βιώσιμα επιτόκια.
Περαιτέρω, επιλέγεται η υιοθέτηση της γαλλικής πρότασης – με βάση την οποία δεν προωθείται η πολιτική ένωση της Ευρωζώνης (Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης), αλλά η ένωση ανεξάρτητων μεταξύ τους κρατών – όπου η δημοσιονομική ένωση αντικαθίσταται, κατά κάποιον τρόπο, με μία κοινά αποδεκτή συμφωνία δημοσιονομικής σταθερότητας.
Αμέσως μετά, τα κράτη-μέλη καταθέτουν το μερίδιο της Γερμανίας στο ESM - το οποίο εξελίσσουν σε ένα Ευρωπαϊκό Νομισμα�! �ικό �! �αμείο (ΕΝΤ), κατά τα πρότυπα του ΔΝΤ πριν από το 1970 (άρθρο μας). Φυσικά διώχνουν το ΔΝΤ από την επικράτεια τους – αν και η συμπεριφορά του πλέον, «υποκινούμενη» από τα τεράστια προβλήματα τα υπερδύναμης, καθώς επίσης από τα δικά του (το 2006, ο μοναδικός «πελάτης» του ήταν η Τουρκία), έχει αλλάξει ριζικά.
Παράλληλα, απαγορεύονται πια οι ευρωπαϊκές ασυμμετρίες (δημιουργία πλεονασμάτων στα ισοζύγια τρεχουσών συναλ�αγών) – με το ΕΝΤ, το οποίο επιβλέπει την οικονομική λειτουργία των κρατών της ΕΕ, να υποχρεώνει εκείνες τις χώρες, οι οποίες εμφανίζουν πλεονάσματα στα ισοζύγια τους, να τα μεταφέρουν στο κοινό ταμείο που διατηρεί το ίδιο (ΕΝΤ) στην ΕΚΤ.
ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Η ΕΚΤ ανακοινώνει τη διατήρηση του πληθωρισμού στα επίπεδα του 2%, αφού έχουν πάψει πλέον να αυξάνονται τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη των κρατών-μελών της Ευρωζώνης – με την οικονομία να σταθεροποιείται και με την ανάπτυξη να επανέρχεται σιγά-σιγά.
Αμέσως μετά, η γερμανική κεντρική τράπ! εζα κ! ατά την προσφιλή, αλαζονική της συμπεριφορά, τοποθετεί το δικό της στόχο για τον πληθωρισμό στο 1% - αυξάνοντας τα βασικά επιτόκια, για να το επιτύχει.
Κατ' επακόλουθο, ανατιμάται το μάρκο απέναντι στο ευρώ, με αποτέλεσμα να μειωθούν ακόμη περισσότερο οι εξαγωγές της Γερμανίας, να περιορισθεί ο ρυθμός ανάπτυξης της και να μηδενισθούν σχεδόν τα πλεονάσματα, στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της.
Η άνοδος της ανεργίας συνεχίζεται και η Γερμανία οδηγείται στο φαύλο κύκλο της ύφεσης - όπου η μειωμένη ζήτηση οδηγεί σε περαιτέρω αύξηση της ανεργίας στην απροθυμία για επενδύσεις, καθώς επίσης στη μεγέθυνση των ελλειμμάτων και του χρέους. Το αποτέλεσμα είναι η «εκτίναξη» των επιτοκίων δανεισμού του δημοσίου, καθώς επίσης των επιχειρήσεων της χώρας, η οποία οδηγείται στην παγίδα ρευστότητας – παράλληλα, η μείωση (διολύσθιση) της ισοτιμίας του μάρκου απέναντι στις ισχυρότερες οικονομίες.
Στα πλαίσια αυτά, οι βιομηχανικές επιχειρήσεις της ανακοινώνουν τη μεταφορά μεγάλου μέρους της παραγωγής τους στην υπόλοιπη Ευρώπη – αφού αφενός μεν η γερμανική αγορά ! είνα�! � πολύ μικρή για τα προϊόντα τους, αφετέρου δε χρειάζονται σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες (χωρίς δηλαδή το φόβο των συνεχών ανατιμήσεων και υποτιμήσεων του νομίσματος τους).
