Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012

Όμιλος Αλαφούζου: Η εθελουσία, η παραίτηση Δημάδη και η συντέλεια της Συντέλειας...


Περισσότεροι από 40 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων του Ομίλου της «Καθημερινής» κατέθεσαν αίτηση για εθελούσια έξοδο. Στον ΣΚΑΪ η κατάσταση είναι θολή. Η στοχευμένη εθελούσια, όπως...

γράφει το Ποντίκι, αφορά κυρίως τεχνικούς, εργαζόμενους 15 ή 20 και πλέον χρόνων στον σταθμό, από τους οποίους η εταιρεία θέλει να απαλλαγεί. Στο Φάληρο στοχεύουν στην οριστική κατάργηση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας των τεχνικών αφού ο σταθμός καλύπτει ήδη τις ανάγκες του, ειδικά στην τηλεόραση, με... ενοικιαζόμενους ή με απευθείας συνδέσεις μέσω Skype…

<>Την ίδια ώρα στον ΣΚΑΪ έχει αποφασιστεί, όπως όλα δείχνουν, να μπουν τίτλοι τέλους στη σατιρική εκπομπή «Συντέλεια» που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό. Αιτία τα νούμερα..
τηλεθεασης που δεν είναι τα αναμενόμενα. Όπως ακούγεται η διοίκηση του καναλιού έχει ήδη ενημερώσει τους συντελεστές της εκπομπής, οι οποίοι προετοιμάζονται για την τελευταία «Συντέλεια» που θα μεταδοθεί πριν από τα Χριστούγεννα.

Κάτι μου «μυρίζει» με την παραίτηση του Θάνου Δημάδη. Ο δημοσιογράφος, αρχικά ανταποκριτής του ΣΚΑΙ στην Ουάσινγκτον και κατόπιν στις Βρυξέ! λλες ανακοίνωσε χθες την διακοπή της συνεργασίας του με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του Αλαφούζου. Όπως αναφέρει ο ίδιος παραιτήθηκε γιατί θα ήταν λάθος του λέει, να τροφοδοτεί, παραμένοντας στην θέση του, νοοτροπίες και αντιλήψεις που οδήγησαν τον χώρο της ενημερωσης στη σημερινή κρίση. Από τον ΣΚΑΪ βέβαια διαρρέουν ότι ο Δημάδης δεν παραιτήθηκε αλλά τον «παραίτησαν».

zoornalistas.blogspot.gr



Διαβάστε περισσότερα »

Μόνο για «χρόνια πολλά» ...


Προ δεκαπενθημέρου ο Ευ. Βενιζέλος αποφάσισε να τηλεφωνήσει στα κορυφαία στελέχη που είχαν αποστασιοποιηθεί και να τα καλέσει να συμμετάσχουν στην προσυνεδριακή πρεμιέρα. Η Αννα αρνήθηκε και...

διακριτικά θύμισε τη διαφωνία της με την τακτική του. Προχθές -την ημέρα της γιορτής της- υπήρξε σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες νέα επικοινωνία (για τα «χρόνια πολλά» και μόνο) Βενιζέλου - Διαμαντοπούλου. Νωρίτερα, πάντως, η Αννα δέχθηκε τηλεφωνικά θερμές ευχές από στελέχη, στενούς συνεργάτες του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ (όπως ο Στ. Αγγελούδης), από τον Φ. Κου�έλη και άλλους ΔΗΜΑΡίτες (Λυκούδης, Παπαδόπουλος κ.ά.), καθώς και άλλους κεντροαριστερούς. Ο διάλογος τώρα αρχίζει;

ΕΘΝΟΣ



Διαβάστε περισσότερα »

Στον σταθμό του Μονάχου άχου...


"Στον σταθμό του Μονάχου, περιμένοντας το τραίνο, ο Αντώνης και ο Χρύσανθος ήπιαν ένα ουζάκι - στο τζουκ μποξ Ακης Πάνου και Καζαντζίδης κι έξω ένα κρύοοο! Να παγώνουν στο στόμα σου οι λέξεις χερ-Χορστ-Ζεεχόφερ" ...

Εδώ ο παπάς εκεί ο παπάς, πού είναι ο Φούχτελ;

Παντού!

Εχει κατσικωθεί στη χώρα και την εξετάζει, ετάζει καρδίας και νεφρούς, κόβει-ράβει, λύνει-δένει, κλείνει συμφωνίες, δίνει μπροστάντζες, φυτεύει σμπίρους, γενικώς βάζει την...

Αποικία σε μία τάξη. Αυτό πωλείται, αυτό αγοράζεται, εκείνο λεηλατείται, αυ�ό εκδίδεται.

Στην Ελλάδα ο χερ Φούχτελ, στη Γερμανία ο κ. Σαμαράς, κι εν προκειμένω στη Βαυαρία, στο Μόναχο. Οπου συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό φον χερ Χορστ Ζεεχόφερ. Γιαβόλ!

Ασκώ τη γλώσσα μου για να το προφέρει -Χορστ Ζεεχόφερ- κάτι σαν γραμμή Ζίγκφριντ, σαν άχτουνγκ άμα τε και ράους.

Χριστιανοκοινωνιστής ο φον χερ Χόρστ Ζεεχόφερ, έχουν και μια αδυναμία στις σύνθετες λέξεις οι Γερμανοί, αναλόγως ονομάζουν και τα κόμματά τους Χριστιανοδημοκρατικό, Χριστιανοκοινωνιστικό (σαν να λέμε Χριστιανοσοσιαλιστικό - και πιο δεξιά τα Ουράλια), Σοσι�! �λδημοκρατικό, Εθνικοσοσιαλιστικό - ουπς! άσ' το αυτό, ας μείνουμε στο Χριστιανοκοινωνιστικό και στον φύρερ (σ.σ.: αρχηγό) του κόμματος φον χερ Χορστ Ζεεχόφερ, από τον οποίον ο κ. Σαμαράς ζήτησε

κατανόηση,

υποστήριξη,

επενδύσεις,

ντηλ!

Ο Βαυαρός πρωθυπουργός Χορστ Ζεεχόφερ (ασκούμαι: Ζέ-εχοφερ) έδειξε να έχει «αντίληψη του ελληνικού προβλήματος» (τον ενημερώνει, ως φαίνεται, ο κόμαντατουρκαμαραντεν Φούχτελ) και υποσχέθηκε στον Πτολεμαίο τον Αυλητή, συγγνώμην, στον Σέλευκο τον Ψευδοσέλευκο, συγγνώμην, στον Μανουήλ Παλαιολόγο, συγγνώμην, στο� Ελληνα πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά ότι θα λάβει πρόνοια για το ελληνικό ζήτημα - ωχ! πάλι «στο Μοναστηράκι Βαυαροί χωροφυλάκοι»...

Ύστερα έπιασε (πιο πολύ) κρύο - χιονόνερο. Και σκοτεινιά. Στον σταθμό του Μονάχου, περιμένοντας το τραίνο, ο Αντώνης και ο Χρύσανθος ήπιαν ένα ουζάκι - στο τζουκ μποξ Ακης Πάνου και Καζαντζίδης κι έξω ένα κρύοοο! Να παγώνουν στο στόμα σου οι λέξεις χερ-Χορστ-Ζεεχόφερ,

Ζεε-ε, κάτι σαν ωτομοτρίς που φρενάρει, χο-χοφ-φεερ, κάτι σαν μουντζούρης που ξεφυσάει ατμό και σφυρίζει ξενιτιά με φθηνή καπαρντίνα...

Σκύβουν τα κυπαρισσ! άκια ! το κεφάλι στη Μάνη, ξαφνικός ήλιος το απογευματάκι, λάμπει ολόχρυσος ο τόπος όμως χο-χοφ-χεερ φθάνει ως το Ακροταίναρο κρύος ο βοριάς από τα Μαύρα Δάση, κρυώνει η λευκή πέτρα κι ανατριχιάζει το άγριο χορταράκι...

(Ιντερμέτζο: τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές κάποιος απολύεται.

Κάποιος άλλος κλαίει, δεν έχει για νοίκι, δεν έχει για φαΐ) - χόόό φυσάει ο άνεμος που

έρχεται απ' τη Βαυαρία, έδειξε «κατανόηση» ο Χριστιανοκοινωνιστής, «υποσχέθηκε υποστήριξη», σε ευχαριστώ, ω Βαυαρία...

...μικρή αγγελία : «Ζευγάρι με δυο παιδιά θα δουλεύει για την εφορ�α».

Κι εγώ εδώ ανήμπορος τις λέξεις μου μαδώ - τις βούλεται αγορεύειν; ρωτάει φέρνοντας γυροβολιά το βλέμμα της η Πνύκα και σκάει στα γέλια η Εκκλησία του Δήμου, τραντάζεται ο τόπος από δωρικά χάχανα...

ΣΤΑΘΗΣ



Διαβάστε περισσότερα »

Έτοιμος για συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Μαριάς...


Καβγατζής, αγενής, γραφικός. Και φυσικά θρασύς, έκανε μπάχαλο την εκπομπή του Μπάμπη Παπαπαναγιώτου (ΖΟΟΜ) .
Δεν...

