Ο κοινοβουλευτισμός ως κέλυφος

Tου Σταύρου Λυγερού

Το πακέτο των μέτρων που αλλάζει τους όρους ζωής εκατομμυρίων Ελλήνων είναι πια νόμος. Τώρα που η ψηφοφορία είναι παρελθόν, έχει σημασία να στοχαστούμε για την όλη διαδικασία. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με αυτό το πακέτο θα σωθεί η χώρα. Αντιθέτως, οι βουλευτές που δεν το ψήφισαν και η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών (σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις) ισχυρίζονται το ακριβώς αντίθετο.

Οι θεσμοί υπάρχουν ακριβώς για να επιτυγχάνεται η δημοκρατική υπέρβαση τέτοιου είδους αντιθέσεων. Η δημοκρατία, όμως, δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στην αρχή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Το Σύνταγμα προβλέπει συγκεκριμένες διαδικασίες για να διασφαλίσει ότι αυτή η αρχή θα λειτουργήσει δημιουργικά και όχι μηχανιστικά. Με άλλα λόγια, οι βουλευτές πρέπει να ψηφίζουν με γνώση των διατάξεων και αφού το νομοσχέδιο τεθεί στη δοκιμασία μιας ενδελεχούς κριτικής. Μόνο έτσι η ψήφος τους είναι άξια της λαϊκής εντολής. Τ� αυτονόητα δεν ίσχυσαν στην ψηφοφορία της Τετάρτης. Οι βουλευτές είχαν μία γενική εντύπωση από δημοσιογραφικές πληροφορίες, αλλά το νομοσχέδιο τους παραδόθηκε την προηγούμενη ημέρα και ψηφίστηκε με την ακραία διαδικασία του κατεπείγοντος. Ηταν πρακτικά αδύνατο και ο πιο επιμελής να μελετήσει εκατοντάδες σελίδες σε μερικές ώρες, ώστε να ξέρει τι ψηφίζει. Το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και σε όλες τις κρίσιμες ψηφοφορίες από το πρώτο Μνημόνιο μέχρι τώρα.

Αυτή η κυβέρνηση, όμως, ξεπέρασε κάθε όριο στον ευτελισμό των θεσμών. Κατέθεσε το επίμαχο πολυνομοσχέδιο των εκατοντάδων σελίδων ως ένα άρθρο! Με το τερτίπι αυτό παρέκαμψε το γράμμα και παραβίασε το πνεύμα του Συντάγματος, για να αποτρέψει διαφοροποιήσεις βουλευτών σε επιμέρους διατάξεις. Υπενθυμίζουμε ότι για κάθε νομοσχέδιο, με μοναδική εξαίρεση τους κώδικες, το Σύνταγμα προβλέπει ψηφοφορίες επί της αρχής, για κάθε άρθρο και για το σύνολο. Ολα έγιναν στο όνομα της σωτηρίας του τόπου. Στη δημοκρατία, όμως, κανένας σ�οπός δεν αγιάζει τα μέσα, ειδικά όταν η κατά τη συμπολίτευση σωτηρία κατά την αντιπολίτευση οδηγεί στην καταστροφή. Στη δημοκρατία το πολιτικό σύστημα ενοποιείται μέσω των θεσμών. Και σ' αυτό το πεδίο η κυβέρνηση έσπασε νέο αρνητικό ρεκόρ. Το γεγονός ότι όλες οι κρίσιμες ψηφοφορίες της τριετίας έγιναν την τελευταία στιγμή, υπό το βάρος εκβιαστικών διλημμάτων και ασφυκτικών πιέσεων, με διαδικασίες που παραβιάζουν τους θεσμούς, καταδεικνύει ότι πρόκειται για μεθόδευση. Στην πραγματικότητα, τόσο η τρόικα όσο και οι κυβερνώντες αντιμετωπίζουν την κο�! �νοβουλευτική διαδικασία όχι ως αναγκαία δημοκρατική λειτουργία, αλλά ως πολιτικό εμπόδιο. Γι' αυτό και την αφυδατώνουν, τη μετατρέπουν σε κέλυφος. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι με κάθε μέσο να αποσπάσουν την κοινοβουλευτική νομιμοποίηση και όχι να δημιουργήσουν τη μεγαλύτερη δυνατή πολιτική συναίνεση στην κοινωνία.

Όσοι σπεύσουν να υποβαθμίσουν τα παραπάνω σαν θεσμολάγνες λεπτομέρειες, ας αναλογισθούν ότι σ' αυτό το γήπεδο θα κριθεί η μάχη για τη δημοκρατία. Ειδικά τώρα που ολοένα και περισσότεροι πολίτες στρέφουν την πλάτη στο δημοκρατικό πολίτευμα, θεωρώντας ότι πρόδωσε την κοινωνία.

Πηγή: Καθημερινή

Διαβάστε περισσότερα »

Β. Ντούλες: "Το υπουργείο Άμυνας της Αλβανίας ξεπουλάει τα Ορθόδοξα μοναστήρια"

Την άποψη του ΚΕΑΔ στα θέματα σεβασμού των δικαιωμάτων των μειονοτήτων είχε την ευκαιρία να εκφράσει σήμερα ενώπιον της αλβανικής βουλής ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ και βουλευτής κ. Βαγγέλης Ντούλες ως ανταπάντηση στα όσα είπε ο Αλβανός ΥΠΕΞ κ. Παναρίτι απαντώντας σε σχετική επερώτηση που είχε καταθέσει ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ .

Στην σχεδόν 20λεπτη ομιλία του ο κ. Ντούλες αναφέρθηκε στην ανάγκη θεσμοθέτησης ενιαίου νόμου για το σύνολο των δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων, καθότι, όπως επεσήμανε, υπάρχει τεράστια κενά στην υλοποίηση του ήδη υπάρχοντος πλαισίου.

Ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλης Ντούλες κατηγόρησε χθες το υπουργείο Άμυνας της Αλβανίας για ξεπούλημα των Ορθόδοξων μοναστηριών της χώρας.

"Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η θρησκευτική κοινότητα, όπως όλα τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που διεκδικούν περιουσίες. Δεν έχει την ίδια αξία ένα θρησκευτικό ιερό αντικείμενο με ένα τετραγωνικό μέτρο γης ή κήπου. Πόσο μάλλον όταν οι εγκαταστάσεις που το Υπουργείο Άμυνας βγάζει προς ιδιωτικοποίηση ανήκουν σε θρησκευτικές κοινότητες, και έχουν την μορφή μοναστηριών. Σήμερα είναι η ίδια η πολιτεία η οποία δημοπρατεί τις πρώην περιουσίες των θρησκευτικών κοινοτήτων, που είχαν κρατικοποιηθεί βίαια από το άθεο κομμου�ιστικό καθεστώς", δήλωσε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ Βαγγέλης Ντούλες στο Αλβανικό κοινοβούλιο, ενώ ζήτησε να μπει τέλος στην εθνικιστική ρητορική ορισμένων πολιτικών δυνάμεων κατά της Ελληνικής Μειονότητας.

Ο Ντούλες ανέλυσε ένα προς ένα τα προβλήματα που προκύπτουν απ΄τα κενά του νόμου και επεδίωξε να υιοθετηθεί μια συγκεκριμένη νομοθεσία για την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, χωρείς όμως το επιθυμητό αποτέλεσμα διότι η αντίδραση του Υπουργού Εξωτερικών Έντμοντ Παναρίτι ήταν ότι ο νόμος αυτός είναι πλήρης και ότι δεν υπάρχει επί του παρόντος καμία ανάγκη για ειδικούς νόμους.

Ενώ συνεχίζοντας την ομιλία του ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ χαρακτήρισε ως αποτυχημένη την απογραφή που διενεργήθηκε από το Αλβανικό κράτος τονίζοντας την ωμή καταπάτηση του δικαιώματος του αυτοπροσδιορισμού, για τον λόγο αυτό δέχτηκε την έντονη αντίδραση και την φραστική επίθεση του βουλευτή του τσάμικου κόμματος PDIU, Ντάσαμιρ Ταχίρι. "Με τις τροπολογίες μας τα έχεις; Πήγαινε ρε στην Ελλάδα, εκεί όπου ανήκεις", δήλωσε ο Ταχίρι.

Πηγή: ΑΥΤΟΝΟΜΗ

Διαβάστε περισσότερα »

Η Θράκη στην αγκαλιά των κομματαρχών

Σε μία κατάμεστη αίθουσα, στον πολυχώρο «Δεσμοί Ελλήνων», ο διευθυντής της θρακιώτικης εφημερίδας «Αντιφωνητής» Κώστας Καραΐσκος, με λόγο καυστικό και σκληρό, αποτύπωσε την σημερινή πραγματικότητα στον χώρο της ελληνικής Θράκης, που βρίσκεται στην μέγγενη μεταξύ πρακτόρων και κομματαρχών.

Ένα θανατηφόρο σφίξιμο που δεν επιτρέπει στους Έλληνες κατοίκους της, Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, να βιώσουν την αυτονόητη, για τους υπόλοιπους συμπατριώτες τους, καθημερινότητα μιας δημοκρατικής και ευνομούμενης πολιτείας (όσο βεβαίως μπορούμε να ομιλούμε ακόμη για κάτι τέτοιο στις μέρες της τρόικας και των υπαλλήλων της, εγχωρίων και μη). Όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Καραΐσκος, οι κομματάρχες «αυτό το ιδιαίτερο είδος ανθρώπου με το λιγδιάρικο μάτι και τον μεταλλαγμένο εγκέφαλο» και οι πράκτ�ρες «με το άσβεστο μίσος για την Ελλάδα», συνεργάζονται και συναλλάσσονται συνεχώς σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων και προς εξυπηρέτηση ο καθένας τους των δικών του επιδιώξεων,«ο ένας για την πάρτη του και ο άλλος για μία ξένη χώρα»!