Το γεγονός αυτό αυξάνει ξανά τις δαπάνες του προϋπολογισμού της χώρας λόγω της ανεργίας, μειώνει τα φορολογικά έσοδα και μεγεθύνει το δημόσιο χρέος - οπότε η Γερμανία αναγκάζεται να αυξήσει τους φορολογικούς συντελεστές των επιχειρήσεων και των εργαζομένων της, με αποτέλεσμα να ενταθεί η μετανάστευση τους στο εξωτερικό κοκ.
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Η οικονομία τη� Ευρωζώνης έχει σταθεροποιηθεί – ενώ οι εξαγωγές των πρώην ελλειμματικών οικονομιών της (Ελλάδα, Ισπανία κλπ.), οι οποίες τηρούν πλέον στο ακέραιο τους κοινούς κανόνες και τις μεταξύ τους υποχρεώσεις, αυξάνονται (ειδικά οι εξαγωγές τους στη Γερμανία, η οποία πλέον είναι πολύ λιγότερο ανταγωνιστική από τις ίδιες). Με τον τρόπο αυτό εισάγουν θέσεις εργασίας και μειώνουν τα χρέη τους, δημόσια και ιδιωτικά, εις βάρος της Γερμανίας.
Αντίθετα, η Γερμανία είναι βυθισμένη σε μία βαθιά ύφεση άνευ προηγουμένου – αντιμετωπίζοντας αύξηση της εγκληματικό! τητα�! �, μεγάλες απεργίες, κοινωνικές εντάσεις και εξεγέρσεις, οι οποίες επιδεινώνουν συνεχώς τα οικονομικά της μεγέθη.
Μετά από διαδοχικές υποτιμήσεις του νομίσματος της λοιπόν, οι οποίες όμως δεν αποφέρουν τα αναμενόμενα, λόγω τωνσυναλλαγματικών πολέμων που μαίνονται διεθνώς, περιορίζοντας τις εξαγωγές της προς τις αναπτυσσόμενες αγορές της Κίνας, της Βραζιλίας, της Ρωσίας κοκ., τα χρέη της, ιδιωτικά και δημόσια, είναι πλέον εκτός ελέγχου.
Κατ' επακόλουθο, το φάντασμα της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης» επανέρχετ�ι δριμύτερο – με τα ακραία πολιτικά κινήματα (μεταλλάσσουν συνήθως τον πόνο που προέρχεται από τη φτώχεια, σε μίσος, το οποίο εξελίσσεται με τη σειρά του σε μία καταστροφική βία), να ανεβάζουν συνεχώς τα «εκλογικά» ποσοστά τους στις δημοσκοπήσεις.
Επειδή όμως ο πλανήτης έχει μάθει κάποια πράγματα από την ιστορία του, ενώ το μέγεθος της Γερμανίας είναι πλέον πολύ μικρό, συγκριτικά με τις χώρες της Ευρωζώνης, με τη Ρωσία, με τις Η.Π.Α., με την Κίνα κλπ., δεν ακολουθεί ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά η χρεοκοπία της – η οποία την υποχρεώνει να ζητήσε�! � τη «! βοήθεια» των συνδίκων του διαβόλου (ΔΝΤ) και την καταδικάζει σε προτεκτοράτο των δανειστών της (αποκρατικοποιήσεις, λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας της, υποδούλωση).
Δυστυχώς για την ίδια, η συμπεριφορά των υπολοίπων χωρών απέναντι της δεν είναι πλέον ανάλογη, με αυτήν το 1953 – όπου διέγραψαν μεγάλο μέρος των χρεών της, επιμήκυναν τα υπόλοιπα με χαμηλό επιτόκιο καθώς επίσης με δόσεις ανάλογες με τις εξαγωγές της, της επέτρεψαν να αναβάλλει την πληρωμή των πολεμικών �πανορθώσεων, της προσέφεραν δυνατότητες ανοικοδόμησης της οικονομίας της (σχέδιο Marshall) κοκ.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Καμία χώρα δεν είναι αλάνθαστη – όπως επίσης κανένα κράτος δεν είναι άτρωτο, απέναντι στις επιθέσεις των αγορών ή στις προδοσίες από το εσωτερικό του. Εκτός αυτού, η υπερχρέωση δεν είναι μία κατάσταση εύκολη στην αντιμετώπιση της – ενώ η χρεοκοπία δεν είναι μία παιδική ασθένεια η οποία, εάν την περάσει κανείς, δεν εμφανίζεται ξανά.