άφηνε κανένα να μιλήσει κι έστησε καβγά με τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο, φτάνοντας στο σημείο να του πετάει πάνω στο τραπέζι αποκόμματα εφημερίδων.
Πρώην Πασόκος και περιηγητής της "Σπίθας" του Μίκη πριν γίνει Ανεξάρτητος Έλληνας, ο Μαριάς είπε πως το κόμμα του μπορεί να συγκυβερνήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο παρουσιαστής της εκπομπής ρώτησε τον Γ. Μηλιό αν και ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να συγκροτήσει μία κυβέρνηση με τη στήριξη του κόμματος του Καμμένου.
Η απάντηση ήταν "όταν έρθει αυτή η ώρα, θα δούμε" .
Αριστοτεχνικό φτύσιμο...



Διαβάστε περισσότερα »

Μια καθόλου υγιής ιδέα

Ένας υπουργός του Σαμαρά αλλά και πρώην αφοσιωμένος οπαδός του Καραμανλή, είπε στην κρατική τηλεόραση ότι θα ήθελε μια «οριζόντια σύνδεση» των «υγιών δυνάμεων», του πολιτικού φάσματος. Τι εννοούσε ο ποιητής; Αυτό που ψιλομαγειρεύουν τελευταία στα υπόγεια του μεγάρου Μαξίμου. Ένα νέο… «ευρωπαϊκό» κόμμα, με επικεφαλής τον Σαμαρά και από πίσω κόσμο και ντουνιά από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, ακόμη και την Αριστερά ή όποιον άλλον βούλεται. Για όλους έχει χώρο ο μπαξές...

Μια παρατήρηση κατ' αρχήν. Τον Σαμαρά δεν τον έπιασε ο μεγάλος καημός να ηγηθεί των ευρωπαϊκών δυνάμεων της χώρας, με το ανιστόρητο σόφισμα, ότι δεν αρκεί να είσαι αριστερός ή δεξιός από ιδεολογικής πλευράς, αρκεί να είσαι  υπέρ της Ευρώπης. Αυτό που τον καίει είναι ότι χρειάζεται επειγόντως ένα κόμμα το οποίο να έχει δυο βασικά χαρακτηριστικά. Πρώτον να μην ανήκει σε… άλλον. Διότι ξέρει ότι η ΝΔ ήταν, είναι και θα είναι κόμμα Καραμανλικό. Και όπως ανέχθηκαν το Μητσοτακέικο, αλλά τελικά το ξήλωσαν, έτσι θα κάνουν κάποια στιγμή και με τον ίδιο. Και δεύτερο, ό�ο είναι αρχηγός της ΝΔ, κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή από την εκδίκηση της Ντόρας, η οποία δεν πρόκειται να ησυχάσει αν δεν πάρει το αίμα της πίσω για το φιάσκο του 2009. Αρά λοιπόν ο Σαμαράς, αλλού το πάει…

Να δούμε όμως επί της ουσίας αυτό που εκτίμησε ο υπουργός του -για τον Στυλιανίδη πρόκειται- περί οριζόντιων συγκλίσεων και υγιών δυνάμεων. Η πρώτη απορία είναι, πώς είναι δυνατόν να θεωρεί υγιείς δυνάμεις -αυτός ήταν ο όρος που χρησιμοποίησε- στη χώρα, μόνο όσους ο ίδιος θεωρεί «φιλοευρωπαϊκές» δυνάμεις. Οι άλλοι δηλαδή τι είναι;

Πόσο απέχει αυτός ο προσδιορισμός από τις παλιές δοξασίες της Δεξιάς για μιάσματα, πολίτες δεύτερης κατηγορίας και εχθρούς του έθνους; Για ποιο λόγο ο ίδιος χωρίζει τους πολιτικούς σε όλα τα κόμματα μάλιστα, άρα και τους πολίτες, σε φίλους και αντίπαλους της Ευρώπης και με αυτό το αυθαίρετο κριτήριο διανέμει πιστοποιητικά πολιτικής υγείας;

Μπορεί να θεωρεί την πολιτική θέση κάποιου –κόμματος ή προσώπου- λάθος, αλλά πώς μπορεί να τον λέει μη υγιή δύναμη; Μπορεί να μην δέχεται την κριτική κάποιου στην Ευρώπη, όπως συμβαίνει με πολλούς στο ΠΑΣΟΚ, στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ αλλά πώς μπορεί να τους τσουβαλιάζει στις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις;

Η δεύτερη απορία, συνδέεται με τη φημολογούμενη επιδίωξη Σαμαρά περί αυτού του κόμματος, στην οποία προφανώς προσχωρεί και ο Στυλιανίδης. Τι πάει να πει φιλοευρωπαϊκό κόμμα; Και με ποια Ευρώπη; Σε ποια πλευρά του ευρωπαϊκού πολιτικού φάσματος θα αυτοτοποθετείται αυτό το κόμμα;  Και από πότε τα κόμματα διαγράφουν τις ιδεολογικές αρχές τους, την πολιτική ταυτότητα τους, τα χαρακτηριστικά που αφορούν τις κοινωνικές ομάδες που εκπροσωπούν και αυτοβαφτιζονται με άλλα κριτήρια; Εκτος αν εννοεί να επιστρέψουμε στην εποχή του «γαλλικού» κόμματος, του «αγγλι�ού» και του «ρωσικού».

Αρκεί και μόνο το κριτήριο της Ευρώπης –της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ακρίβεια- για να δημιουργηθεί ένα κόμμα; Μπορεί μόνο και μόνο η αποδοχή των Συνθηκών –των νομικών κειμένων δηλαδή- με τις οποίες δημιουργήθηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, όσο είναι οικοδόμημα, να εμπνεύσει την κοινωνία και να κινητοποιήσει τους πολίτες; Είναι ιδεολογία τελικά η Ευρωπαϊκή Ένωση; Αν είναι, σημαίνει ότι στους κόλπους της καταργούνται οι άλλες ιδεολογίες. Γιατί να μιλάμε για σοσιαλιστές, συντηρητικούς, δεξιούς, αριστερούς, οικολόγους, ακροδεξιούς κλπ;

Πίσω από αυτές τις σαπουνόφουσκες κρύβονται επιδιώξεις με άλλο περιεχόμενο. Πχ πολλοί θα ήθελαν να εμφανιστούν με την προβιά ενός ευρωπαϊκού κόμματος, για να ξεπλύνουν τις παλιές αμαρτίες τους. Να ξεχαστεί ο βιος και η πολιτεία τους. Να μη θυμάται κανείς από πού ξεκίνησαν, τι έκαναν και κατά πόσο ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση. Πουλάνε Ευρώπη στην κρίση, γιατί πούλησαν την Ευρώπη πριν από την κρίση.

Σε αυτό το ετερόκλητο πλήθος απευθύνεται ο Σαμαράς, καθώς ανήκει και ο ίδιος στο πλήθος αυτό. Πχ αυτός ο σημερινός σουπερ ευρωπαίος Πρωθυπουργός, υπήρξε ο κατ' εξοχήν αντιευρωπαίος υπουργός Εξωτερικών, όταν οδήγησε την ελληνική πολιτική στο Σκοπιανό στα βράχια. Αυτός ο κατ' εξοχήν μνημονιακός πολιτικός σήμερα, είναι αυτός που κατήγγειλε το μνημόνιο. Ήταν κακό στο Ζάππειο, άλλα έγινε καλό όταν άρχισε να το εφαρμόζει ο ίδιος.

Κακά τα ψέματα. Με τέτοιες επιδιώξεις, ούτε κόμματα δημιουργούνται, ούτε μεγάλες πολιτικές καταστρώνονται, ούτε χώρες βγαίνουν από τη δύσκολη θέση. Οι θεωρίες Στυλίανίδη για οριζόντιες υγιείς δυνάμεις, είναι κάθετες βουτιές στο παρελθόν. Θεωρίες οπισθοδρόμησης της πολιτικής, σε περιόδους που οι πολιτικές και τα κόμματα κρίνονταν με ιδεοληψίες και διχαστικές σκοπιμότητες.

Τα ελληνικά κόμματα είναι αυτά που είναι. Και ως φορείς ιδεών και αντιλήψεων που υπάρχουν σε ευρύτερες παρατάξεις, έχουν τη διαδρομή τους, η οποία κρίνεται διαρκώς... Αν θέλουν να αλλάξουν σε κάτι, δεν έχουν παρά να το κάνουν και οι πολίτες θα αξιολογήσουν. Αν υπάρχει ανάγκη για νέα κόμματα, αυτά θα δημιουργηθούν με νέους πολιτικούς και νέες ιδέες. Όχι σαν αχταρμάς από παλιά πρόσωπα. Οι τεχνικές κατασκευής ενός κόμματος–κουρελού, μόνο υγιής εξέλιξη -για να δανειστούμε αυτή την έκφραση- δεν είναι.



Διαβάστε περισσότερα »

Φάντασμα του twitter σε φωτο του Γιάννη Μανώλη!

Η επίμαχη φωτογραφία, με το μυστηριώδες λευκό ομιχλώδες σχήμα, δίπλα στον Γιάννη Μανώλη.Η επίμαχη φωτογραφία, με το μυστηριώδες λευκό ομιχλώδες σχήμα, δίπλα στον Γιάννη Μανώλη.