Αίσθηση προκάλεσε η παρέμβαση του απόφοιτου της Σχολής Εθνικής Ασφάλειας και αρθρογράφου περιοδικών για θέματα Άμυνας Γιάννη Νικήτα, ο οποίος τόνισε ότι οι επιδιώξεις της Άγκυρας στην Θράκη έχουν να κάνουν αφενός με την κινητοποίηση των πιστών σε αυτήν μελών της μειονότητας, με την δημιουργία κάποιων θυλάκων σε περίπτωση αναταραχής στην περιοχή και αφετέρου σε συντονισμένη εισβολή από τον βόρειο και νότιο Έβρο και ότι πρέπει ο κόσμος να καταλάβει ότι συστηματικά ετοιμάζεται μία εισβολή στην χώρα μας, ενώ ανακαλ�πτονται συνεχώς κρύπτες με οπλισμό εντός του ελληνικού εδάφους.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο βουλευτής Θεσσαλονίκης των Ανεξάρτητων ΕλλήνωνΓαβριήλ Αβραμίδης, ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης Στέλιος Παπαθεμελής, ο πρώην βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. Κώστας Κιλτίδης, ο εκπρόσωπος της ΣΦΕΒΑ Ηλίας Μουρούτσος, ο υπεύθυνος Θεσσαλονίκης του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας Απόστολος Σιώκος, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Διοίκησης Επιχειρήσεων σμηναγός ε.α. Δημήτριος Βαλασίδης και πλήθος κόσμου.

Διαβάστε περισσότερα »

Η οικονομική κρίση προπομπός της πολιτισμικής κρίσης που έρχεται

Γράφει ο Στάθης Νελλόπουλος

Μέσα στη θύελλα της οικονομικής κρίσης που περνάμε, δεν συνειδητοποιούμε ίσως, τη κοσμογονική κρίση μετάβασης στο νέο πολιτισμικό γίγνεσθαι, που διαγράφεται,  σε παγκόσμια κλίμακα, στις επαναστατικές συνθήκες της σωρευτικής πληροφορίας και της νέας γνώσης, που ο νέος αιώνας  έφερε μαζί του.

Ο πολιτισμός, ως γνωστό, αποτελεί τη μία ιστορική δημιουργική  συνιστώσα της «πόλης»(σύνολο πολιτών), ως κεντρικής  «εστίας» συλλογικής δράσης του ανθρώπου, ως έλλογου όντος. Η άλλη είναι ο πόλεμος, ως καταστροφική και ακυρωτική της πρώτης, μέχρι αυτή να βρει το σταθερό δημιουργικό «βηματισμό» της και να τον ακυρώσει τελειωτικά, ως  συνιστώσα της «πόλης».

Η πρώτη λοιπόν συνιστώσα, ο πολιτισμός, για να ευοδωθεί και να αποδώσει ευεργετικά και μακροπρόθεσμα, προϋποθέτει την ισόρροπη ανάπτυξη των δικών του τριών βασικών συνιστωσών, που ως «πυλώνες» της «πόλης», διασφαλίζουν το βίο της, για να εγγραφεί το πολιτισμικό της γίγνεσθαι στη μνήμη (ιστορία) του κόσμου.  

Και οι «πυλώνες» αυτοί είναι :

- Η «εσωτερική φιλοσοφία»(ΕΦ), που καταλήγει στη  θρησκευτική εξουσία της «πόλης».
- Η «κοινωνική φιλοσοφία»(ΚΦ), που εξελίσσεται δυναμικά στη πολιτική και οικονομική εξουσία της «πόλης».

Η «επιστήμη -τέχνες/τεχνολογία»(Ε Τ/ Τ), που διαμορφώνουν το πολυσχιδές υποστηρικτικό τεχνικοοικονομικό πλαίσιο της «πόλης», που καταλήγει μοιραία στην υπηρεσία των εξουσιών της.

Απ' τις «κορυφές»(εξουσίες) των «πυλώνων»,  με επικεφαλής- «συντονιστή» την εξουσία του ΚΦ, «κτίζεται η «στέγη» του πολιτισμικού εποικοδομήματος,  ως «αιγίδα» του λαού της «πόλης», αποδεικνύοντας ταυτόχρονα τη «στατική» του ισορροπία.

Οι καλές τέχνες, όπως κατά ιστορική σύμβαση ονομάστηκαν, «γεννημένες» στο «πυλώνα» ΕΤ/Τ,  λόγω αφενός της επικρατούσας σ' αυτόν, ισχυρής (πνευματικής) «άνωσης» και αφετέρου της «αιθεριότητας» της δομής τους, ανερχόμενες,  «βγαίνουν» απ' το «πυλώνα» στη «στέγη» του πολιτισμικού εποικοδομήματος και ελεύθερες απ' τις δεσμεύσεις του, συνδιαμορφώνουν το «αέτωμα» του,. ως επιστέγασμα της δημιουργικής ισορροπίας της «πόλης».

Η ισορροπία αυτή, ως πολιτική της «πόλης», δεν είναι ένα «σύνηθες» γεγονός του ιστορικού  βίου των κοινωνιών, όπως η ιστορία έχει καταδείξει, αλλά ένα  σπάνιο  φαινόμενο, με κοινό δεδομένο, ότι η ισορροπία   γενικότερα, αποτελεί κεντρικό ζητούμενο σε κάθε μορφή δράσης και όταν επιτυγχάνεται, τότε κάτι αξιόλογο και μονιμότερο  προκύπτει.

Πριν 2500 χρόνια περίπου, στην Αττική γη των Ιώνων, συνέβη αυτό, σε ένα ιδιαίτερο περιβάλλον ανταγωνιζόμενων Ελληνικών πόλεων - κρατών, υπό την απειλητική «αιγίδα» της ασύλληπτης για την εποχή ισχύος,  Περσικής αυτοκρατορίας.

Η διάρκεια του φαινομένου αυτού, «πολιτισμικής ισορροπίας» της πόλης των Αθηναίων, ήταν πολύ  σύντομη, αλλά ικανή να φωτίσει  και να σηματοδοτήσει διαχρονικά το «μονοπάτι» ποιοτικής εξέλιξης του ανθρώπου.

Στο Ελληνικό αυτό προηγούμενο, ο «πυλώνας» ΚΦ θα κορυφωθεί, μέσα σε κλίμα σκληρών και χρονιζόντων κοινωνικών  συγκρούσεων, στο «εκκλησιαστικό» γεγονός της πόλης, ως (άμεσης) Δημοκρατίας, όπου ο πολίτης της, θα οφείλει να «μεταλαμβάνει» καθημερινά τη κοινωνία της, με όλα τα καλά και τα κακά της. «Οπλισμένος»,  με έγκυρη, για την εποχή, πληροφορία και «καλοδουλεμένη»  γνώση, απ' τους δύο άλλους «πυλώνες»,  ΕΤ/Τ (φυσικοί φιλόσοφοι της εποχής) και  ΕΦ (φιλοσοφία του δωδεκαθέου, ως μυθολογικά καλυμμένη, ποιητι�ή  έκφραση των δυνάμεων της φύσης), θα καταφέρει να  αποδεσμευτεί απ' όλα αυτά, που δυνάστευαν το μυαλό και τη συνείδησή του, ως γεωργικού ανθρώπου  και να νοιώσει την «έσω» φύση του, αυτό το «διάφορο» της μεγάλης Φύσης,  ως ελεύθερη οντότητα  «πολιτικής μετοχής» του «εκκλησιαστικού» γεγονότος της  γεωργικής του πόλης.

Η διάρκεια του φαινομένου, όπως ειπώθηκε, θα είναι πολύ σύντομη, γιατί από τη μια, ο «πυλώνας» ΕΤ/Τ, διττής φύσης, δεν θα μπορέσει να αναπτυχτεί ομοιόμορφα και ισοδύναμα. Η επιστημονική σκέψη θα «απογειωθεί» σε βαθμό ασύλληπτης, για την εποχή (και για την εποχή μας ακόμη), εμβέλειας, ενώ η τεχνολογία, «δεμένη» εξ αντικειμένου, στη γεωργική πραγματικότητα της εποχής, δεν θα μπορέσει να τη παρακολουθήσει. Στη πρόκληση της «ούτως πως» προκύπτουσας «διελκυστίνδας», η απάντηση της πόλης θα «εκφύγει» εύλογα απ' το πρακτικό κα� μη απαιτητικό τομέα της γεωργικής τεχνολογίας, για να αναδείξει όλες αυτές τις ανυπέρβλητης ισορροπίας κάλλους, καλλιτεχνικές δημιουργίες, ως το «αέτωμα» της πόλης,  που θα χαρακτηρίσουν την εποχή ως Κλασσική Ελληνική Αρχαιότητα.

Από την άλλη όμως, ο κεντρικός «πυλώνας» ΚΦ, δηλαδή η δημοκρατική εξουσία της πόλης, μέσα στο έντονα ανταγωνιστικό περιβάλλον των Ελληνίδων πόλεων, και υπό το δέλεαρ του περσικού «χρυσού», θα απολέσει κρίσιμα στοιχεία των αυστηρών (ελεγκτικών) προδιαγραφών της και συνεπακόλουθα την αλλοίωση της εξουσίας του Δήμου(επανάκαμψη των «ευγενών» μεγαλογαιοκτημόνων, με τη συνδρομή, πολιτικής «σκοπιμότητας», των  νεοπλουτισάντων απ' το ναυτικό εμπόριο της πόλης), μειώνοντας έτσι  σοβαρά τη «στατική» αξιοπιστία του «πυλ�να» και απειλώντας έτσι  την ισορροπία του όλου πολιτισμικού εποικοδομήματος.                                                                                                 
Τέλος, όσον αφορά το «πυλώνα» ΕΦ, η  πρακτική αδυναμία «στατικού» συντονισμού των άλλων δύο, θα προκαλέσει κοινωνική ανασφάλεια, επαναφέροντας έτσι τα πράγματα της θρησκείας,.. εκεί που τα είχε αφήσει (θρησκοληψία, δεισιδαιμονίες και όλα τα άλλα συναφή της γεωργικής εποχής).

Μοιραία λοιπόν, το πολιτισμικό εποικοδόμημα της πόλης, ως Αθηναϊκή Δημοκρατία,  θα καταρρεύσει, επιτρέποντας στη δεύτερη συνιστώσα της, το πόλεμο, να επανακάμψει στο προσκήνιό της «θριαμβευτής», με πρόσχημα την αποκατάσταση της κοινωνικής ανασφάλειας. και σκοπό τη  διεκδίκηση και επιβολή  της κυριαρχίας της πόλης των Αθηναίων  επί των άλλων Ελληνίδων πόλεων, ως οιονεί ναυτεμπορική  αυτοκρατορία της περιοχής(συμπληρωματική, αλλά και ανταγωνιστική της Περσικής), υπό την επίφαση μιας ψευδεπίγραφης «δημο�ρατικής» συμμαχίας.

Τα θλιβερά επακόλουθα (Πελοποννησιακός πόλεμος) θα στιγματίσουν ανεξίτηλα την Ελληνική ιστορία και θα επηρεάσουν σοβαρά τις γενικότερες εξελίξεις στο γνωστό τότε  κόσμο.