Η σημερινή δεινή θέση άλλωστε της Αργεντινής, το τεκμηριώνει με ! τον κ! αλύτερο δυνατό τρόπο – ενώ αποδεικνύει πως τα πλεονεκτήματα ενός εθνικού νομίσματος και μίας στάσης/άρνησης πληρωμών, είναι εντελώς ουτοπικά.
Συνεχίζοντας κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εξευτελίζει με τέτοιον τρόπο την πατρίδα μας, απλά και μόνο επειδή οι πολίτες της έκαναν σοβαρότατα λάθη τα τελευταία τριάντα χρόνια – επιλέγοντας ανίκανους ή/και διεφθαρμένους ηγέτες,παράγοντας λιγότερο και καταναλώνοντας περισσότερο, σε μεγάλο βαθμό με χρήματα που δεν τους ανήκαν.
Δυστυχώς τα χρόνια της τουρκοκρατίας, όπου δεν βιώσαμε ούτε την αναγέ�νηση, ούτε το διαφωτισμό, καθώς επίσης οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι που ακολούθησαν, ο εμφύλιος, η φτώχεια και η δικτατορία, κόστισαν πολύ ακριβά στην Ελλάδα – η οποία έχασε κάθε επαφή με τον αρχαίο πολιτισμό της, όσο και αν δεν θέλουμε να το αποδεχθούμε.
Περαιτέρω, κανένας δεν πρέπει να συγχέει το ευρώ με το ευρωπαϊκό όνειρο της ένωσης ισότιμων κρατών μεταξύ τους -σε συνθήκες αειφόρου ευημερίας, ειρήνης, δικαιοσύνης, ελευθερίας και δημοκρατίας. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι, πρέπει κανείς να υποτάσσεται, επιτρέποντας να τον μειώνουν σε τέτοιο βαθ! μό, ό�! �ως συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα και τη Γερμανία – απλά και μόνο για να διατηρήσει τα αμφιλεγόμενα οικονομικά οφέλη ενός κοινού νομίσματος, σε συνθήκες έλλειψης αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού.
Σε κάθε περίπτωση, η εξαιρετικά επώδυνη επιστροφή στο εθνικό νόμισμα δεν θα ήταν καθόλου αρνητική, εάν διαπιστώναμε πως συνεχίζονται οι προσβολές, η λεηλασία και η εξαθλίωση των Ελλήνων - ενώ εμποδίζεται σκόπιμα η ανάπτυξη, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία προοπτική για το μέλλον. Επίσης, εάν διαπιστώναμε πως οδηγούμαστε σε μια γερμανική Ευρώπη και σε ένα a href="http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2493.aspx">4ο Ράιχ – γεγονός αυτονόητο, αφού η ελευθερία, η ισότητα και η εθνική κυριαρχία, υπερτερούν της οποιασδήποτε οικονομικής ευημερίας.
Ολοκληρώνοντας, είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι η πατρίδα μας, αφενός μεν θα ξεπεράσει τα προβλήματα της, αφετέρου θα βγει ενδυναμωμένη από την κρίση - η οποία ήταν δυστυχώς απαραίτητη, κρίνοντας από τα εξαιρετικά σοβαρά πολιτικά, πολιτισμικά και κοινωνικά της προβλήματα.
Φυσικά θα ήταν ευχής έργο, η έξοδος της Ελλάδας από την κρίση να συμβεί εντός της Ενωμένης Ευρώπης – σε κ! αμία ! περίπτωση όμως εντός μίας γερμανικής Ευρωζώνης, χωρίς κανένα ίχνος ελευθερίας, δημοκρατίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
Βασίλης Βιλιάρδος
NEWSBOMB:"Αντώνης Σαμαράς… κερνάει, Αλέξανδρος Σαμαράς… πίνει!"
Ο λαός πεινάει και αυτοί μοιράζουν μεταξύ τους 20 εκατ. ευρώ σαν να είναι… στραγάλια!
Πως συνδέονται ο Αντώνης Σαμαράς, ο αδελφός του Αλέξανδρος, ο περιφερειάρχης Αττικής, Γιάννης Σγουρός και 20 εκατ. ευρώ;
Το newsbomb.gr αποκαλύπτει…
Ήταν μόλις πριν λίγους μήνες όταν ο περιφερειάρχης Αττικής, κ. Γιάννης Σγουρός έφερε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής το θέμα της επιδότησης με 11,5 εκατ. ευρώ του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου, «για τη βελτίωσητων κτιριακών του υποδομών».