Ήταν μια απόλυτα συνηθισμένη τελετή εξαγνισμού, από αυτές που κάνουν πάντα τα στελέχη, όταν φεύγουν από ένα κόμμα, προκειμένου να καθαρίσουν το παρελθόν τους και να ξεχάσουν όσα έχουν πει και όσα έχουν κάνει.

Έτσι, κανείς από τους παριστάμενους, δεν παρατήρησε τίποτα το ασυνήθιστο. Ούτε φυσικά και ο φωτογράφος, που απαθανάτισε τη στιγμή για το επόμενο προεκλογικό φυλλάδιο του Γιάννη Μανώλη. Κι όμως… Μόλις είδε τη φωτογραφία να εμφανίζεται, πάγωσε το αίμα του!

Εκεί, στην κολυμβήθρα, δίπλα στο πρώην στέλεχος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, διακρίνονταν πεντακάθαρα η λευκή σκιά ενός πουλιού! Αμέσως κλήθηκαν εμπειρογνώμονες, δεδομένου ότι η πολλή παρέα με τον Πάνο Καμμένο, μπορεί να είχε αφήσει κατάλοιπα (και το πουλί να ήταν Ερινύα της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Όμως οι ειδικοί τον καθησύχασαν. Συμφώνησαν ότι πρόκειται καθαρά για φαινόμενο εκτοπλασματικής εμφάνισης πνεύματος. Δηλαδή δεν ήταν απεσταλμένος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, αλλά ένα απλό φάντασμα!

Όσο για το τι είδους φάντασμα πρόκειται, εδώ οι γνώμες διχάζονται: Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι το φάντασμα είναι ξεκάθαρα το πουλί του twitter, μια και ο Γιάννης Μανώλης, είναι ένας από τους φανατικότερους χρήστες του.

Κάνουν μάλιστα την υπόθεση, ότι εμφανίστηκε για να ζητήσει τον λόγο από τον Γιάννη Μανώλη, επειδή εκείνος μάλλον εξαφάνισε όλα τα Tweets του, στα οποία υπερασπίζονταν τον Πάνο Καμμένο και έβγαζε εν γνώσει του ψεύτη τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην υπόθεση του Non Paper τον περασμένο Μάιο, μετά τις εκλογές.

Από την άλλη, υπάρχει βέβαια και η άποψη, ότι το πουλί-φάντασμα, είναι το Άγιο Πνεύμα που ήρθε να καθίσει πάνω στο κεφάλι του Γιάννη Μανώλη, όπως το περιστέρι είχε καθίσει παλιότερα πάνω στο κεφάλι  του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Σα να προσπαθει μια «ανώτερη δύναμη» να τον ειδοποιήσει ότι το διαθέσιμο μέλος της Αγίας Τριάδας, για πολιτική χρήση, είναι πλέον μόνο το Άγιο Πνεύμα. Συνεπώς εκεί πρέπει να βασίσει τις επόμενες πολιτικές του κινήσεις.

(Σημείωση: Το κείμενο αυτό αποτελεί προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε το υπεύθυνα)

Κάντε Like στη σελίδα του Moufanet στο Facebook



Διαβάστε περισσότερα »

Το τέλος του Τύπου

Στα δώδεκά μου κάνω δύο μεγάλες ανακαλύψεις που είχαν μεγάλη επίδραση στην περαιτέρω ζωή μου: Τη μουσική και τις εφημερίδες. Τυχαία ένα απόγευμα σκαλίζοντας το νέο μας στερεοφωνικό έπεσα επάνω στην εκπομπή του Γιάννη Πετρίδη. Και ένα μεσημέρι μην έχοντας τι να κάνω, μπήκα σιγά σιγά στο δωμάτιο του πατέρα μου που κοιμόταν, και πήρα μέσα από τα χέρια του την εφημερίδα που κρατούσε. Από τότε ξεκινούν δύο σχέσεις ζωής, όπως λένε.

Ο πατέρας μου διάβαζε "τα Νέα". Τότε ήταν σε μεγάλο σχήμα, με την παλιά γραμματοσειρά στον τίτλο. Έκανες ολόκληρη αεροπλανική κίν�ση να γυρίσεις τη σελίδα. Το Πασόκ σε λίγο θα ερχόταν θριαμβευτικά να σηματοδοτήσει την εποχή της μεταδικτατορικής Ντόλτσε Βίτα, αυθαίρετα χτισμένη νύχτα και νομιμοποιημένη με επέκταση και ευρωπαϊκή επιδότηση. Τότε όμως, ο Αντρέας ήταν μια δύναμη αισιοδοξίας, για μια κοινωνία γεμάτη από χουντικά κατάλοιπα. Ο παππούς μου διάβαζε την "Αυριανή", την "εφημερίδα που γκρέμισε τον Καραμανλισμό", όπως διατεινόταν για χρόνια στον υπέρτιτλο. Τότε η "Αυριανή" έκανε μισά λεφτά από τις άλλες, πέντε δραχμές αντί για δέκα, και επειδή είχε εξαναγκασθεί να αυξήσει την ! τιμή της, ενώ δεν ήθελε, προκειμένου να "διαβάζει ο λαός βρε τα αίσχη της Δεξιάς", έβαζε ένα κουπονάκι, (αμέ, τότε πρωτοξεκίνησαν), και για κάθε ένα που τους πήγαινες σου έδιναν ένα τάληρο, αν θυμάμαι καλά. Μια μέρα ο παππούς με πήρε βόλτα μέσα από τις γραμμές του τρένου στο Ρέντη και πήγαμε με τα πόδια μέσα από τα χωράφια, στον Ταύρο, με όλα τα κουπονάκια σε ματσάκι, και πήραμε κανένα διακοσαράκι από τα γραφεία της εφημερίδας.

Με τον ερχομό του Πασόκ σκάνε στα περίπτερα τα ταμπλόιντ, δηλαδή το "Έθνος", που πρώτο έφερε αυτό το ευρωπαϊκό σχήμα. Χρώμα, μικρό μέγεθος, χάρμα ιδέσθαι για τους ποδοσφαιρόφιλους, και Παπανδρεϊκό στο φουλ. Έσπαγε ρεκόρ τότε κυκλοφοριών, τρακοσαριές χιλιάδες, και σύντομα όλες οι υπόλοιπες αναγκάστηκαν να το ακολουθήσουν στο σχήμα, πλην "Καθημερινής" και "Εστίας". Ο μισός και πλέον τύπος και βεβαίως οι πιο επιδραστικοί τίτλοι ήταν τότε με τη σημαία της Αλλαγής, που φυσούσε τρικάταρτα στα πανιά της χώρας: "τα Νέα", "το Έθνος", "το Βήμα", η "Ελευθεροτυπία", η "Αυρια�ή", βεβαίως βεβαίως, και από απέναντι η Δεξιά είχε έντυπα παλαιάς κοπής: "Μεσημβρινή", "Καθημερινή", "Απογευματινή" (με τις γυμνόστηθες ενίοτε να πετάγονται ξεκάρφωτα σε κάτι άρθρα), "Ακρόπολις", πλην βεβαίως του "Ελεύθερου Τύπου", που μπουκάρισε δυναμικά, ως το πρώτο ταμπλόιντ νεοδημοκρατικό, να διεμβολίσει τα Πασοκικά έντυπα.

Κάθε μέρα λοιπόν διάβαζα δύο εφημερίδες, "τα Νέα" ή ενίοτε και το "Έθνος", από τον πατέρα μου, και την "Αυριανή" από τον παππού. Και κάθε Κυριακή, ενθαρρυμένος από τους καθηγητές μου για να βελτιωθώ στην έκθεση, άρχισα να αγοράζω "το Β! ήμα". Παράλληλα ο καθηγητής μου στο φροντιστήριο αγγλικών διάβαζε συστηματικά "το Ποντίκι". Ξεκίνησα να το αγοράζω και δεν αραίωσα παρά δέκα σχεδόν χρόνια αργότερα, έχω ακόμη φυλαγμένα όλα τα φύλλα του από το 1984 μέχρι το 1990, κιτρινισμένα πια σε μεγάλες σακούλες. (για κάποιο διάστημα κυκλοφορούσε και "η Γάτα", για να φάει το "Ποντίκι", αλλά τελικά συνέβη το αντίθετο).

Κάποια στιγμή ο πατέρας μου άλλαξε εφημερίδα. Δε θυμάμαι ακριβώς το λόγο, αλλά το γύρισε στην "Ελευθεροτυπία". Την οποία ήξερα από τους φοιτητές ξαδέρφια μου. Η "Ελευθεροτυπία" ήταν η αγαπημένη των φοιτητών, από Εξάρχεια μέχρι Ζωγράφου, δεν υπήρχε καφετέρια, καφενείο, ταβέρνα, φοιτητικό στέκι που να μην έβλεπες ανθρώπους με "Ελευθεροτυπίες" στα χέρια. Το δε Σαββατιάτικο φύλλο της ήταν το κάτι άλλο. Η ωραιότερη παρέα για ταξίδι με τρένο ή στο πλοίο.
Κάποια στιγμή βέβαια βγήκαν και άλλα φύλλα τα οποία δε μαροημέρευσαν: η επίσης Πασοκική "Επικαιρότητα", η αρι�τερή "Πρώτη", η κατ΄αντιγραφή από τη USA Today, 24 Ώρες του Κοσκωτά, και άλλες και άλλες.