Σήμερα, 2500 χρόνια μετά, με την είσοδο του νέου αιώνα (της πληροφορίας και της νέας επιστημονικής γνώσης) ζούμε και πάλι τη μέγιστη πρόκληση, απ' την απάντηση της οποίας θα εξαρτηθεί η επανεμφάνιση και η διάρκεια  του φαινομένου πολιτισμικής ισορροπίας. Αυτή τη φορά  όμως, σε μείζονα κλίμακα(παγκοσμιότητα),  με «προπομπό» μια κομβικής σημασίας οικονομική κρίση (αυτή που βιώνουμε τραγικά σήμερα), που διαπερνά σαφώς τα όρια της οικονομίας και διαχέεται παντού, σε κάθε τομέα και επίπεδο ζωής των σύγχρονων  κοινωνιών, οργανωμένων, ως «ανεξάρτητων» κρατών, στα αντιδημοκρατικά δεδομένα της γνωστής  παγκοσμιοποίησης.

Οι τρεις πολιτισμικοί «πυλώνες», που μετά την Αναγέννηση και το Διαφωτισμό, θα επιχειρήσει να «στήσει»  ο Δυτικός άνθρωπος στα πρότυπα της αρχαιοελληνικής Δημοκρατίας,  μέσα από αλλεπάλληλες κοινωνικές επαναστάσεις, στη βάση της Βιομηχανικής (με κύριες τη Γαλλική και την Οκτωβριανή), θα «αναπτυχθούν» τώρα  διαφορετικά.

 Ο «πυλώνας» ΕΤ/Τ, «πριμοδοτημένος» απ' τις κερδοσκοπικές  αναγκαιότητες, που θα «γεννήσει» και θα «γιγαντώσει» η βιομηχανική εποχή, θα «θεριέψει», με την Επιστήμη όμως τώρα, «αγκαλιά» με τη Τεχνολογία  και σχεδόν θα αυτονομηθεί στη θεαματική πορεία εξέλιξής του. Έτσι, θα αφήσει τους δύο υποκείμενούς του, πια, «πυλώνες», σε αδυναμία «στατικού» συντονισμού, ως προϋπόθεση   ισορροπίας του πολιτισμικού εποικοδομήματος, που μας «κληροδότησε» ένοχα η  βιομηχανική εποχή, μέσα στις δραματικές συνθήκες χρεοκ�πίας, που βιώνει σήμερα, όλος  ο πολιτισμένος.καπιταλιστικά  κόσμος, σε κατάσταση οδυνηρής ομηρίας της παγκοσμιοποίησης.

Οι αποκαλυπτόμενες, καθημερινά σχεδόν,  νέες  αλήθειες των φυσικών επιστημών, όπου η ύλη, για παράδειγμα, δεν είναι πια αυτό που αντιλαμβανόμασταν μέχρι χτες, με τις απατηλές  αισθήσεις μας, αλλά αυτό που αποκαλύπτει στη νοητική «σφαίρα» η μαθηματική επιστήμη, ως ολιστικές σχέσεις στοιχείων, μικρόκοσμου και μακρόκοσμου, στη χωροχρονική τους διάσταση, ζητούν επειγόντως «στατικό» συντονισμό με αντίστοιχα στοιχεία  των δύο άλλων «πυλώνων».

Ποια είναι όμως η κατάσταση αυτών και ποια η αντικειμενική δυνατότητα  «συντονισμού» τους, στο μείζον πρόβλημα «στατικής» ισορροπίας του υπό «ανασκευή»(εκ βάθρων) μεταβιομηχανικού πολιτισμικού εποικοδομήματος;

Ο «πυλώνας» ΚΦ, στο εμποροβιομηχανικό -χρηματοπιστωτικό/χρηματιστικό «βάθρο» του,  ως «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» …του «βάθρου»,  βρίσκεται εμφανώς σε κατάσταση κατάρρευσης (τουλάχιστον σε επίπεδο ηθικής) απ' τα συσσωρευόμενα συνεχώς σκάνδαλα, παράλληλα με τον συσσωρευόμενο, σε απίθανο βαθμό, πλούτο και τις συνακόλουθες  μη αναστρέψιμες σοβαρές ανεπάρκειες κοινωνικού ελέγχου, που προκάλεσαν η κερδοσκοπία και ο εξουσιασμός, ως κεντρικοί  αξιακοί παράγοντες, ο ατομοκεντρισμός και η ηδονοθηρία, ως στάσ� ζωής και η μαζικόποίηση, ως μέθοδος κοινωνικής χειραγώγησης  του «συστήματος»,.. που εκφράζει απόλυτα τη «κοινωνική φιλοσοφία» του «πυλώνα». Έπεται η αποσύνθεση, που αν δεν προληφθεί,  το πισογύρισμα της κάθε πολιτισμένης(δυτικοποιημένης)  κοινωνίας, σε δραματικές συνθήκες εκφασισμού της(εμφανείς ήδη, οι πρώτες ενδείξεις), θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο.

Ο «πυλώνας» ΕΦ, στο μεσαιωνικό  χριστιανικό του «βάθρο», ως χριστιανική θρησκεία (ανεξαρτήτως δόγματος), βρίσκεται σε κατάσταση «αυτισμού» και «υστερικής απομόνωσης». Οι εκπρόσωποί του, βλέποντας από τους «θρόνους» τους, από τη μια το εκτός ελέγχου τους, «ποίμνιο» και από την άλλη τον υπερυψωμένο, «απειλητικά» από πάνω τους, «πυλώνα» ΕΤ/Τ και δίπλα τους αυτόν της ΚΦ, σε κατάσταση κατάρρευσης, βρίσκονται σε πρακτική αδυναμία, προφανώς λόγω δόγματος και συνακόλουθης ανεπάρκειας, να αντιδράσουν αποτελεσματικά. Δηλαδ� να εκφράσουν πειστικό λόγο, ερμηνεύοντας με παρρησία, τα  εμπνευσμένα θεολογικά κείμενα και τα κωδικοποιημένα μηνύματά τους, στο «ύψος» βέβαια των απαιτήσεων του υπερκείμενου «πυλώνα» ΕΤ/Τ, που οδηγεί τη «κούρσα».

Και όλα αυτά συμβαίνουν σήμερα,  με  επίκεντρο της μείζονος αυτής οικονομικής  κρίσης, την Ελλάδα, ένα «κακοστημένο»  Δυτικόμορφο κράτος, με άτεχνες ζεύξεις  Ανατολίτικων, δεσποζόντων όμως, στοιχείων, στο «σβέρκο» ενός συντηρούμενου (σκόπιμα ;) σε συνθήκες  ελλειμματικής παιδείας και κοινωνικής κακοήθειας,  λαού (αιτία της χρόνιας σχιζοφρενικής κατάστασης της Ελλαδικής κοινωνίας), για να καταλήξει σήμερα,  σε ένα «πρότυπο» εθνικού κράτους διαφθοράς, διαπλοκής και χρεοκοπίας, με το «πυλώνα» ΕΤ/Τ σ� προκλητικά εμφανή υστέρηση.

Η πρόκληση  μεγίστη και για όλους

Ναι, ο «βράχος» αυτός, όπου πριν 2500 χρόνια ανέδειξε το  πολιτισμικό φαινόμενο ισορροπίας Δημοκρατίας, Επιστήμης-Τεχνών και  Θρησκείας, για να καταυγάσει, με τη στιγμιαία εμφάνισή του, διαχρονικά  όλο το πολιτισμένο  κόσμο και να  δείξει  τον αγωνιστικό δημοκρατικό  δρόμο  ανέλιξης του Ανθρώπου,  σήμερα  μετουσιώνεται  σε  «πέτρα»  σκανδάλου, παγκόσμιας εμβέλειας.

 Εδώ επομένως, ο Δυτικός κόσμος και ειδικότερα ο Ευρωπαϊκός(ΕΕ), μέσα απ' τις επικίνδυνες  δίνες της φοβερής (πιθανότατα έσχατης) κρίσης του καπιταλιστικού  «συστήματος», θα πρέπει να «πατήσει» προσεκτικά και μελετημένα, για να δώσει σημειολογικά, την αντίστοιχης ισχύος απάντηση στην έσχατη αυτή  πρόκληση πισωγυρίσματος της ιστορίας.

Από εδώ θα πρέπει να ξεκινήσει επειγόντως, με τη δραστική ανάταξη του υποβαθμισμένου προκλητικά  Ελληνικού «πυλώνα» ΕΤ/Τ (στα δεδομένα της ΕΕ και των ΗΠΑ ), η αποκατάσταση του «πυλώνα» ΚΦ, σε οργανική προς τούτο  σχέση με το πρώτο(νέες τεχνολογίες), με την ανάδειξη  της  Δημοκρατίας, ως Δημοκρατίας περιεχομένου, σε όλα τα επίπεδα και τομείς των οργανώσιμων το ταχύτερο, σε ομόσπονδες πολιτείες, κοινωνιών της ΕΕ.

Κεφαλαιώδες ζητούμενο και προϋπόθεση ευστάθειας του κεντρικού «πυλώνα» ΚΦ, αποτελεί η  ισορροπία της δομής του, με την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη Βορά - Νότου της ΕΕ (δημοκρατικός έλεγχος πλεονασμάτων - ελλειμμάτων των εθνικών Π/Υ), που θα επιτευχθεί με την αναπτυξιακή ανακύκλωση των πλεονασμάτων του πλουτίσαντος πλεονεκτικού καπιταλιστικά Βορά απ΄ τον χειμαζόμενο σήμερα, χρεοκοπημένο μειονεκτικό Νότο.

Τέλος, όσον αφορά στην αποκατάσταση του «πυλώνα» ΕΦ(θρησκεία), στο ύψος των απαιτήσεων ισόρροπης «ζεύξης» με τους άλλους δύο «πυλώνες», το «βρωμισμένο» απ' τις συχνές «διελεύσεις» Ελληνικό  «σταυροδρόμι» Ανατολής και Δύσης, εκτιμάται ως το ιδανικό «έδαφος» για μια νέα ποιοτική σύνθεση των ιδεών που χάραξαν διαχρονικά  τη μοίρα του κόσμου μας, αλλά και για την ιστορική δικαίωση  του τόπου αυτού, ως κορυφαίο σημείο πολιτιστικής  αναφοράς. Η «άδεια» ψυχή του νέου ανθρώπου αυτό   περιμένει σήμερα, για να γ�μίσει με δύναμη, αγάπη και ελπίδα και να μπορέσει έτσι να ανταποκριθεί έγκαιρα και με επάρκεια στη πολιτισμική  πρόκληση της εποχής,  που σήμερα βιώνει το οικονομικό της μόνο μέρος.