Βέβαια με το τεράστιο αυτό ποσό χτίζεται ένα ολοκαίνουριο κτίριο για τις ανάγκες (μικρές έτσι κι αλλιώς) του Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου.
Αλλά υπάρχει σοβαρός λόγος για τη διάθεση των χρημάτων αυτών:
Ονομάζεται Αλέξανδρος Σαμαράς, είναι πρόεδρος στο Μπενάκειο Φυτοπαθολογ�κό Ινστιτούτο και είναι ο αδελφός του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά.
Τελικά μόλις 22 ημέρες (!) αφού ορκίστηκε πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Αντώνης Σαμαράς το ΜΦΙ πήρε τελικά την επιχορήγηση των 11,5 εκατ. ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής για τις κτιριακές του ανάγκες.
Το εντυπωσιακό μάλιστα της υπόθεσης είναι ότι πρόκειται για μια επιχορήγηση που διεκδικούσε τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά την πήρε μόλις ΕΙΚΟΣΙ ΔΥΟ μέρες αφού έγινε πρωθυπουργός ο αδελφός του προέδρου του!
Και μια σημαντική λεπτομέρεια: Το θέμα συζητήθηκε και εγκρίθηκε εκτός ημερήσιας διάταξης.
Λίγο καιρό αργότερα, τον περασμένο Ιούλιο, ο κ. Σγουρός φέρνει στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής νέα πρόταση, αυτή τη φορά για 8,5 εκατ. ευρώ για την τουριστική προβολή της Αττικής.
Ξεσπά τότε σάλος μέσα στην Περιφέρεια. Παραιτείται η κ. Άννα Ροκόφυλλου (Περιφερειακή Σύμβουλος στο ψηφοδέλτιο του κ. Σγουρού) η οποία μάλιστα καταγγέλλει σημεία και τέρατα για την εταιρεία που πήρε τη δουλειά και για τα εξωφρενικά μισθολόγια.
Οι αντιδράσεις αυτές οδηγούν την υπουργό Τουρισμού κ. Κεφαλογιάννη να διστάζει να υπογράψει και να επικυρώσει τη σύμβαση τους τέσσερις επόμενους μήνες μέχρι που στις αρχές Οκτώβρη, 31 βουλευτές της ΝΔ με ερώτησή τους στη βουλή καταγγέλλουν τον Γιάννη Σγουρό γι' αυτή την «γαλαντομία» του. Η απάντηση του Σγουρού δίνεται με επιστολή διαμαρτυρίας στον Σαμαρά και στον Γερμανό γκαουλάιτερ Ράιχενμπαχ, όπου κατηγορεί τους 31 βουλευτές της ΝΔ ότι δεν ανοίγουν το δρόμο για την ανάπτυξη του τουρισμού.
Και ως εκ θαύματος μία εβδομάδα μετά τη διαμαρτυρία προς Σαμαρά, το Υπουργείο Τουρισμού εγκρίνει τη σύμβαση με τις εξωφρενικές κοστολογήσεις των 8,5 εκατ. ευρώ σε ημερομηνία που η κ. Κεφαλογιάννη βρισκόταν στην Αμερική.
Το σχετικό τηλεφώνημα είχε γίνει προφανώς από το Μέγαρο Μαξίμου και η χρυσή εποχή της αγαστής συνεργασίας μεταξύ Σαμαρά-Σγουρού είχε αρχίσει «χρυσωμένη» με 20 εκατ. ευρώ του ελληνικού λαού.
Φαίνεται τελικά ότι ο Αντώνης Σαμαράς αποδεικνύεται ο πιο αφοσιωμένος θιασώτης του Γιώργου Παπανδρέου, αφού την ώρα που φτάνει να θυσιάσει ακόμη και την υγεία του ελληνικού λαού με το επιχείρημα ότι η ελληνική οικονομία βρί�κεται σε δεινή θέση, αποδεικνύεται ότι για τον πρωθυπουργικό αδελφό «λεφτά υπάρχουν».
Και, μάλιστα, την ώρα που ο ελληνικός λαός πεινάει βρίσκονται 11,5 εκατ. ευρώ (!) για… κτίρια του ινστιτούτου που ο περισσότερος κόσμος δεν έχει ακούσει ποτέ την ύπαρξή του, αλλά –όλως τυχαίως…- παρότι τα ελλείμματά του χρηματοδοτούνται από το ελληνικό δημόσιο (από τις τσέπες μας, δηλαδή), κουμάντο κάνουν (δια νόμου) οι κληρονόμοι του Μπενάκη: η οικογένεια Σαμαρά, δηλαδή.