Ήταν ωραίες εποχές τότε στον ελληνικό τύπο: Ο Μητρόπουλος και ο Κυρ έβγαζαν τη γλώσσα στη Δεξιά που κατέρρεε. Στο "Έθνος" ο Ραφαηλίδης άφησε τον κινηματογράφο και έγραφε φοβερά ιστορικοπολιτικά άρθρα. Ο Μηνάς Χρηστίδης στην κριτική θεάτρου έσφαζε με το γάντι. Στο "Έθνος" είδα πρώτη φορά το ονομά μου σε εφημερίδα, στην κριτική του για την πρώτη μου παράσταση, το 1989.
Στην "Ελευθεροτυπία" ο Φυντανίδης σε ένα εντιτόριαλ αναφερόταν στην πρώτη -τότε- συναυλία των Scorpions! Ο Φρέντυ Γερμανός, με την κλασική του μικρή φωτογραφία δίπλα, έγραφε το χρονογράφημα της ημέ�ας. Ο  Γιώργος Βότσης άνοιγε διάλογο με το "Άκου με ένοπλε σύντροφε" με τη 17 Νοέμβρη, ο Τσαγκαρουσιάνος έφτιαχνε τις "Επιλογές" κάθε Σάββατο -ακόμα έχω φυλαγμένα τα αποκόμματα για τους Massive Attack, ο εκπληκτικός Θ. Κρητικός(ψευδώνυμο) με τις κριτικές θεάτρου του που ο Θύμιος Καρακατσάνης απειλούσε να τον δείρει,ο Μικελίδης με το σινεμά, Ο Θέμος αργότερα με τη "Μαύρη Τρύπα", ο σχολιασμός του "Καιρού" στην τελευταία σελίδα,(μιλάμε για εφημεριδάρα, δε γράφω άλλο για την "Ελευθεροτυπία" γιατί θα κλάψω).

Αλλά δεν ήταν μόνο η Ελευθεροτυπία: Στο "Κυριακάτικο Βήμα" ήταν ο Πλωρίτης, ο Μπουσμπουρέλης, η Σίβυλλα τότε στις δόξες της, στα "Νέα" ο Γεωργουσόπουλος - ακόμη θυμάμαι την κριτική του για την Αντιγόνη του Βουτσινά:"Αντιγόνη μπουγιαμπέσσα"! χαχα! Μιλάμε για ηρωικές αντιδικίες, η στήλη του Ρούσου Βρανά, ο Σαρηγιάννης που έκανε ρεπορτάζ και έβλεπε -και ακόμη βλέπει- τα πάντα, στην Καθημερινή ο Λιγνάδης, άλλη αγάπη η Καθημερινή, δεν κάνω Κυριακή χωρίς αυτή, τέρατα έτσι, όχι αστεία, και βέβαια στο "Ποντίκι" ο Ιωάννου με τον Τρίτο Δρόμο, να βαράει τον Αντρέα αλύπητα, �ε εποχή που κονομάγανε όλοι, και ποιος να μιλήσει για το Πασόκ, ο Τριανταφυλλόπουλος έφτιαχνε ακόμη σκίτσα και λεζάντες, ο Κώστας Παπαϊωάννου είχε ένα έντυπο που διαβαζόταν από την πρώτη μέχρι την τελευταία λέξη.

Χιλιάδες κόσμου κάθε μέρα αγόραζαν την εφημερίδα τους, μια συνήθεια άκρως απαραίτητη στην καθημερινότητά τους, όπως ο πρωινός καφές, το μεσημεριανό φαγητό και η απογευματινή ανάπαυση. Οι εφημερίδες, των οποίων η ανάγνωση απαγορευόταν τότε ακόμη στο στρατό "για να μην εξάπτονται τα πολιτικά πάθη", πουλούσαν εξαψήφια φύλλα καθημερινά η κά�! �ε μία, η δε επιδραστικότητα τους γιγαντιαία. Η εικόνα ανθρώπων με εφημερίδες στα χέρια απόλυτα συνηθισμένη, στα μαγαζιά, τα τρένα, τις στάσεις λεωφορείων, στα σαλόνια των σπιτιών, παντού. 

Γύρω στο 1990, ένα κουπονάκι κάνει την εμφάνισή του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Αν μάζευες δέκα έπαιρνες το λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη δωρεάν! Χαμός! Μέσα σε ένα χρόνο τα κουπόνια, τα οποία εξαπλώθηκαν σε όλες σχεδον τις εφημερίδες, έφτασαν να δίνουν εξοχικά στους Δελφούς και Πόρσε αυτοκίνητα - ναι!
Παράλληλα η Ελλάδα αφήνεται αμέριμνη στο λάιφστάιλ των περιοδικ�ν και κάθε διασκέδαση αποενοχοποιείται. Η πάλη των τάξεων καταρρέει στη νύχτα. Όλοι πήγαιναν από το μπαρ στα μπουζούκια, κατόπιν στο κλαμπ, μετά στην καντίνα για "βρώμικα", ο λαός έφτιαχνε τα αμαξάκια του με τρελογκαζιές, και η κουβέντα ήταν στα λεφτά, τις πίστες και τις γκόμενες, τα "πιπίνια" που έγραφε ο Αντρέας Ρουμελιώτης στη στήλη του "ράδιο Ε".

Οι εφημερίδες έκτοτε δεν έγιναν χειρότερες. Κάθε άλλο. Δεν ισχυρίζομαι ντε και καλά ότι τότε ήταν καλύτερες ενώ τώρα όχι. Ποσώς. Απλώς, όπως λένε και οι παλαίμαχοι, τότε υπήρχε και η φανέλα, ενώ μετά...ας μην επεκταθώ.

Όπως και να έχει η εποχή αυτή μας τελείωσε. Όπως όλες. Παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι. Και εφημερίδα θα δεις να διαβάζουν μόνον οι άνω των σαράντα, αν δείτε έφηβο με εφημερίδα στα χέρια φωτογραφήστε τον, είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο είδος. Μπήκαμε στην ηλεκτρονική ενημέρωση με ελεύθερη πτώση. Η διαπλοκή παρέσυρε ένα σωρό έντυπα, τα διαδικτυακά σάιτ πρόσφεραν φτηνή ενημέρωση συνεχώς, με σχολιασμούς, να βγάζει κι ο αναγνώστης το άχτι του, αλλά τι να το κάνεις, στην πλειοψηφία τους, ό,τι πληρώνεις παίρνεις, χάθηκε η ψυχραιμία, ένα σωρό αρβυλοειδήσεις αναπαράγονταισαν τα μανιτάρια από κάθε σελίδα, βλέπεις σάιτ χωρίς κανένα δημοσιογράφο από πίσω, ταμπουρωμένοι μέσα στα γραφεία, να περιμένουν από άλλους να κάνουν τα ρεπορτάζ για να τα αναπαράγουν κονσερβαρισμένα και αλλοιωμένα, η έρευνα -και από οικονομική δυσπραγία- τινάχτηκε στον αέρα, το καρκίνωμα του παραπολιτικού σχολιασμού μόλυνε την πραγματική ειδησεογραφία.

Από την άλλη η πλειοψηφία των ανθρώπων που ενημερώνονται αποκλειστικά από το διαδίκτυο ρέπει προς μια ενίοτε ασυνάρτητη συνωμοσιολογία. Απαξίωσε τα γνωστά έντυπα, επειδή τα θεώρησε διαπλεκόμε�! �α, και άρχισε να πιστεύει κάθε καρυδιάς ηλεκτρονικό σάιτ και κάθε σύντομο χαζοσχόλιο που διαβάζει από δω κι από κει στα κοινωνικά δίκτυα. Η δε νεολαία αντικατέστησε σχεδόν κάθε της δραστηριότητα με μια οθόνη. Και όχι μόνο η νεολαία βέβαια. Ό,τι δεν υπάρχει στο δίκτυο, πλέον δεν υπάρχει γενικώς για πολύ κόσμο.

Ο δε παραδοσιακός Τύπος, βλέποντας το κοινό να χάνεται, παρέμεινε αγκυλωμένος σε δημοσιογραφία παλαιοκομματικού τύπου, με αρθογραφία παλιομοδίτικη, από ανθρώπους πραγματικά ασύνδετους με τη σύγχρονη ιλιγγιώδη πραγματικότητα. Συνεντεύξεις υπου�γών στα κεντρικά σαλόνια που δε λένε απολύτως τίποτα, μπηχτές από δω κι από κει, που έφαγε ο τάδε, με ποιον τα έπινε ο δείνα, ερωτήσεις σε πολιτικούς βολικές και από αποκαλύψεις ψίχουλα. Το έριξαν μετά και στις περικοπές και το πράγμα χειροτέρεψε. Οι αναγνώστες έφυγαν και ο φαύλος κύκλος ξεκίνησε. Οι εφημερίδες έγιναν δισκάδικα και ντιβιντοπωλεία. Και οι καλοί γραφιάδες πηδήξαν απ´ τα παράθυρα.