Πηγή: On Alert

Διαβάστε περισσότερα »

Η Γερμανία προκαλεί τη μοίρα της...

Οδεύοντας ολοταχώς προς ένα νέο –οικονομικό ΚΑΙ πολιτικό- Στάλινγκραντ…

Γράφει ο Βασίλης Δημ. Χασιώτης

Η Γερμανία, κατόρθωσε, για ακόμα μια φορά, να ξαναπάρει τα ηνία της ηγεσίας των εξελίξεων της –ηπειρωτικής- Ευρώπης.

Τις δύο προηγούμενες φορές, τον αγώνα της για πανευρωπαϊκή ηγεσία τον έχασε με τον γνωστό τρόπο και με το γνωστό κόστος, τόσο για την Ευρώπη –και όχι μόνο-, όσο και για την ίδια, οι τελευταίες αμερικανικές εκλογές, στέρησαν από τη Γερμανία, ένα παγκόσμιο ιδεολογικοπολιτικό πλεονέκτημα που θα αποκτούσε από το αντίθετο αποτέλεσμα των εκλογών αυτών, και που θα αναβίωνε, αν συνέβαινε, κάτι ανάλογο με τη παγκόσμια συνύπ�ρξη Ρέηγκαν – Θάτσερ, στη δεκαετία του '80: την απόλυτη παγκόσμια νεοφιλελεύθερη κυριαρχία, και βεβαίως, μια σαφή ενίσχυση της γερμανικής κυριαρχίας στα πράγματα της Ευρώπης.

Η Γερμανία, το ίδιο ακατανόητα, όπως και στις προηγούμενες δύο ιστορικές περιόδους που ξαναεπιχείρησε να ηγεμονεύσει στην Ευρώπη, στην ουσία ανοίγει ΤA ΙΔΙA μέτωπα : ένα Ανατολικό, με τη Ρωσία ΑΝΟΙΧΤΑ να συντάσσεται με τις Η.Π.Α., και ένα Δυτικό, με τη Βρετανία (όπου φυσικά, ξαναβρίσκουμε τις Η.Π.Α.) η οποία ΜΕ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ανέχεται όχι απλά τα γερμανικά ηγετικά καπρίτσια, μα και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παράλληλα, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΓΜΗ, η Γερμανία, χάρη ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ, που τις χάρισαν κάποιες θεαματικές νίκες σε διάφορες μάχες, ΑΛΛΑ ΣΤΟ «ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ» ΥΠΕΣΤΗ ΟΛΕΘΡΙΕΣ ΗΤΤΕΣ στο επίπεδο του (στρατιωτικού) πολέμου, έτσι και σήμερα, ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ που διεξάγεται και που πήρε ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥ τη θέση του ούτως ή άλλως επισφαλούς οικονομικού ανταγωνισμού, που προσπαθούσε να περιοριστεί στη λογική της οικονομικής αλλά όχι και της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙ�ΡΧΙΑΣ, η Γερμανία αναβίωσε ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΕΝΑ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΟ ΑΝΤΙΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑ που διαρκώς επεκτείνεται, λαμβάνοντας μάλιστα και τη μορφή του φιλοαμερικανισμού ως αντίβαρο σε μια καταθλιπτική γερμανική επιβολή, και, όπως προβλέπω, δεν θα είναι μακριά που θα σπάσει και ο ίδιος ο περίφημος Γαλλογερμανικός άξονας, μόλις η Γερμανία, αντικρύσει τον κίνδυνο οι Γερμανοί να ξανακατακτήσουν τη χώρα τους, τόσο απλά και τόσο αποτελεσματικά, όπως στη περίπτωση της Ελλάδας.

Γι' ακόμα μια φορά, η Γερμανία, εφαρμόζοντας ένα είδος οικονομικού μιλιταρισμού, ο όρος είναι ίσως αδόκιμος, αλλά, τον χρησιμοποιώ στα πλαίσια της ρητορικής του όρου «οικονομικός πόλεμος», δεν πρόκειται να συσπειρώσει γύρω της παρά ένα κλάσμα, μια ισχνή μειοψηφία των λαών της Ευρώπης και των κυβερνήσεών τους, με ό,τι αυτό θα σημάνει για την ίδια μα και για την Ευρώπη.

Γι' ακόμα μια φορά, η Γερμανία, ολοένα και πιο ανοιχτά, αντικαθιστά τη συγκολλητική ουσία της Αλληλεγγύης, ΤΗ ΜΟΝΗ που δεκαετίες τώρα κατόρθωσε να κρατήσει ζωντανή την προοπτική της ευρωπαϊκής ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ, με διαλυτική ουσία, κάτι που μελαγχολικά μας ανακαλεί στη μνήμη, την ως φαίνεται αδυναμία της ηγεσίας της χώρας αυτής, (ή μήπως: και του λαού της;), να συνυπάρξει στην Ευρώπη με τις άλλες χώρες με οιαδήποτε άλλη ιδιότητα, ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΥΝΑΜΗΣ.

Η Γερμανία, ανοίγει εκτεταμένα ευρωπαϊκά και παγκόσμια μέτωπα, ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΔΥΝΗΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΘΕΙΕΣ που θα μπορούσε να δημιουργήσει στο «εσωτερικό» της Ευρώπης, αν λειτουργούσε ως ο πλέον οικονομικά εύρωστος ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΣ εταίρος της Ευρώπης, που μπορεί να έχει και μια άποψη βαρύνουσα σε σχέση με άλλους, αλλά όχι και ως ένας ΣΤΥΓΝΟΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ.

Η Γερμανία, οδεύει, εκτιμώ, προς το νέο πολιτικο-οικονομικό της τούτη τη φορά Στάλινγκραντ.

Όπως και τότε, είχε πίστη στη στρατιωτική και οικονομική της δύναμη.

Όπως και τότε όμως, δεν διδάχτηκε τίποτα.

Η Γερμανία είναι μια μεγάλη δύναμη, αλλά, ΟΧΙ ΤΟΣΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΗΓΕΜΟΝΕΥΣΕΙ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΑ, ΠΟΣΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ.

Το πολύ – πολύ, θα μπορούσε να κορέσει την κυριαρχική της δίψα, αν περιορίζονταν σε μια ομάδα 4-5 όμορων βόρειων Κρατών.

Όμως, η Ευρώπη ΣΥΝΟΛΙΚΑ, είναι πολύ μεγάλη μπουκιά για το στόμα της.

Τόσο μεγάλη, ώστε η πιθανότητα η «μπουκιά» να φάει το γερμανικό στόμα είναι μεγαλύτερη από το να συμβεί το αντίθετο.

Δυστυχώς, όμως, μια άβουλη Ευρώπη, δεν την παρακολουθεί απλά απαθώς από μακριά, μα το ίδιο υπνωτισμένα θάλεγε κανείς ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ, ακολουθεί τη Γερμανία ως συμπολεμιστής της, στις ολέθριες πολεμικές της περιπέτειες.

Βέβαια, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, όταν οι ηγεσίες πέφτουν σε λήθαργο, κάποια στιγμή τις ξυπνούν οι εξελίξεις και οι λαοί τους.

Εκτός αν, από κάποια αιτία, από κάποια εξέλιξη των πραγμάτων, η Γερμανία, συνέλθει από τον οίστρο που της δημιουργεί το όνειρο μιας νέας χιλιόχρονης κυριαρχίας της στην Ευρώπη, και δει, πού βρίσκεται το συμφέρον της, και κυρίως, δοκιμάσει άλλες στρατηγικές, από εκείνες της δημιουργίας χωρών κυρίων και χωρών υποτελών μέσα στην ίδια την Ευρώπη.

Δεν τις έχει ξαναδοκιμάσει στο παρελθόν, (αυτές τις στρατηγικές «αλληλεγγύης» και «καλής γειτονίας») αλλά δοκίμασε και απέτυχε τις άλλες.

Η κοινή λογική λέει, πως δεν χάνει και τίποτα να τις δοκιμάσει έστω τώρα, ΠΡΙΝ το οικονομικό και πολιτικό Στάλινγκραντ, αποβεί μια νέα πραγματικότητα για την ίδια.

Διαβάστε περισσότερα »

Το μνημονιακό «αυθαίρετο» καταρρέει

Του Μενέλαου Γκίβαλου
Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών

Το Μνημόνιο διαλύει μέσα σε σύντομο χρόνο τους κομματικούς-κυβερνητικούς του «αχθοφόρους». Το κυβερνητικό-μνημονιακό «υποζύγιο» τρομοκρατημένο, περιδεές, ακόμα και στη θέα του καταστροφικού φορτίου των «νέων μέτρων» τα οποία καλείται να νομιμοποιήσει κοινοβουλευτικά και να υλοποιήσει στη συνέχεια, γονατίζει και καταρρέει… Η τριμερής συμμαχία των «προθύμων» του Μνημονίου αντιλαμβάνεται ότι η εικονική πραγματικότητα, η ευφορία, οι μεγαλοστομίες που κυριάρχησαν τους πρώτους μετεκλογικούς μήνες έλαβαν τέλος… Τ� κόμματα της συγκυβέρνησης, οι βουλευτές τους, και -κυρίως- οι ηγεσίες τους βρίσκονται μπροστά στην Ιστορία και απέναντι στη συντριπτική κοινωνική πλειοψηφία… Κι αυτό τους προκαλεί δέος… Η πλήρης απαξίωση, ο «πολιτικός θάνατος» του Γ. Παπανδρέου, συνιστά γι' αυτούς το πιο πρόσφατο, το πλέον εναργές παράδειγμα για το τι τους επιφυλάσσεται…

Το πλέον κρίσιμο -κυριολεκτικά υπαρξιακό- πρόβλημα που αντιμετωπίζει το σύστημα των μνημονιακών συμφερόντων και η κυβέρνηση είναι η ραγδαία κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και όχι βεβαίως η «πολιτική» διαφωνία της ΔΗΜΑΡ για τα «εργασιακά». Το ΠΑΣΟΚ δεν απώλεσε μόνο την πολιτικοϊδεολογική του φυσιογνωμία, τις θέσεις, τις αρχές του, την κοινωνική του βάση… Έχασε, κυριολεκτικά, τον ρόλο του μέσα στο πολιτικό σύστημα. Εάν τα μνημονιακά συμφέροντα μπορούσαν να συγκροτήσουν μια μνημονιακή κυβέρνηση χωρίς τη στήριξη ή τη συμμετοχήτου ΠΑΣΟΚ, τότε αυτόματα το ίδιο το ΠΑΣΟΚ θα κατέρρεε από την επομένη…

Γι' αυτό και τα μνημονιακά συμφέροντα, οι δανειστές μας, το 4ο Ράιχ, όλοι αυτοί, ανησυχούν για το μέλλον της κυβερνητικής συμμαχίας. Ακόμα κι αν αυτά τα καταστροφικά μέτρα ψηφιστούν με μια οριακή πλειοψηφία της τάξεως των 155 βουλευτών, το πρόβλημα της εφαρμογής των μέτρων αυτών παραμένει άλυτο και πιθανώς ανυπέρβλητο. Η διαχείριση της εντεινόμενης κρίσης, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, είναι φανερό ότι βρίσκεται μακράν των δυνατοτήτων του σημερινού κυβερνητικού σχήματος, των σημερινών κομματικών-πολι�ικών «συμμαχιών» που το συγκροτούν.