Ναι, καλά διαβάσατε: Έχουμε, δια νόμου, παραχωρήσει τη διοίκηση ενός φορέα που πληρώνει ο ελληνικός λαό σε μια οικογένεια.
Και τον -μονίμως ελλειμματικό- αυτό φορέα, που διεκδικούσε πέντε χρόνια επιχορήγηση για να κάνει… κτίρια τον επιχορηγήσαμε με τόσα εκατομμύρια (όλως συμπτωματικώς) 22 μέρες αφού ο αδελφός του προέδρου του έγινε πρωθυπουργός. Κι όλα αυτά, με κατεπείγουσα διαδικασία εκτός ημερήσιας διάταξης!
Κύριε Σαμαρά, τι θα πείτε στη γιαγιά που της κόβετε τα φάρμακα, όταν σας ρωτήσει γιατί για τα φάρμακά σας δ�ν υπάρχουν λεφτά, αλλά για τον αδελφό σας (έστω, για το Ινστιτούτο στο οποίο προεδρεύει) υπάρχουν 11,5 ολόκληρα εκατομμύρια;
Θα έχετε το κουράγιο να την κοιτάξετε στα μάτια;
ΕΡΧΕΤΑΙ ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
Μείνετε συντονισμένοι στο newsbomb.gr. Ερχεται και νέα μεγάλη αποκάλυψη που ρίχνει φως στο παρασκήνιο και εξηγεί πολιτικά τις αποκαλύψεις για τις «αγάπες» Σαμαρά – Σγουρού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
NEWSBOMB:"O Αντώνης Σαμαράς χρηματοδότησε με 11,5 εκατ. ευρώ τον… αδελφό του!"
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός που με τις αποφάσεις του οδηγεί καθημερινά τον λαό στην πείνα και στην εξαθλίωση, μόλις 22 ημέρες αφού ορκίστηκε, έδωσε επιχορήγηση 11,5 εκατ. ευρώ στον… αδερφό του, Αλέξανδρο.
Η πείνα, η εξαθλίωση, η αδικία, οι περικοπές και η απόγνωση είναι τα σημερινά «προνόμια» των Ελλήνων, αυτά που τους κληροδότησαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.
Μόνος τρόπος να ξεφύγεις από τη γενίκευση και να αποτελέσεις εξαίρεση, κατά πως φαίνεται, είναι να σε λένε «Σαμαρά»!
Αυτό αποδεικνύει η αποκάλυψη – βόμβα που κάνει σήμερα το newsbomb.gr, η οποία κλονίζει τα θεμέλια του πολιτικού συστήματος και της κυβέρνησης.
Η χρονική… σύμπτωση μιας επιχορήγησης!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει το «Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο (ΜΦΙ)».
Το συγκεκριμένο ινστιτούτο ξεκίνησε την λειτουργία του το 1931 με σκοπό να ερευνά φυτοπαθολογικά θέματα (ασθένειες των φυτών) και να προτείνει μέτρα προστασίας της πρωτογενούς αγροτικής παραγωγής. Να είναι δηλαδή ένας πολύτιμος συνεργάτης του Έλληνα αγρότη. Βέβαια ελάχιστοι αγρότες γνωρίζουν την ύπαρξη του, άρα είναι ένα ζητούμενο πώς ακριβώς βοηθά, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας…
Το «Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο» μόλις 22 ημέρες (!) αφού ορκίστηκε πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Αντώνης Σαμαράς πήρε επιχορήγηση 11,5 εκατ. ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής για τις κτιριακές του ανάγκες.
«Και τι έγινε;,» θα πει κάποιος; Σύμπτωση!
Θα αλλάξετε γνώμη ίσως αν διαβάσετε πώς ονομάζεται ο πρόεδρος του «Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου».
«Αλέξανδρος Σαμαράς, αδερφός του Πρωθυπουργού της Ελλάδας». (Μάλιστα, εκ του νόμου το ΜΦΙ διοικείται διαχρονικά από τους κληρονόμους του Μπενάκη: την οικογένεια Σαμαρά, δηλαδή!).