Όλα αυτά σκεφτόμουν, βλέποντας στο τρένο Δευτέρα πρωί κάποιον κύριο, άνω των πενηνταπέντε, να διαβάζει την εφημερίδα της Δευτέρας. Όχι της Κυριακής. Είχα να το δω τόσον καιρό. Ασυναίσθητα σαν να αισθάνθηκα τη μαυρίλα που άφηναν οι σελίδες στα δάχτυλά μου.

Λυπάμαι. Αλλά όχι και τόσο. Η εποχή είναι μεταβατική για όλους. Αλλά τα νέα έντυπα, για να πιάσουν  πρέπει να είναι πραγματικά νέα. Και ηλεκτρονικά ταυτόχρονα. Ζούμε το τέλος της δημοσιογραφίας όπως την είχαμε συνηθίσει. Τέρμα τα άνετα. Δεν πειράζει. Καλό θα κάνει.

Κάνω μια πρόποση λοιπόν σε όσους ατέλειωτες μέρες έβλεπαν τα πιεστήρια με τα φύλλα να τρέχουν. Σε όσους έκαναν αμέτρητες απομαγνητοφωνήσεις. Σε όλους που δούλευαν στα ανήμερα των γιορτών. Σε όσους σαν κι εμένα πάντα κοντοστέκονται στα περίπτερα να διαβάσουν τα πρωτοσέλιδα. Που κουβαλούσαν σπίτι τις εφημερίδες με το κιλό. Αποχαιρετώ τα πηγαδάκια, τη μικρή Βουλή, της Ομόνοιας. Τα δάχτυλά μου δε μαυρίζουν πια τοσο συχνά. Είμαι όμως ακόμα εδώ. Περιμένω τις νέες υπογραφές. Και παρακολουθώ και όσες από τις παλιές μπορούν αιχμηρά να καταγράφουν τον καταρρέοντ� κόσμο μας. Κάτι φεύγει κάτι έρχεται. Πάντα. Θέλουμε δε θέλουμε. Πίνω και στον Τύπο που έρχεται. Αλλά ακόμη δε φαίνεται.

 *Είναι το τέλος του Τύπου όπως τον ξέραμε (κι εγώ νιώθω μια χαρά)
Παραφράζοντας τους R.E.M.

Υ.Γ.1: Ζητώ συγγνώμη από τόσους συντάκτες που δεν αναφέρω για λόγους οικονομίας. Δεν τους ξέχασα.Τους θυμάμαι όλους.
Υ.Γ.1: Ένας καθηγητής μου στη Δραματική μου έλεγε: όποιος διαβάζει εφημερίδες δε διαβάζει βιβλία. Ίσα ίσα αγαπητέ. Το πρώτο τροφοδότησε το δεύτερο. Αν έμαθα σωστά ελληνικά τα έμαθα από τα εκατομμύρια άρθρα που καταβρόχθησα όλα αυτά τα χρόνια. Και τους είμαι ευγνώμων.



Διαβάστε περισσότερα »

Σε είδα: να στολίζεις το δέντρο

Σε είδα να στολίζεις το δέντρο με τα προπέρσινα στολίδια ψιλοτραγουδώντας παράφωνα την διαχρονική επιτυχία «εγεννηθηκες χωρίς φανελάκι κάλε μας Xριστούλη». Τώρα έχεις κάθε λόγο να ταυτιστείς- ούτε εσύ έχεις φανελάκι (για γιατρούς διάβαζε φακελάκι). Αλλά δεν το βάζεις και κάτω. Ο Χριστούλης έγινε τεραστία φίρμα. Εσύ γιατί να μην ελπίζεις δηλαδή;

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών


Διαβάστε περισσότερα »

Στο μυαλό του Κουβέλη

Ας φαντασθούμε τη σκηνή. Γύρω από ένα τραπέζι ο Δημήτρης Σταμάτης της ΝΔ, ο Στέλιος Αγγελούδης του ΠΑΣΟΚ και ο Δημήτρης Χατζησωκράτης της ΔΗΜΑΡ γράφουν και σβήνουν ονόματα, φτιάχνουν καταλόγους από «δικούς μας» και ορίζουν την ποσόστωση που αναλογεί(!) σε κάθε κόμμα στους διορισμούς στελεχών που θα γίνουν στις πολύπαθες ΔΕΚΟ.

Θα μου πείτε πως αυτό το άθλιο παιχνίδι με τη συμμετοχή κομματικά ενταγμένων αποστράτων και αποτυχημένων πολιτευτών το παρακολουθούμε από τη Μεταπολίτευση, με την εναλλαγή στη διακυβέρνηση των γαλάζιων και των πράσινων. Σύμφω�οι. Αλλά ο δυστυχής  Χατζησωκράτης τι γύρευε στο παζάρι; Την ώρα που πρότεινε τους κολλητούς του κόμματός του για στελέχη των ΔΕΚΟ, δεν ένοιωσε καθόλου ντροπή; Διότι, δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα θυμήθηκε πόσες εκατοντάδες φορές στην πολιτική του ζωή  είχε καταραστεί την αθλιότητα των κομματικών διορισμών στο Δημόσιο και πόσες άλλες πρόβαλε ως θεμέλιο της προόδου την αξιοκρατία.

Προσπαθώ να μπω στο μυαλό του Κουβέλη που συμφώνησε με τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο, για το μοίρασμα των ιματίων των δημοσίων επιχειρήσεων στα κόμματα. Γιατί έκανε αυτή τη! ν κίνηση; Ίσως γιατί άρπαξε κι αυτός τον ιό του κυβερνητισμού; ΄Ισως γιατί θέλει να πλουτίσει το κομματικό του πελατολόγιο; Ίσως γιατί θέλει να επηρεάζει-μέσω των διορισμένων- αποφάσεις μεγάλων δημόσιων οργανισμών; Συγνώμη, αλλά όσο κι αν ψάχνω δε βρίσκω άλλους λόγους.

Είμαι από αυτούς που υποστήριξα θερμά τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση, παρ' ότι όλοι γνωρίζαμε το πολιτικό κόστος. Στο μυαλό του Κουβέλη υπάρχει άραγε η σκέψη ότι οι χιλιάδες ανένταχτοι σοσιαλδημοκράτες, μεταρρυθμιστές, προοδευτικοί  πολίτες που στηρίζουν ακόμα το κόμμα της Δημο�ρατικής Αριστεράς του πίστωσαν αυτή τη γενναία απόφαση;  Αν ναι, τότε γιατί αυτοπυροβολείται με πράξεις που παραπέμπουν σε εγκληματικές παλαιοπολιτικές πρακτικές; Δεν του φτάνει που έχει να αντιπαλέψει τον ακραίο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ, που με τζάμπα μαγκιά υπόσχεται ότι ούτε φόρους θα βάλει ούτε δάνεια θα πληρώσει;  Πώς θα συζητήσει η ΔΗΜΑΡ, έχοντας πλέον αυτό το στίγμα, με τις ελπιδοφόρες κινήσεις δημοκρατικών πολιτών που ανθούν τον τελευταίο καιρό και αγωνιούν για τη δημιουργία ενός σύγχρονου σοσιαλδημοκρατικού τόξου;

Κάποιοι φίλοι μου απελπι�! �μένο! ι από αυτή την απόφαση του Κουβέλη, προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τη στάση του. « Μα θα διαλέξει στελέχη ικανά  να βγάλουν τη δουλειά στις ΔΕΚΟ…» Πρώτο: Δεν αμφισβητώ προσόντα που ίσως έχουν, αλλά ικανός δεν είναι κανένας πριν δοκιμαστεί σε συγκεκριμένα αντικείμενα. Δεύτερο: Η ουσία δεν είναι η επιτυχία ή μη των στελεχών-κολλητών, αλλά η εμπλοκή της ηγεσίας της ΔΗΜΑΡ σε απαράδεκτες ενέργειες για ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα.

Και επειδή το «κόμμα» δεν είναι κάποια μεταφυσική έννοια, αλλά περιέχει και στελέχη με ονοματεπώνυμο, θα ήταν ενδιαφέρουσα μια α�λή και καθαρή απάντηση από τον ίδιο τον Χατζησωκράτη, τον Λυκούδη, τον νέο πολιτικό Παπαδόπουλο, τον Ψαριανό, τον Πανούση τη Ρεπούση και όποιον άλλο θέλει, στο ερώτημα: Συμφωνούν με αυτή την στάση του κόμματός τους και αν ναι, για ποιους λόγους;

Πιστεύω, τελικά, πως αν θέλει να σώσει την παρτίδα η ΔΗΜΑΡ ένας δρόμος υπάρχει: να παραιτηθεί από την τρόικα των διορισμών και να παραδεχθεί το ολέθριο λάθος της.
 



Διαβάστε περισσότερα »

HIV/AIDS: αναξιόπιστη πολιτική

Λίγους μήνες μετά από την αντιδεοντολογική, κοινωνικώς επικίνδυνη και ιατρικώς απαράδεκτη διαπόμπευση εξαθλιωμένων χρηστριών ναρκωτικών - φορέων και ασθενών με HIV/AIDS από την ανεκδιήγητη διοίκηση του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), οι προσπάθειες για την αναχαίτιση της διαρκώς αυξανόμενης διάδοσης της λοίμωξης περιορίζεται πλέον αποκλειστικά και μόνον στην πρώτη στην σχετική κατάταξη ομάδα υψηλού κινδύνου, τους χρήστες ενεσίμων ναρκωτικών (ΧΕΝ).