Από την περίοδο της συγκυβέρνησης υπό τον Λ. Παπαδήμο επιδιώχθηκε η διαμόρφωση ενός «καθαρού» μνημονιακού πολιτικοκομματικού «πόλου», ικανού να ενσωματώσει όχι μόνο τα μνημονιακά στελέχη τα οποία «εστεγάζοντο» στα δύο κόμματα της διακυβέρνησης, αλλά και πρόσωπα, ομάδες, «εκφράσεις» οικονομικών συμφερόντων που ασπάζονταν με ευλάβεια και αφοσίωση το «Ευαγγέλιο» του νεοφιλελευθερισμού. Ούτε ο κ. Λ. Παπαδήμος μπόρεσε να ανταποκριθεί στον ρόλο αυτό ούτε η «νεοφιλελεύθερη-εκσυγχρονιστική» ομάδα που εφώλευε στο εσωτε�ικό του ΠΑΣΟΚ (Μ. Χρυσοχοΐδης, Ά. Διαμαντοπούλου, Α. Λοβέρδος) διέθετε κάποια κοινωνικά ερείσματα για να προωθήσει ένα τέτοιο εγχείρημα… Όσο για την κ. Ντ. Μπακογιάννη, αυτή δεν μπόρεσε ποτέ, έπειτα από την ήττα της από τον Α. Σαμαρά, να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις.

Αυτόν τον ρόλο, του κύριου εκφραστή σε πολιτικοκομματικό και κυβερνητικό επίπεδο, τον έχουν αναλάβει από τα πράγματα ο Α. Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία. Οι όποιες πρωτοβουλίες αναληφθούν από τα μνημονιακά συμφέροντα για την «αναπαλαίωση» και αναπαραγωγή του συστήματος θα έχουν, εξ ανάγκης, ως πρωταγωνιστικό «χώρο» τη ΝΔ.

Η επιχειρηθείσα πριν από έναν χρόνο κυβερνητική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ - ΝΔ είχε ζωή ολίγων μηνών. Η σημερινή «τριμερής» κυβέρνηση, που συγκροτήθηκε από τη ΝΔ, το «υπόλοιπο» ΠΑΣΟΚ κι από ένα τμήμα της συστημικής Αριστεράς, αποτελεί το τελευταίο πολιτικό «οχυρό» μιας πολιτικής «μάχης οπισθοφυλάκων», την οποία διεξάγουν τα μνημονιακά συμφέροντα. Αυτού του τύπου οι συμμαχίες «εξεμέτρησαν το ζην».

Το νέο σκηνικό χρειάζεται νέες πολιτικοϊδεολογικές «ταμπέλες» και νέο κομματικό «εμπόρευμα». Συζητήσεις που διεξάγονται στο επίπεδο των κυρίαρχων ευρωπαϊκών οικονομικοπολιτικών ελίτ καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το νεοφιλελεύθερο πρόσωπο της δημοσιονομικής λιτότητας απαιτεί μια νέα πολιτικοκομματική έκφραση, αυτή των «ευρωπαϊκών» κομματικών σχηματισμών που θα υλοποιούν τη στρατηγική της λιτότητας σε εθνικό επίπεδο.

Η «ταμπέλα» του «ευρωπαϊκού κόμματος» συνεπάγεται την αντιπαράθεση προς τα αποκαλούμενα κόμματα των «άκρων», τα οποία -με βάση την αντίληψη αυτή- κατατάσσονται «αυτονόητα» στον «αντιευρωπαϊκό» πολιτικοϊδεολογικό χώρο και «περιθωριοποιούνται» τιθέμενα «εκτός ορίων» του κρατούντος «ευρωπαϊκού συστήματος».

Στη «μεταφορά» του στον ελλαδικό «χώρο», το πρότυπο αυτό θα μπορούσε να εκφραστεί από ένα «ευρωπαϊκό»-μνημονιακό κόμμα που θα συγκροτηθεί με κύριο πυρήνα τη ΝΔ και δορυφορικά, συμπληρωματικά, στοιχεία τα υπολείμματα του ΠΑΣΟΚ και τις «αδέσποτες» προσωπικές και συλλογικές εκφράσεις του νεοφιλελεύθερου χώρου. Ένας παρόμοιος μνημονιακός «αστερισμός» θα επιδίωκε να διεκδικήσει τον «κεντρώο χώρο» αντιπαρατιθέμενος με τα δύο «άκρα» (δηλαδή τόσο την Ακροδεξιά όσο και την Αριστερά σε όλες της τις εκφράσεις). Αυτή η διαδ�κασία θα αποτελούσε μια έσχατη προσπάθεια να επανασυνδεθεί το σύστημα -έστω και σε επίπεδο επαγγελιών- με τη μεσαία τάξη, την οποία οι φορείς των αντιλήψεων και των μνημονιακών επιλογών τη διαλύουν συστηματικά σήμερα…

Πηγή: Το Παρόν

Διαβάστε περισσότερα »

Αν πρέπει να απολύσουμε δημόσιους υπαλλήλους, θα έπρεπε να ξεκινήσουμε από τους βουλευτές

Του Δημήτρη Παπαγεωργίου

Τελικά μία μόνον περίπτωση υπάρχει, να ξυπνήσει ο ελληνικός λαός. Και να αποτινάξει από πάνω του τις αλυσίδες της μηντιακής πραγματικότητας, της κομματοκρατίας και των λοιπών δεινών που μαστίζουν την πατρίδα μας.

Πώς; Να γίνει υποχρεωτική για τους Έλληνες η παρακολούθηση του τηλεοπτικού διαύλου της Βουλής, για κάποιες ώρες την εβδομάδα. Να αναγκαστούν οι Έλληνες να δούν με τα ίδια τους τα μάτια, τον τρόπο με τον οποίο οι "εκπρόσωποί" του, οι πολιτικοί άρχοντες της χώρας τούτης διαχειρίζονται τις τύχες του τόπου. Την βλακεία, την ανούσια σπατάλη χρόνου, τον εκνευριστικό τρόπο με τον οποίο σερβίρονται το νεράκι τους, όταν ανεβαίνουν στο Βήμα της Βουλής, τα καβγαδάκια μεταξύ τους, και την αδιαφορία των περισσοτέρων για όταν δεν μ�λάνε οι ίδιοι ή όταν δεν καλούνται για λόγο κομματικής πειθαρχίας και επίδειξης κομματικής αφοσίωσης να χειροκροτούν κάποιον ομιλητή.

Σαν "εισαγωγικό" της διαδικασίας αυτής της υποχρεωτικής παρακολούθησης από τους Έλληνες των συνεδριάσεων της Βουλής, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τα πλάνα από τα όσα έγιναν χτές κατά την διάρκεια των συνεδριάσεων όπου θεωρητικά θα γινόταν συζήτηση για τα μέτρα αυτού που σωστά κατά την άποψη του γράφοντος ονομάζεται "Μνημόνιο 3", την σειρά δηλαδή των μέτρων που καλείται να υλοποιήσει το ελληνικό κράτος, προκειμένου να συνεχίσει να παίρνει χρήματα από τους μηχανισμούς που εκπροσωπούνται από την Τρόικα.

Ως κομμάτι λοιπόν της δουλειάς μου αφιέρωσα το μεγαλύτερο μέρος του πρωινού της Τετάρτης, παρακολουθώντας την συνεδρίαση της Βουλής. Αν πρέπει να απολύσουμε δημόσιους υπαλλήλους, θα έπρεπε να ξεκινήσουμε από τους βουλευτές!
Γνωρίζω φυσικά ότι οι βουλευτές δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Και γνωρίζω ότι είναι κάπως δύσκολο το να απολύσουν τους εαυτούς τους, καθώς η βουλευτική έδρα ή η βουλευτική καρέκλα, αποτελεί από τα πιο περιζήτητα σημεία που μπορεί να ξεκουραστεί ο… πωπός κάποιου σε αυτή την χώρα.

Ειδικά αφού τίποτε άλλο δεν πρέπει να κάνει παρά να ακολουθεί πιστά τις κομματικές εντολές. Εάν όμως υπήρχε κάποιου είδους "όργανο αξιολόγησης" των βουλευτών, και των βουλευτικών επιδόσεών τους, είναι βέβαιο ότι ο μεγαλύτερος αριθμός αυτών θα έπαιρνε κάτω από την βάση. Ολόκληρο το πρωί, οι Έλληνες βουλευτές, οι οποίοι θα ψήφιζαν για μία σειρά από μέτρα, τα οποία θα επηρεάσουν άμεσα την ζωή του Έλληνα πολίτη για τα επόμενα χρόνια, ασχολιόντουσαν με τυπολατρικές βλακείες.

Περίπου 4 ώρες από τις 10 που είχαν στην διάθεσή τους για να "συζητήσουν" και "διαβουλευτούν" τα μέτρα, ασχολούνταν με ζητήματα που πολύ λίγη σχέση είχαν με την ουσία των μέτρων.
Εάν, λέμε εάν, σε μία ιδιωτική εταιρεία, μαζευόντουσαν κάποιοι άνθρωποι για να συζητήσουν για το μέλλον της και κατασπαταλούσαν τον χρόνο τους κατ' αυτόν τον τρόπο, είναι βέβαιο πώς ο ιδιοκτήτης της εταιρείας θα είχε φροντίσει με πολύ γρήγορες κινήσεις να τους στείλει σπίτια τους.

Και όμως στην ελληνική πολιτική σκηνή, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι οι δήθεν συγκρούσεις που έλαβαν χώρα το πρωί, αποτελούν τεκμήριο "μαχητικής ικανότητας" των κομμάτων και οι ηλίθιες αψιμαχίες μεταξύ των βουλευτών αποτελούν κατ' αυτούς πολιτικές διαμάχες.