Το εντυπωσιακό μάλιστα της υπόθεσης είναι ότι πρόκειται για μια επιχορήγηση που διεκδικούσε τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά την πήρε μόλις ΕΙΚΟΣΙ ΔΥΟ μέρες αφού έγινε πρωθυπουργός ο αδελφός του προέδρου του!
Και μια σημαντική λεπτομέρεια: Το θέμα συζητήθηκε και εγκρίθηκε εκτός ημερήσιας διάταξης.
Και οι… συμπτώσεις δεν σταματούν εδώ!
Το «Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο» πήρε επιχορήγηση άλλες 600.000 ευρώ για κατασκευή θερμοκηπίου και, άρα, το ινστιτούτο όπου προεδρεύει ο πρωθυπουργικός αδερφός επιχορηγήθηκε συνολικά με 12,1 εκατ. ευρώ, από την στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς μετακόμισε στο Μέγαρο Μαξίμου.
Το Ινστιτούτο ενός Σαμαρά δεν ξέρει τη λέξη «Μνημόνιο»
Το 2011 ήταν η χρονιά – κατάρα για τα εθνικά ερευνητικά κέντρα.
Το Υπουργείο Οικονομικών τα απειλούσε με συγχωνεύσεις και κλείσιμο, διότι αυτό επέβαλλαν τα Μνημόνια.
Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε –δεν έχουν τέλος οι συμπτώσεις- το «Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο»!
Διότι κατάφερε όχι μόνο να μην υποστεί μείωση εσόδων, αλλά να πάρει μεγαλύτερη επιχορήγηση από το 2010 και τελικά να αυξήσει τα έσοδά του κατά 87%!
Το «Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο» αναπτύσσει τέτοια δραστηριότητα που καταφέρνει να φτάσει τα έσοδά του στα 7.300.671 ευρώ.
Της επιχορήγησης το ανάγνωσμα
Σύμφωνα με την πρόβλεψή του, το «Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο» για το 2012 θα λάβει επιχορήγηση:
- Από τον κρατικό προϋπολογισμό 1 εκατ. ευρώ.
- Από ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ, Οργανισμούς και ειδικούς λογαριασμούς του εξωτερικού 1 εκατ. ευρώ.
- Από τον τακτικό προϋπολογισμό για επενδύσεις, μελέτες, έρευνες και πειραματικές εργασίες 150.000 ευρώ.
Επίσης προβλέπεται να λάβει 250.000 ευρώ από χορηγίες ενώ υπάρχουν και άλλα προβλεπόμενα έσοδα από την επιχειρηματική δραστηριότητα του ΝΠΔΔ που συνολικά φτάνουν το ποσό των 4.106.250 ευρώ.
Από την άλλη τα έξοδα του «Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου» αναμένεται να φτάσουν τα 5.808.000 ευρώ.
Άρα… Και ερευνητικά προγράμματα… Και έργα από το Υπουργείο… Και έργα από τους Δήμους… Και έργα από άλλους φορείς… Και χορηγίες Και φυσικά κρατική επιχορήγησης.
Και έλλειμμα 1,7 εκατ. ευρώ φέτος!
Όπως άλλωστε και πέρυσι!
Ο Αντώνης Σαμαράς ανέλαβε το τιμόνι της χώρας στην πιο δύσκολη περίοδο της μεταπολιτευτικής της Ιστορίας. Υποσχέθηκε επαναδιαπραγμάτευση, σκληρή αντιπαράθεση με τους δανειστές μας, βελτίωση της προοπτικής και του μέλλοντος του ελληνικού λαού.
Δεν έκανε τίποτε αυτό αυτά.
Ψήφισε το μνημόνιο, καταδίκασε την ελληνική οικονομία, καταδίκασε κυριολεκτικά σε θάνατο ολόκληρα τμήματα του ελληνικού λαού και έβαλε την υπογραφή του στην περικοπή των ίδιων των ζωών μας, χαρίζοντας την Υγεία μας στις γερμανικές και ισραηλινές πολυεθνικές. Και, μέσα σ' αυτό τον ορυμαγδό «λεφτά υπάρχουν» μόνο για το �νστιτούτο όπου προεδρεύει ο αδελφός του πρωθυπουργού!
Υ.Γ. Το θέμα έχει πολύ παρασκήνιο. Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα «αντίδωρα» της Περιφέρειας Αττικής για την απόφαση επιχορήγησης του πρωθυπουργικού αδελφού… Το newsbomb.gr θα επανέλθει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)