Λίγους μήνες μετά από την φρικαλέα και διεθνώς κατακριτέα διαπόμπευση ασθενών με HIV/AIDS από την απίθανη διοίκηση του ΚΕΕΛΠΝΟ, οι δράσεις πρόληψης του ιού στη χώρα μας έχουν στιγματισθεί ως αναξιόπιστες, ιδίως μεταξύ των ομάδων υψηλού κινδύνου, αν εξαιρέσει κανείς τις πολύτιμες δράσεις street work του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ).

Ευρεία σύσκεψη όλων των εμπλεκομένων φορέων για τον HIV/AIDS πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου στο υπουργείο Υγείας, υπό την προεδρία της υφυπουργού Υγείας Φωτεινής Σκοπούλη, αλλά ποιος είναι εκείνος ο οποίος θα μπορούσε να ξαναδώσει πίσω την χαμένη αξιοπιστία της ελληνικής πολιτείας στον αγώνα για τον περιορισμό της διάδοσης του HIV/AIDS;

Όταν όλες οι σχετικές με το αντικείμενο μη κυβερνητικές οργανώσεις έχουν αποχωρήσει οργισμένες από την Επιτροπή Κοινωνικού Διαλόγου του ΚΕΕΛΠΝΟ για τον HIV/AIDS, με ποιους θα συνομιλήσει η κυβέρνηση, το υπουργείο Υγείας και οι αρμόδιοι Οργανισμοί;

Πότε θα βρει μία κουβέντα αυτοκριτικής και συγγνώμης ο "ισόβιος" γενικός διευθυντής του ΚΕΕΛΠΝΟ Θόδωρος Παπαδημητρίου, ο άνθρωπος ο οποίος υπεράσπιζε επισήμως πριν λίγους μήνες το κυνήγι και τη διαπόμπευση των οροθετικών χρηστριών ναρκωτικών, παραγνωρίζοντας και την ιατρική δεοντολογία και τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη αξιόπιστων και αποτελεσματικών στρατηγικών και δράσεων για την αναχαίτιση της διάδοσης του HIV/AIDS στον πληθυσμό της χώρας μας;

Η ευρεία σύσκεψη της Δευτέρας 10 Δεκεμβρίου είχε ως αντικείμενο τον συντονισμό των σχετικών δράσεων των εμπλεκομένων φορέων. Με άλλα λόγια, θα λέγαμε εμείς, είχε ως αντικείμενο της διάχυση της ευθύνης για την αναξιοπιστία ορισμένων σε έναν αγώνα στον οποίο η αξιοπιστία, η εμπιστοσύνη και η εχεμύθεια αποτελούν όρους sine qua non για αποτελεσματικότητά του.

Το ερώτημα προκύπτει ειλικρινώς και αβίαστα:

Ως πότε ορισμένοι θα προδίδουν ελαφρά τη καρδία τις αξιοσημείωτες προσπάθειες και τις καθημερινές μάχες, ναι μάχες, τις οποίες δίνουν αόκνως και διακριτικά οι μάχιμοι παθολόγοι - λοιμωξιολόγοι στις 17 μονάδες ειδικών λοιμώξεων των νοσοκομείων του ΕΣΥ της χώρας;

Ως πότε θα μετράμε αυξανόμενα νέα καταγεγραμμένα κρούσματα HIV/AIDS στη χώρα μας και θα αναρωτιόμαστε δήθεν αθώοι του αίματος "τι έφταιξε και τι φταίει επιτέλους";  

Ως πότε θα κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου; Ή του αδίκου, για να είμαστε ειλικρινείς...



Διαβάστε περισσότερα »

Αποχαιρετώντας τον Άλκη Αλκαίο με πρωινό τσιγάρο και πικρό καφέ...


Από χθες όλη η Ελλάδα μιλάει για τον Άλκη Αλκαίο. Για τον στιχουργό της «Ρόζας» και της «Πιρόγας». Έπρεπε να πεθάνει για να μάθουμε ποιος ήταν ο ποιητής που, με τους στίχους του, έφτιαξε ένα...

δικό του, ξεχωριστό και υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών, ρεύμα στο χώρο της μουσικής δημιουργίας.

Έτσι το θέλησε ο ίδιος. Όσο ζούσε δεν έδωσε ούτε μία συνέντευξη. Δεν είχε κάνει καμία δημόσια εμφάνιση. Δεν επέτρεψε στον εαυτό του να κάνει εκπτώσεις στις αρχές του. Παρέμεινε πιστός στις αξίες του. Δεν τον συναντήσαμε ποτέ στην γκρίζα ζώνη των συναλλαγώ� και των δημοσίων σχέσεων με οικονομικά ή άλλα συμφέροντα.

«Τον καλλιτέχνη είναι καλό πρώτα να τον κρίνουμε από το έργο που μας άφησε και ύστερα να ενδιαφερθούμε για τον κύκλο της ζωής του». Αυτό πίστευε, αυτό έπραξε. Με μια συνέπεια άξια θαυμασμού, αλλά και που τρομάζει που κατάφερε να τη φέρει εις πέρας χωρίς να ενδώσει ποτέ στον πειρασμό.

Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες η Ελλάδα τραγουδούσε, χόρευε, μεράκλωνε, θύμωνε, μελαγχολούσε, αγαπούσε με τα λόγια του, αλλά αυτός ήταν διακριτικά στο περιθώριο. Δεν ήθελε να ξέρουν τίποτε για τον ίδιο. �! �εν άφησε ούτε μια στιγμή να τραβηχτεί η κουρτίνα της ιδιωτικής του ζωής. Του αρκούσε να εκτίθεται μέσα από τους στίχους του. Του περίσσευε που, διαγενομένου του χρόνου, όλο και περισσότεροι άνθρωποι ξεκλείδωναν τη ζωή τους μέσα από τα λόγια του.

Επηρέασε δυο και τρεις γενιές Ελλήνων, και δεν μπήκε ποτέ στον πειρασμό να πει, όχι να φωνάξει, να πει έστω και ψιθυριστά: Ε, ξέρετε εγώ είμαι αυτός που σας έμαθα πως η ανάγκη γίνεται ιστορία, πως η ιστορία γίνεται σιωπή. Δεν έφτιαξε φαν κλαμπ ή όμιλο φίλων που να διαλαλούν ότι είναι ο Βαγγέλης Λιάρος, πίσω από το ό�ομα Άλκης Αλκαίος, αυτός που μας ταξίδεψε με την «πιρόγα» του και μας έκανε να ριγήσουμε λέγοντας μας πως εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι, ένα πεδίο βολής φτηνό που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι.

Δεν εκπορνεύτηκε στης δημοσιότητας τα λαδωμένα φύλλα και τα κίτρινα εκράν. Δεν μόλυνε τις φλέβες του με το μελάνι των αργυραμοιβών της κλάκας. Παρέμεινε πιστός στον Καρυωτάκη. Σ' αυτόν που πρωτοαγάπησε. Σ' αυτόν για τον οποίον πρωτοέγραψε° «ένα πεζό κείμενο για έναν ποιητή». Σ' ολάκερη τη ζωή του είχε δίπλα του τον αυτόχειρα της Πρέβεζας. Δίπλωνε το σ�! �ήθος! του, γυρεύοντας αναπνοή στη σκόνη των χαρτιών του. Ακόμη κι όταν απόκαμε και θόλωσε το μυαλό του συνέχιζε να γράφει πως των ονείρων είμαστε σκιές και πως το σκοτάδι του ενός δυο μαζί το κάνουν φως. Ήθελε στο κατόπι του να μείνουν έστω και δέκα στίχοι. Και έμειναν χιλιάδες.

Δεν ξέρω αν απόψε θα αναζητήσει κανείς τον Λιάρο στο παλιό στέκι, στη Λεωφόρο και τη Βικτώρια, είμαι όμως σίγουρος ότι ο Αλκαίος θα τον μοιρολογήσει λέγοντάς του: Κάνει μια ψύχρα απόψε που μ' αρρωσταίνει κι έχω χαθεί στης πολιτείας τα στενά. Εσύ κοιμάσαι σε μια θάλασσα αφρισμένη και 'γ� βουλιάζω κάθε νύχτα στη στεριά. Και οπωσδήποτε θα τον συντροφεύουν η «πεταλούδα» που στη γωνία χαμογελάει, κερνάει τσιγάρο μα πουλάει τη φωτιά, κι ο αστυφύλακας που ταυτότητα ζητάει, μα 'γω την ψάχνω απ' τα δεκαεννιά. Και πιο νωρίς. Και όσο κι αν δεν το δείχνω, αρρωσταίνω που στη ζωή μου όρισα να φυλάω ισορροπίες. Που ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο σ' ένα καρέ τυφλών.