Γύρω από τι συζήτησαν το πρωί της Τετάρτης οι βουλευτές μας; Για τον εάν ήταν σωστή η διαδικασία με την οποία ζητήθηκε μια πρώτη ψηφοφορία, σχετικά με την συνταγματικότητα των διατάξεων που ήλθαν στην Βουλή προς ψήφιση χτες το βράδυ. Επί τέσσερεις ώρες συζητούσαν θα πει κανείς για την Συνταγματικότητα ή μη των μέτρων αυτών.

Αμ, δεν που ήταν έτσι. Η ουσιώδης συζήτηση περί της Συνταγματικότητας/Αντισυνταγματικότητας των μέτρων κράτησε περίπου 40 λεπτά. Τις υπόλοιπες τρείς ώρες και κάτι οι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου, αυτή την τόσο κρίσιμη ημέρα, συζητούσαν για διαδικαστικά ζητήματα, για το πώς πρέπει να γίνονται οι ψηφοφορίες και ούτω καθ' εξής. Όχι, δεν σας κάνουμε πλάκα. Επί τρείς ώρες αυτό ήταν το θέμα. Το οποίο έληξε τελικά με μία ονομαστική ψηφοφορία. Φανταστείτε λοιπόν στην ιδιωτική εταιρεία στην οποία αναφερόμασταν, οι συμμ�τέχοντες στην συνεδρίαση να ξόδευαν τρείς ώρες, την ημέρα μιας κρίσιμης απόφασης, για κάτι πραγματικά επουσιώδες.

Ακολούθησε υποτίθεται η συζήτηση για τα μέτρα. Όπου παρακολουθήσαμε ανάμεσα στα άλλα μία σειρά από προσωπικές αντιπαραθέσεις, με τους ενίοτε ομιλητές να ξοδεύουν παραπάνω από τον μισό χρόνο που τους αναλογούσε προκειμένου να εμπλακούν σε... συζητήσεις με προηγούμενους ομιλητές, ή ακόμη και να αναφερθούν σε δηλώσεις άλλων βουλευτών που είχαν γίνει σε ΜΜΕ και οι οποίες πολύ λίγη σχέση είχαν με τα συγκεκριμένα μέτρα.

Είχαμε μάλιστα και μία σειρά από "καβγάδες" όπως αυτοί ανάμεσα στους Κασιδιάρη και Γεωργιάδη, Γερμενή και Γεωργιάδη, Μητσοτάκη και Κωνσταντοπούλου και ούτω καθ' εξής. Α και κάποια στιγμή σηκώθηκε και ο υπουργός ΠΡΟΠΟ Δένδιας, προκειμένου να καταγγείλει τις πρακτικές των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που ελέγχουν, φωτογραφίζουν και τελικά δημοσιοποιούν τα πρόσωπα αστυνομικών της ασφάλειας. Για να ακολουθήσει η σχετική απάντηση του Λαφαζάνη από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ.

Καθιστούν την Δημοκρατία άκυρη

Πρόκειται σαφώς για μία παράσταση χωρίς νόημα, αφού οι πολιτικές σκοπιμότητες και ισορροπίες των κομμάτων έχουν εξασφαλίσει ότι τα μέτρα, θα υπερψηφιστούν ή θα καταψηφιστούν λόγω κομματικής πειθαρχίας. Πιο αστείος ίσως από όλους ο ρόλος της ΔΗΜΑΡ, της οποιας τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας άλλα λένε ότι θα καταψηφίσουν ενώ άλλα ότι θα υπερψηφίσουν εάν παραβιαστεί η "κομματική συμφωνία" για "παρών"!

Η Βουλή ως εκ τούτου αποτελεί μια διακοσμητική διαδικασία, που χρησιμεύει κυρίως για να δίνει ένα επίχρισμα νομιμότητας στις αποφάσεις που παίρνονται πίσω από τις κλειστές πόρτες των γραφείων των κομματαρχών και των συνομιλητών τους, είτε αυτοί βρίσκονται στον επιχειρηματικό κόσμο, είτε στους διεθνείς παράγοντες.

Από εκεί και πέρα, τα βερεσέ λόγια στην Βουλή, είναι για κατανάλωση από το εσωτερικό κοινό. Και επί της ουσίας του προβλήματος, ουδεμία κουβέντα γίνεται. Η ψευτοδιαμάχη μεταξύ "σοσιαλίζοντων" και "φιλελεύθερων" δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην πραγματικότητα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

Και οι βουλευτές της χώρας στην πράξη ακυρώνουν την ίδια την έννοια της Δημοκρατίας. Γιατί όταν καλούνται απλά να επικυρώνουν κάθε φορά αποφάσεις οι οποίες λαμβάνονται αλλού, και να "στολίζουν" με τις μεταξύ τους διαφωνίες μια δήθεν διαδικασία, ο μόνος ρόλος που τους έχει απομείνει είναι αυτός του να υπάρχουν για να τους βλέπουμε. Και στο πλαίσιο αυτής της μηντιακής νοοτροπίας προσπαθούν με κάθε τρόπο να δώσουν το δικό τους σώου, χωρίς να παράγουν ουσιαστικό έργο.

Πηγή: Ελεύθερη Ώρα

Διαβάστε περισσότερα »

Εμείς στραβά αρμενίζουμε ή ο γιαλός είναι στραβός;

Tου Σπύρου Σταματόπουλου

Την προηγούμενη εβδομάδα μαζί με άλλους Έλληνες πατριώτες, εν ενεργεία και εν αποστρατεία αξιωματικούς, εκδηλώσαμε τη διαμαρτυρία μας για την κατάργηση του γένους ως προϋπόθεση για την εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές.

Μπροστά στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη και κατά την παρουσίαση του βιβλίου του πρώην αρχηγού ΓΕΣ, κατά τη θητεία του οποίου εφαρμόσθηκε η αντεθνική αυτή ενέργεια. Δίχως καμία αντίρρηση εκ μέρους της τότε στρατιωτικής ηγεσίας όπως εντός της βουλής ο εμπνευστής αυτού του ραδιουργήματος για την άλωση του Έθνους εκ των έσω, ΥΠΕΘΑ Ευάγγελος Βενιζέλος απάντησε, δηλώσαμε ότι δεν θα επιτρέψουμε την αντισυνταγματική, εθνομηδενιστική και αντεθνική είσοδο μη Ελλήνων το γένος στα στρατιωτικά Ιδρύματα αλλά και πως ο «ψευτοπατριω�ισμός» και η επιλεκτική μνήμη διαφόρων παραγόντων των ΜΜΕ που δρουν για συγκεκριμένα συμφέροντα και ως σπόνσορες ανύπαρκτων έως μικρομεσαίων δήθεν "γιγάντων", δεν θα περάσει.

Με πολύ μεγάλη ικανοποίηση διαπιστώσαμε ότι όλοι οι παρευρισκόμενοι, σχεδόν, γιατί υπήρξαν και παρουσίες όπως της Λιάνας Κανέλλη, Γιώργου Λιάνη, Μανώλη Γλέζου και άλλων προβεβλημένων αριστερών του πολιτικού σκηνικού, απόρησαν με την προσπάθεια αυτή απελληνοποίησης των Ενόπλων Δυνάμεων, τη στάση της στρατιωτικής ηγεσίας καθώς και την άρνησή της να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, της θέσεως και του θεσμού τον οποίο εκπροσωπούσαν, πολλοί δε ήσαν εκείνοι που αναρωτήθηκαν το γνωστό «που πάμε»;

Που πάμε Έλληνες; Εμείς στραβά αρμενίζουμε ή ο γιαλός είναι στραβός; Χιλιάδες διαμαρτύρονται και δικαίως, για τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων, τα άδικα φοροεισπρακτικά μέτρα, όμως ελάχιστοι παρίστανται στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για εθνικά θέματα; Γιατί άραγε; Μήπως επειδή τέτοιου είδους διαμαρτυρίες δεν προσφέρονται για μια θέση στη «λίστα Λαγκάρντ»; Ο Ξέρξης προσέφερε «γη και ύδωρ» έλαβε όμως ένα «μολών λαβέ» ως απάντηση. Οι ήρωες της Επανάστασης του Γένους το 1821 πολέμησαν για να αποτινάξουν τον ζυγ�, για εθνική ανεξαρτησία, για ελευθερία αρνούμενοι την εξαργύρωση των αγώνων και των θυσιών για την πατρίδα, γιατί, πολύ απλά, δεν είναι όλα προς πώληση και κυρίως ο πατριωτισμός.

Ο πραγματικός πατριώτης δεν διαλαλεί τον πατριωτισμό του, δεν τον χρησιμοποιεί για ίδιο όφελος, δεν προσμένει κέρδη και ωφελήματα, δόξα και αξιώματα, έχει αρετές και αξίες τις οποίες πρώτος απ' όλους τις εφαρμόζει ο ίδιος και μετά τις μεταλαμπαδεύει στην κοινωνία. Ευτυχώς. Πάρα πολλοί είναι σήμερα αυτοί που δηλώνουν «δεν μασάμε κουτόχορτο πλέον» και αρνούνται να ενδώσουν στην πατριδοκαπηλία και στα ψευτοείδωλα πατριωτισμού της Νέας Τάξης, που προσπαθεί να διαστρεβλώσει κάθε έννοια και αξία. Ο γιαλός πάντως δεν είν�ι στραβός και η ανάγκη εθνικής αυτογνωσίας είναι όσο ποτέ άλλοτε απαραίτητη για τη μετουσίωση των ιδεωδών μας σε πράξεις και αγώνες που στοχεύουν στην εθνική μας ανάταση, όσο ακόμη μας το επιτρέπει ο χρόνος.

Σπύρος Σταματόπουλος
Συνταγματάρχης ε.α.
Μέλος επιτροπής στρατιωτικών για την επαναφορά του Γένους
ως προϋπόθεση εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές

Πηγή: Αλεξανδρούπολη On Line 

Bίντεο:

Φραγκούλης Φράγκος: Η ομιλία του στην παρουσίαση του "Ποια Τουρκία; Ποιοι Τούρκοι;"

Διαβάστε περισσότερα »

Ελληνίδα έχασε την όρασή της από άγνωστο γενόσημο

Μια απίστευτη καταγγελία έκανε σήμερα το πρωί ο Πρόεδρος των γιατρών του ΙΚΑ, Γιάννης Χρονόπουλος, μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΙ.