Έτσι τον γνώρισα εγώ τον Αλκαίο. Να τον ακούω να μου λέει: Κάνει μία ψύχρα που τρυπάει κι αρρωσταίνει, έξω η νύχτα με τραβάει απ' τα μαλλιά. Αυτά τα λόγια του με σημάδεψαν. Και όταν ξημερώματ! α πήγ! αινα να κοιμηθώ ψιθύριζα: Χαράζει η μέρα κι η πόλη έχει ρεπό, στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο και 'γω σε ζητάω σαν ένα πρωινό τσιγάρο και σαν ένα καφέ πικρό.

Μ' ένα καφέ πικρό, στη μνήμη του, υποθέτω θα τον αποχαιρετήσει, σήμερα στην Πάργα, και ο Θάνος Μικρούτσικος, ο συνθέτης και φίλος του, αυτός που κατ' εξοχήν ανέδειξε τον ποιητικό λόγο του Αλκαίου. Μαζί βαδίσανε τον ίδιο δρόμο ακόμη κι αν τα κελιά τους ήταν χωριστά. Ο Θάνος δεν έπαιξε ποτέ τον Άλκη στη ρουλέτα και γι' αυτό δεν τον έχασε από συνοδοιπόρο στη μουσική τους. Κάποιοι άλλοι ίσως. Στην πε�ίπτωση αυτή, αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς ένας επέθαινε από αηδία… Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.

Ακόμη κι αν δεν συμβεί αυτό εμείς θα συνεχίζουμε να τραγουδάμε -τρισάγιο στη μνήμη του: Σ' ένα μπαράκι με προγκάει ένας πιωμένος, μου λέει πως ψάχνει από κάπου να πιαστεί, και 'γω ξεκάρφωτος και καρφωμένος, του λέω με στιλ, πως είναι όμορφη η ζωή. Και θα επιμένουμε πως στα τρελά μας όνειρα δοσμένοι πάντα θάμαστε γελαστοί κι ας ξέρουμε πως είμαστε και γελασμένοι. Σημασία δεν έχει η νίκη, σημασία έ! χει ο! αγώνας. Κι αυτός συνεχίζεται, ακόμη κι αν δέσουν τη Μεσόγειο με σκοινιά…

Φελνίκος



Διαβάστε περισσότερα »

Την Δευτέρα η πληρωμή των οικογενειακών επιδομάτων του ΟΓΑ

Την ερχόμενη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου θα καταβληθούν στους δικαιούχους του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων, τα οικογενειακά επιδόματα του ΣΤ΄διμήνου 2012.

Με ανακοίνωσή της η Διοίκηση του ΟΓΑ, διευκρινίζει, ότι θα καταβληθεί στους ήδη δικαιούχους, τρίτεκνους και πολύτεκνους, μόνο το επίδομα των 44 ευρώ το μήνα, για κάθε παιδί, εφόσον πληρούν το εισοδηματικό κριτήριο, δηλαδή ετήσιο εισόδημα 45.000 ευρώ για τρίτεκνους και τετράτεκνους.

Με το νόμο του 3ου Μνημονίου (Ν.4093/2012 «Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016», από 1/11/2012 καταργήθηκαν:

- Το επίδομα τρίτου παιδιού (177 ευρώ ανά μήνα), το οποίο καταβαλλόταν για το τρίτο παιδί μέχρι τη συμπλήρωση του 6ου έτους της ηλικίας του

- Η ισόβια σύνταξη (102 ευρώ ανά μήνα)

- Η εφάπαξ παροχή των 2.000 euro, η οποία καταβαλλόταν για τη γέννηση κάθε παιδιού από το τρίτο και μετά.

Όσον αφορά τις αιτήσεις για τη χορήγηση οικογενειακών επιδομάτων που έχουν καταργηθεί και έχουν υποβληθεί στον ΟΓΑ, πριν από την ψήφιση του νόμου, η Διοίκηση του Οργανισμού αναφέρει, ότι θα εξεταστούν το συντομότερο δυνατό και θα καταβληθεί στους δικαιούχους, το δικαιούμενο ποσό (αναδρομικά και μέχρι την ημερομηνία κατάργησης του επιδόματος), άπαξ, εντός του έτους 2013.

Από το έτος 2013 τα οικογενειακά επιδόματα αντικαθίστανται από το νέο Ενιαίο Επίδομα Στήριξης Τέκνων, το οποίο θα χορηγείται σε όλες τις οικογένειες από το πρώτο παιδί, με εισοδηματικά κριτήρια.



Διαβάστε περισσότερα »

Τα fails που μας έκαναν να γελάσουμε!

Η πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου πέρασε και μέσα σε αυτό το διάστημα έγιναν πολλές γκάφες που μας έκαναν να γελάσουμε.
Δείτε…

 

 



Διαβάστε περισσότερα »

Γρηγόρης Μπιθικώτσης: Ό ένας και μοναδικός «σερ» του ελληνικού τραγουδιού

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, λαϊκός τραγουδιστής που αγαπήθηκε απ’ όλους τους Έλληνες και η φωνή του συνδέθηκε με ιδιαίτερα σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής μουσικής ιστορίας γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1922, στη φτωχογειτονιά του Περιστερίου.

Παιδί οκταμελούς, πολύ φτωχής οικογένειας, άρχισε από τα παιδικά του χρόνια να ασχολείται με τη μουσική και, ενώ τα αδέλφια του, το 1940 έφυγαν για το ελληνοαλβανικό μέτωπο, εκείνος έμεινε πίσω, ασκούσε το επάγγελμα του υδραυλικού και μάθαινε κιθάρα

Εκείνος έκανε τα πρώτα του βήματα σ’ ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του, τραγουδώντας με μία κιθάρα, ευρωπαϊκά. Όλα άλλαξαν, όταν μια κρύα νύχτα του χειμώνα του 1937 πήγε ν’ ακούσει τρεις μουσικούς που έπαιζαν με τα μπουζούκια τους σ’ ένα κουτούκι. Ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Ο μικρός Γρηγόρης ενθουσιάστηκε κι από τότε ασπάστηκε το ρεμπέτικο και το λαϊκό.

Το 1947 εκτοπίστηκε μαζί με εκατοντάδες άλλους Έλληνες στη Μακρόνησο, όπου τα βράδια έπαιζε στη Λέσχη Αξιωματικών. Εκεί έγραψε τα πρώτα του τραγούδια και γνωρίστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη. Μετά την απελευθέρωσή του, δημιούργησε το δικό του συγκρότημα και το 1949 μπήκε στη δισκογραφία ως συνθέτης. Τίτλος του πρώτου του δίσκου το Καντήλι τρεμοσβήνει, σε στίχους Χαράλαμπου Βασιλειάδη. Στο τραγούδι, ο ίδιος ο Μπιθικώτσης, μαζί με τον Βαμβακάρη.

Από τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι είχε το δικό του τρόπο ερμηνείας, συνεργάσθηκε με τους σπουδαιότερους συνθέτες -Θεοδωράκη (Της δικαιοσύνης, Ένα το χελιδόνι, Στο περιγιάλι το κρυφό, Βράχο – βράχο, Γωνιά – γωνιά), Χατζιδάκι (Ειμ’ αϊτός χωρίς φτερά, Πάει ο καιρός, Στο Λαύριο γίνεται χορός, Μίλησέ μου), Τσιτσάνη κ.α.- έγραψε ο ίδιος τραγούδια που έγιναν επιτυχίες (Επίσημη Αγαπημένη, Το μεσημέρι καίει το μέτωπό μου, Μία γυναίκα φεύγει, Αμφιβολίες κ.ά.), εμφανίσθηκε στα κοσμικότερα κέντρα των Αθηνών κι ένιωσε τη χαρά της ανακάλυψης νέων,πολλά υποσχόμενων φωνών, ανάμεσά τους η Βίκυ Μοσχολιού και η Πόλυ Πάνου.

Η «δωρική» φωνή του αγκάλιασε τη μεταπολεμική Ελλάδα, έδωσε το δικό της βάρος και τη δική της λαϊκότητα στα μεγάλα έργα του Θεοδωράκη, που έγινε ο πιο αποτελεσματικός καταλύτης στο να φτάσουν οι στίχοι του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου, του Λειβαδίτη, του Χριστοδούλου, στις πιο απόμερες γωνιές της Ελλάδας.
 
Σημαντική στιγμή στη σπουδαία καριέρα του ήταν και η συνεργασία του με τον Μάνο Χατζιδάκι, ενώ αξιοσημείωτη είναι η ερμηνεία του σε μουσικούς δίσκους του συνθέτη, όπως Της γης το χρυσάφι και η Επιστροφή.
 
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης συνεργάστηκε και με άλλους μεγάλους Έλληνες συνθέτες, όπως ο Σταύρος Ξαρχάκος και ο Δήμος Μούτσης, ερμηνεύοντας αξέχαστα τραγούδια σε ποίηση του Νίκου Γκάτσου, του Λευτέρη Παπαδόπουλου και άλλων.
 
Ο Δημήτρης Ψαθάς έγραψε ένα χρονογράφημα για τον Γρηγόρη Μπιθικώτση στη στήλη του στην εφημερίδα Τα Νέα και τον χαρακτήριζε «σερ Μπιθί», ένας τίτλος που έμελλε να τον συνοδεύσει σε ολόκληρη τη μετέπειτα πορεία του.
 