Ο κ. Χρονόπουλος καλεσμένος στην εκπομπή «Καλημέρα με τον Γιώργο Αυτιά», περιέγραψε τι συνέβη σε μια ασθενή του όταν της χορήγησε άγνωστο γενόσημο φάρμακο.

Η ασθενής, η οποία έπασχε από οστεοπόρωση και για αυτό το λόγο λάμβανε θεραπεία, όταν έλαβε το άγνωστο γενόσημο διαπίστωσε ότι έχασε μέρος της όρασή της. Η παρενέργεια αυτή διήρκησε για τουλάχιστον τρεις ώρες ενώ παράλληλα άρχισε να νιώθει μυϊκά άλγη.

Σε επικοινωνία μας με τον κ. Χρονόπουλο, μας είπε ότι οι παρενέργειες αυτών των φαρμάκων είναι πολλές κάτι που αποδεικνύει η περίπτωση της ασθενής του, η οποία βίωσε άμεσα την απειλή του συγκεκριμένου φαρμάκου. «Σκεφτείτε τι κάνουν τα ανώνυμα γενόσημα από το Μπαγκλαντές!», τόνισε ο κ. Χρονόπουλος.

Εξάλλου επανειλημμένως ο ιατρικός κόσμος και ιατρικοί σύλλογοι έχουν τονίσει την επικινδυνότητα της συντογογράφησης με βάση την δραστική ουσία που η τρόικα και η γερμανίδα Καγκελάριος θέλουν να επιβάλλουν στην χώρας μας. Μέτρο που σε καμία άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει ισχύσει και όπως άπαντες δηλώνουν θέτει σε κίνδυνο τις ζωές των Ελλήνων πολιτών.

Όλος ο επιστημονικός κόσμος επιμένει ότι  η συνταγογράφηση με βάση την δραστική ουσία δεν έχει καμία θεραπευτική βάση και ότι πίσω από αυτό κρύβονται συγκεκριμένες πολυεθνικές με τεράστια παραγωγή φθηνών ανώνυμων γενόσημων σε τρίτες χώρες, οπως η Ινδία, η Κίνα, το Ισραήλ, το Μπαγκλαντές κ.α.

Πηγή: newsbomb.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Έγγραφο-φωτιά διπλωμάτη αποκαλύπτει πως φτάσαμε στoν γκρεμό

Του Γιάννη Ντάσκα

Δεν είναι το μεγάλο ποσό στο οποίο αναφέρεται η συγκεκριμένη υπόθεση που μας ώθησε να την κάνουμε πρώτο θέμα. Είναι το κλίμα και ο εύστοχος τρόπος με τον οποίο περιγράφεται η νοοτροπία ορισμένων και η πρακτική τους.

Αυτή η νοοτροπία, που μας παρέδωσε βορά στα θηρία, τα οποία είναι έτοιμα να βρουν προσχήματα (και όχι ουσία) για να κατασπαράξουν την εξαιρετικής γεωστρατηγικής σημασίας Ελλάδα και να πάρουν υπό τον έλεγχό τους, αντί πινακίου φακής, αυτήν τη γωνιά της Γης.

Αυτονόητο είναι ότι δεν θεωρούμε υπεύθυνο για τη σπατάλη τον αναφερόμενο πρεσβευτή, αλλά την κρατική νοοτροπία, αφού αυτή η κατάσταση, όπως βλέπετε, προϋπήρχε και πριν από 11 χρόνια και υπάρχει και σε άλλες αντιπροσωπείες.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα από την εποχή της ευμάρειας και της προετοιμασίας της Ολυμπιάδας με δανεικά μέχρι σήμερα, την εποχή αιματηρών περικοπών… Ο συγκεκριμένος πρεσβευτής χειρίζεται ό,τι παρέλαβε, όπως και ο σημερινός υπουργός. Αυτά πρέπει να αλλάξουν και να επιβραβεύσουν υπαλλήλους, όπως ο συγκεκριμένος που υπογράφει αυτό το εκπληκτικό και τόσο απαραίτητο σήμερα κείμενο.

Επί τη ευκαιρία, τι απέγιναν, αλήθεια, οι βαριές κατηγορίες κατά του προηγούμενου πρεσβευτή; Ασφαλώς αθωώθηκε; Επίσης, η σύζυγός του πού βρίσκεται;

Διαβάστε το εκπληκτικό κείμενο που συνέγραψε ο διπλωμάτης μας στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. 

Είναι το πιο συγκινητικό κλάμα για το κατάντημα μιας χώρας που δεν είχε κανένα ουσιαστικό λόγο να βρεθεί σε «κατάντημα».

ΑΝΑΦΟΡΑ

Βιέννη, 22 Ιουνίου 2012

Του Δημητρίου Α. Ιωάννου
Συμβούλου Πρεσβείας Α΄
που υπηρετεί στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΑΣΕ

προς τον Πληρεξούσιο Υπουργό Α΄ κ. Ευστάθιο Λώζο
Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας στον ΟΑΣΕ
(τη ευγενή φροντίδι της ΣΤ1 Διευθύνσεως Προσωπικού)

Κοινοποίηση:
-Διπλωματικό Γραφείο κ. Υπουργού Εξωτερικών
-Γραφείο κ. Γενικού Γραμματέα Εξωτερικών
-ΣΤ Γενικό Διευθυντή Υπουργείου Εξωτερικών
-ΣΤ1 Διεύθυνση Προσωπικού Υπουργείου Εξωτερικών
-ΣΤ4 Διεύθυνση Οικονομικών Υπουργείου Εξωτερικών
-Γενική Επιθεώρηση Υπουργείο Εξωτερικών
-Ένωση Διπλωματικών Υπαλλήλων

ΘΕΜΑ: Υψηλότατη δαπάνη για ενοικίαση πρεσβευτικής κατοικίας Μονίμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας στον ΟΑΣΕ – Αίτημα απαλλαγής μου από τα καθήκοντα «διαχειριστού» των οικονομικών της ΜΑ ΟΑΣΕ.

Τη 18η Ιουνίου σας υπέβαλα αναφορά μέσω της ΣΤ1 Δ/νσεως Προσωπικού για το ανωτέρω θέμα. Όπως πληροφορήθηκα αρμοδίως, δεν προτίθεστε να μου απαντήσετε, θεωρείτε την αναφορά μου άκυρη και δώσατε εντολή να κληθώ σε απολογία με αφορμή τη διαδικασία μέσω της οποίας την προώθησα (εμπιστευτικά) προς εσάς. Υποθέτω ότι τα πράττετε αυτά κηδόμενος της υπηρεσιακής ευταξίας, με σκοπό να με τιμωρήσετε παραδειγματικά για το θράσος μου. Εκ των ανωτέρω πάντως δεν συνάγεται η εκ μέρους σας διάθεση θεραπείας των όσων σας παρέθεσα, ούτε δ�υτερευόντως. Συνεπώς, και προκειμένου να σας διευκολύνω για τη συγκράτηση της ουσίας και όχι του τύπου της όλης υποθέσεως, υποβάλλω εκ νέου –μέσω του πληρεξουσίου δικηγόρου μου– την παρούσα, νομοτυπικά άρτια πλέον, αναφορά για το ίδιο θέμα.

Όπως γνωρίζετε, στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΑΣΕ όπου υπηρετώ υπό τη διεύθυνσή σας, εκτός των άλλων καθηκόντων, μου έχετε αναθέσει και τα καθήκοντα του «διαχειριστού» των οικονομικών υποθέσεων, τα οποία κυρίως συνίστανται στην υπογραφή των διαταγών πληρωμής της Αντιπροσωπείας μέσω των αυστριακών τραπεζών με τις οποίες συναλλάσσεται. Μεταξύ των πληρωμών αυτών συμπεριλαμβάνεται και η καταβολή του μηνιαίου μισθώματος της πρεσβευτικής κατοικίας, εμβαδού 600 τ.μ. στην περιοχή Belvedere της Βιέννης, καθώς και �ων άλλων συναφών εξόδων (θέρμανση, ύδρευση, καθαρισμός), τα οποία εν συνόλω συμποσούνται στις 13.000 περίπου ευρώ. Δαπάνη κραυγαλέα και ανορθολογικά υψηλή, η υπογραφή για την οποία μου προκαλούσε, πάντοτε, υψηλό αίσθημα δυσφορίας. Την παρελθούσα Παρασκευή και Δευτέρα συνέβησαν, σωρευτικά, τα εξής:

-Ο χειριστής των οικονομικών θεμάτων κ. Μουρούσιας με ενημέρωσε ότι οσονούπω θα πρέπει να υπογράψω την επιταγή –ύψους περίπου 11.000 ευρώ– για το ενοίκιο του Ιουλίου. Κατά τη συζήτηση μαζί του, όμως, με έκπληξή μου, πληροφορήθηκα ότι δεν ισχύει εκείνο που προφανώς παραπειστικά μου είχε ειπωθεί στο παρελθόν (όχι από τον ίδιο), δηλαδή ότι κατά την άφιξή σας επιλέξατε να διατηρήσετε την κατοικία, διότι «δεν είναι συμφέρον να καταγγελθεί το συμβόλαιο ενοικίασής της εφόσον, ούτως ή άλλως, θα έπρεπε να πληρωθούν όλα τα ενοίκιαέως τη λήξη του συμβολαίου». Αντιθέτως, η αλήθεια είναι πως το συμβόλαιο μπορεί να καταγγελθεί και να διακοπεί ανά πάσα στιγμή, χωρίς την παραμικρή επιβάρυνση, με απλή ειδοποίηση τριών μηνών.

-Άκουσα τον Α/ρχη Παναγιωτόπουλο να περιγράφει, σοβαρά συγχυσμένος, τις δηκτικές παρατηρήσεις του Δανού ομολόγου του σε ομήγυρη αξιωματικών, για το πώς όλες οι αποστολές της (ευημερούσας) Δανίας στη Βιέννη «στοιβάχθηκαν» σε ένα μικρό χώρο, προκειμένου να υπάρξουν κάποιες οικονομίες, σε αντίθεση με τη (χρεοκοπημένη) Ελλάδα που οι αντιπροσωπείες της είναι διεσπαρμένες σε διάφορα «παλατάκια», εννοώντας πρωτίστως την πρεσβευτική κατοικία.

-Είδα, με άφατη έκπληξη ομολογώ, τη σχεδόν εξωφρενική επιστολή του Ελβετού επιτετραμμένου με την οποία έθετε περίπου το ερώτημα πότε η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει οριστικά ώστε να σπεύσει να καταλάβει η δική του Αντιπροσωπεία τους χώρους της, ενόψει της μελλοντικής προεδρίας της Ελβετίας στον ΟΑΣΕ.

-Έγινα εγώ ο ίδιος αποδέκτης διαδοχικών (και εκτιμώ προσυνεννοημένων) ερωτήσεων συναδέλφων από τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες για το πώς είναι δυνατόν οι πρέσβεις μικρών ευρωπαϊκών χωρών που δανείζουν την Ελλάδα να διαμένουν σε κατοικίες που το ενοίκιό τους δεν μπορεί να ξεπερνάει τις 3.000 ευρώ τον μήνα και η –δανειζόμενη και διαβοούμενη– Ελλάδα να στεγάζει τον δικό της Μόνιμο Αντιπρόσωπο σε εμφανώς πολύ πιο ακριβή κατοικία. Αποτέλεσμα ήταν, για το καλό βεβαίως της πατρίδας, να αναγκασθώ και εγώ να ψευσθώ αναίσχυντα, εν �λήρη ειλικρινεία, λέγοντας τα γνωστά, ότι δηλαδή «είμαστε δεμένοι με συμβόλαιο και αν το καταγγείλουμε τώρα, θα πληρώσουμε όλα τα λεφτά χωρίς καν να έχουμε το σπίτι».

Επίσης, εισερχόμενος στο Hofburg προ ολίγων ημερών με τους κυρίους Λιόνη και Παναγιωτόπουλο συνάντησα τυχαία Ευρωπαίο συνάδελφο –συμπαθή, όχι εχθρικά διακείμενο και αφελώς αυθόρμητο– ο οποίος με εξέπληξε απεριόριστα λέγοντάς μου, αντί οτιδήποτε άλλου, ότι «αυτή η πρεσβευτική κατοικία σας στη Marokkanergasse θα πρέπει να έχει υπέροχη θέα στους κήπους του Belvedere»!

Με παρόμοιες παλαιότερες δικές μου, αλλά και συναδέλφων, εμπειρίες θα μπορούσα να συντάξω ένα τεράστιο ανθολόγιο. Το γεγονός μού προξενούσε αισθήματα κατάθλιψης, όχι μόνο για την παράλογη σπατάλη τόσο σημαντικού ποσού χρημάτων, αλλά και για την εικόνα αμεριμνησίας και ανευθυνότητας που εκπέμπαμε.

Παρ' όλ' αυτά, το αντιπαρερχόμουν διότι θεωρούσα ότι είναι και αυτό ένα κατάλοιπο του φαύλου παρελθόντος, ένα «επαχθές χρέος» που μας έχει επιβληθεί από τις διατυπώσεις ενός σατανικά συντεταγμένου συμβολαίου. Συνειδητοποιώ, όμως, τώρα ότι αυτή η μοιρολατρική αντίληψή μου ήταν λάθος. Ακόμη και αν το ψεύδος του «συμβολαίου που μας έχει δέσει χειροπόδαρα» ήταν αλήθεια και πάλι θα έπρεπε να είχαμε αντιδράσει προσβάλλοντάς το δικαστικά, διότι τόσο η χρηματική αιμορραγία όσο και η διαβρωτική επίδραση της εικόνας τριφη�ής διαβίωσης εν μέσω χρεοκοπίας και καταστροφής, που εκπέμπουμε προς την εδώ κοινότητα, είναι απαράδεκτες.

Χωρίς να το θέλω, κατόπιν όλων αυτών, τριγυρνά στο μυαλό μου συνεχώς μία εμπειρία από την παραμονή μου στην Τύνιδα: πρόκειται για τον οίκτο και τη θλίψη που προκαλούσε σε εμάς, τους Δυτικούς διπλωμάτες, για τους λαούς των δύο αυτών χωρών, η εικόνα των πρέσβεων του Σουδάν και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό, που τον καιρό εκείνον πλήττονταν από σιτοδεία και λιμό το ένα, και από έναν καταστρεπτικό εμφύλιο πόλεμο το άλλο. Εντούτοις, και οι δύο πρέσβεις κυκλοφορούσαν στους δρόμους της Τύνιδας με απαστράπτουσες Mercedes 500. Δεν �α μπορούσα τότε να φανταστώ ότι κάποια στιγμή θα βρισκόμουν κι εγώ, έστω και παρά τη θέλησή μου, σε μία ανάλογη θέση με τη δική τους. Ούτε ότι η υπηρεσία στην οποία υπηρετώ θα διασυρόταν με παρόμοιο τρόπο έμπροσθεν της διπλωματικής κοινότητας της Βιέννης.

Την υποβολή της πρώτης μου αναφοράς, την 18η Ιουνίου, την ακολούθησε ένας εκ μέρους σας ορυμαγδός απειλών μέσω τρίτων και εις επήκοον του μισού τουλάχιστον Υπουργείου για χιονοστιβάδα κλήσεων σε απολογία και εξοντωτικές ποινές. Εάν πιστεύετε ότι κινούμαι από ταπεινά ελατήρια και ευτελή κίνητρα, μπορείτε να με αποστομώσετε τάχιστα με τον πλέον ασφαλή τρόπο, απλά διακόπτοντας, άμεσα, το συμβόλαιο της υπερ-δαπανηρής κατοικίας σας.

Εσείς όμως αρνείστε πεισμόνως να το πράξετε και αναλώνεστε στο να προετοιμάζετε κλήσεις σε απολογία. Απαντώ: διακόψτε το συμβόλαιο. Δεν ζούμε στο 2009 και η Ελλάδα δεν έχει πλέον την προεδρία του ΟΑΣΕ. Ζούμε στο 2012 και η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος για τελείως διαφορετικούς λόγους. Διακόψτε το συμβόλαιο της πρεσβευτικής κατοικίας.

Τα 400 και πλέον ευρώ την ημέρα που επιβαρύνεται ο Έλληνας πολίτης για την ενοικίαση της κατοικίας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε πολύ αποτελεσματικότερες χρήσεις. Για την αγορά φαρμάκων καρκινοπαθών Ελλήνων.

Για την αγορά συσσιτίων για τα παιδιά που λιποθυμούν στα σχολεία από την ασιτία. Για την ενίσχυση των λειτουργικών δαπανών Αρχών εξωτερικού του Υπουργείου μας, όπως εκείνη που υπηρετούσα προηγουμένως, όπου ένα μέρος των απαραιτήτων για τη λειτουργία της αναλωσίμων αγοράζονταν με συνεισφορά των ίδιων των εργαζομένων. Ή για την ενίσχυση του επιδόματος αλλοδαπής συναδέλφων που υπηρετούν σε άσχημα αμειβόμενες Αρχές του εξωτερικού, έχουν παιδιά σε σχολεία, και διαβιούν ως νεόπτωχοι. Αντί όλων αυτών όμως χρησιμοποιούν�αι –εννοώ τα 400+ ευρώ ημερησίως– για τον χειρότερο δυνατό σκοπό: για να προσφέρουμε δωρεάν διασκέδαση στους εχθρούς μας και επιχειρήματα σε όσους αντιμετωπίζουν την Ελλάδα με κακοπιστία.

Κατόπιν όλων αυτών ,είμαι υποχρεωμένος για λόγους συνειδήσεως, και όχι μόνο, επικαλούμενος των Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων, Ν. 3528/2007-Μέρος Β΄, Κεφάλαιο Α΄, «Υποχρεώσεις των υπαλλήλων», Άρθρο 25, να σας γνωστοποιήσω τα εξής:

-η καταβολή περαιτέρω μισθωμάτων για τη συνέχιση της ενοικίασης της παρούσας πρεσβευτικής κατοικίας της ΜΑ ΟΑΣΕ, στη Βιέννη, στην οποία καλούμαι να συνεργήσω υπογράφοντας τις σχετικές επιταγές πληρωμής, συνιστά κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος και αντιβαίνει στην έννοια της χρηστής διοικήσεως, ιδιαίτερα στις τραγικές συνθήκες εν μέσω των οποίων βρίσκεται σήμερα η χώρα,

-σας καλώ να με απαλλάξετε αμέσως από τα καθήκοντα του «διαχειριστού» της ΜΑ ΟΑΣΕ γιατί για λόγους συνειδήσεως, και όχι μόνο, δεν επιθυμώ να συνεργώ σε παρόμοιες και πιθανόν άλλες άστοχες χρήσεις του δημοσίου χρήματος.

 Αυτό παρακαλώ να γίνει στον εύλογο χρόνο και πριν από την ανάγκη υπογραφής άλλης επιταγής για πληρωμή του ενοικίου, -όχι τόσο πολύ ως δημόσιος υπάλληλος όσο ως Έλληνας πολίτης σας καλώ να διακόψετε αμέσως το συμβόλαιο ενοικίασης της πρεσβευτικής κατοικίας, αναζητώντας μιαν άλλη που θα αντιστοιχεί στις τρέχουσες δυνατότητες και ανάγκες της χώρας.

Εάν κάποιος θέλει να απολαμβάνει την πολυτέλεια μίας κατοικίας 600 τ.μ., με απαιτούμενη δαπάνη 13.000 μηνιαίως, θα πρέπει να επιβαρύνεται ο ίδιος και όχι να επιβαρύνει τον δυσπραγούντα και πενόμενο ελληνικό λαό. Εάν, πάντως, εσείς δεν θέλετε να διακόψετε το εν λόγω συμβόλαιο ΕΛΠΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΜΙΑ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΑΡΧΗ ΝΑ ΣΑΣ ΤΟ ΕΠΙΒΑΛΕΙ. Για τον λόγο αυτό και κοινοποιώ την παρούσα αναφορά μου καταλλήλως.

Με τον επιβαλλόμενο σεβασμό

Δημήτριος Α. Ιωάννου
Σύμβουλος Πρεσβείας Α'
στη ΜΑ ΟΑΣΕ

Με τον προηγούμενο στη θέση αυτή διπλωμάτη μας είχαμε ασχοληθεί εκτενώς για κακοδιαχείριση κ.λπ. Ασχολήθηκε στη συνέχεια η Δικαιοσύνη και πήγαν και τον υπερασπίστηκαν ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ για να αθωωθεί…

Η συνέχεια που μόλις διαβάσατε μη σας εκπλήσσει. Αν βρείτε κοντά βρεγμένη σανίδα, αρπάξτε την… Θα χρειαστεί και σε άλλες πολύ πιο σοβαρές οικονομικά υποθέσεις, όπως για παράδειγμα Siemens κ.λπ.

Πηγή: Παρασκήνιο

Διαβάστε περισσότερα »