Την εποχή που τραγουδούσε στα λαϊκά κέντρα τον άκουγαν όλα τα μεγάλα ονόματα του διεθνούς «τζετ σετ» που επισκέπτονταν τη χώρα μας, μεταξύ των οποίων, ο Αλέν Ντελόν και η Σοράγια, αλλά και ο Αριστοτέλης Ωνάσης.
 
Ο μουσικολόγος Κώστας Μυλωνάς τον χαρακτήρισε ως τον τραγουδιστή «που χάρισε στο ελληνικό τραγούδι τις συγκλονιστικότερες στιγμές του».
 
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης είχε τιμηθεί από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο τον Ιανουάριο του 2003 με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα, καθώς και με το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών.
 
Τιμώντας το λαϊκό τραγουδιστή, ο Κωστής Στεφανόπουλος είχε δηλώσει ότι ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης είναι «ένας σπουδαίος μουσικός που εξέφρασε τη δυστυχία και την ευτυχία, τον πόνο και τα βάσανα του ελληνικού λαού».
 
Είχε αποκτήσει μια κόρη, την Αννα, και ένα γιο, το Γρηγόρη, ο οποίος είναι επίσης τραγουδιστής.



Διαβάστε περισσότερα »

Οι επτά παράγοντες που θα αλλάξουν τον κόσμο

Διαμελισμό της Τουρκίας προβλέπει αμερικανική έκθεση

Διαβάστε περισσότερα »

Τα μυστικά των πόθεν έσχες

Απ' όλα έχει και φέτος το Πόθεν Έσχες των πολιτικών μας: σπίτια, ακίνητα, οικόπεδα, ρευστό, μετοχές, κότερα, αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες αλλά και… ολίγον τι φτώχεια.

Δεν είναι μόνο το πουγκί του Ευάγγελου Βενιζέλου που ξεχωρίζει με τις καταθέσεις 2,3 εκατομμυρίων ευρώ αλλά και κείνο του πρώην βουλευτή και γιατρού στο επάγγελμα Γιάννη Βαγιωνά, ο οποίος με τη βοήθεια και των θυγατέρων του κατάφερε να αυξήσει ελαφρώς τα έσοδα του και να φτάσει τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ σε καταθέσεις. Ο πρώην βουλευτής αναφέρει στο πόθεν έσχες του ότι ένα σημαντικό ποσό προέρχεται από τις επαγγελματικές δραστηριότητες των παιδιών του.

Νέος, ωραίος και χωρίς καθόλου χρέος ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο οποίος είδε πέρυσι όλη τη οδό Γενναδίου (τα κτήρια της) να περνούν μέσω γονικής παροχής στα χέρια του. Το 2008 ο πρώην υπουργός είδε και τη «μισή Αττική» να είναι στην κατοχή του. Ένας σκάφος αξίας 98.000 ευρώ του δίνει τη δυνατότητα να αποδράσει από τις σκοτούρες του «άτυχου» κληρονόμου και της πολιτικής. Σε 68 τον αριθμό ανέρχονται πλέον τα περιουσιακά του στοιχεία: ακίνητα, διαμερίσματα, οικόπεδα, οικίες, πάρκινγκ, γραφείο κλπ.

Ο πρώην βουλευτής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού Βαϊτσης Αποστολάτος είδε να μειώνεται ελαφρώς η περιουσία του. Οι καταθέσεις έπεσαν στο 1.100.000 ευρώ. Ο ίδιος είχε πει πως κέρδισε τα χρήματα με τη βοήθεια της τύχης σε τυχερό παιχνίδι.

Ο ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης έχει τις οικονομίες του σε τράπεζα του Εξωτερικού, γύρω στις 165.034 ευρώ.

Ο πρώην βουλευτής Γιάννης Βαλινάκης πήρε καλού κακού και μερικές λίρες. Έτσι τώρα έχει στην κατοχή του 89.890 λίρες Αγγλίας. Στην κατοχή του έχει επίσης και τρία αυτοκίνητα εκ των οποίων τα δύο είναι άνω των 2500 κυβικών.

Ο πρώην βουλευτής Κώστας Αγοραστός έχει 37 ακίνητα, ιδίως στη Λάρισα και καταθέσεις ύψους 73.000 ευρώ.

Ο Αλέξανδρος Αθανασιάδης, ο πρώην βουλευτής που απειλούσε επί ΠΑΣΟΚ να καταψηφίσει το νομοσχέδιο για τη ΔΕΗ αλλά τελικά καταψήφισε άλλα φορομπηχτικά μέτρα έχει καταθέσεις ύψους 667.000 ευρώ.

Στην Κηφισιά, την Ανάβυσσο, την Αρκαδία, την Πάρο, τη Λευκάδα, την Εύβοια, τις Κυκλάδες είναι η ακίνητη περιουσία του υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλου. Ο υπουργός έχει ακόμη τρία βιβλιάρια καταθέσεων, 170.000 ευρώ, 57.000 και 26.665 δολάρια.

Ο πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ Κώστας Αϊβαλιώτης έχει πέντε αυτοκίνητα τα περισσότερα αντίκες, αφού κάνει συλλογή. Ένα όμως του 2008 του κόστισε 40.900 ευρώ. Το σπίτι του στις Βρυξέλλες είναι ούτε καν πενήντα τετραγωνικά, σε σχέση με τα υπόλοιπα 19 ακίνητα που έχει στην κατοχή του.

Τρία επιβατικά και τρία φορτηγά αυτοκίνητα έχει ο υπεύθυνος των οικονομικών του κόμματος των Ελλήνων Κυνηγών.

Φτωχούλης μας προέκυψε και ο… πρόεδρος των Ελλήνων Οικολόγων Δημοσθένης Βεργής με καταθέσεις 24.000 ευρώ.

Λίγα λεφτάκια έχει και ο βουλευτής Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας Σάββας Αναστασιάδης, γύρω στις 240.000 ευρώ συν το διαμέρισμα το σπίτι του.

Το δεξί χέρι του Καραμανλή, βουλευτής Αργολίδας Γιάννης Ανδριανός έχει όλη την Αργολίδα στην κατοχή του, εννοούμε τα αγροτεμάχια, μερικά ακίνητα στην Αττική και 300.000 ρευστή προίκα. Ο αριθμός των ακινήτων φτάνει τα 41.

Η Ελισάβετ Βόζενμπεργκ πρώην βουλευτίνα, ούτε ακίνητα ούτε σπίτια έχει, παρά μόνο 407.999 ευρώ στην Τράπεζα.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πρώην βουλευτής Κυριάκος Βελόπουλος με καταθέσεις ύψους 340.000 ευρώ και ελπίζουμε αυτή τη φορά να μην τα κουβαλάει πάνω του.

Δεκαεννιά τεμάχια έχει στην κατοχή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σπίτια, οικόπεδα, οικίες, πάρκινγκ, βοσκοτόπια σε Χανιά, Κυκλάδες, Αττική(Γλυφάδα). 

Οι καταθέσεις του εμφανίζουν φέτος σημαντική μείωση, αφού από τις 800.000 ευρώ άλλων χρόνων στους λογαριασμούς του εμφανίζονται 103.900 ευρώ και 195.074 δολάρια. Προφανώς επενδύει ο πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας σε ακίνητα.

Εισοδήματα 114,738 ευρώ δηλώνει ο Γιώργος Παπανδρέου, ενώ η σύζυγός του, Άντα, δηλώνει μόλις 1.094 ευρώ. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν εμφανίζει καμία απολύτως μεταβολή στην ακίνητη περιουσία του και φαίνεται κύριος δύο σπιτιών στην Κηφισιά καθώς και ενός σπιτιού και ενός διαμερίσματος στην Πάτρα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου και η σύζυγός του δεν εμφανίζουν απολύτως καμία επένδυση σε αξιόγραφα, ενώ οι καταθέσεις που διατηρούν σε ελληνικές τράπεζες, από κοινού με την κόρη τους, ανέρχονται σε 319.426,82 ευρώ. Ο πρώην πρωθυπουργός έχει στην κατοχή του ένα όχημα 1.985 κυβικών, το οποίο απέκτησε το 1996, ενώ η σύζυγός του αγόρασε το 2010 ένα αυτοκινήτου 1.197 κυβικών, αξίας 13.010 ευρώ.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δηλώνει εισοδήματα 78.304 ευρώ. Η γυναίκα του 51.187 ευρώ. Διαθέτει από κοινού με τη σύζυγό του σπίτι στη Σέριφο, στις Κυκλάδες, 295 τμ. Ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει επίσης στο ίδιο νησί αγροτεμάχιο 928 τμ και έναν ερειπωμένο μύλο 200 τμ. Αγροτεμάχιο στην Σέριφο 928 τμ έχει και η σύζυγος του. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών αναφέρει ότι η προέλευση των χρημάτων για την αγορά των παραπάνω ακινήτων προήλθε από προσωπικά εισοδήματα προηγούμενων ετών. Ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει καταθέσεις στην ΕΤΕ 4.37 ευρώ, ALPHA BANK 457 ευρώ, Millenium 9 ευρώ, Εμπορική 510 ευρώ και Eurobank 601 ευρώ. Διαθέτει επίσης αυτοκίνητο, το οποίο απέκτησε το 2005 έναντι 33.000 ευρώ.

Ο Λουκάς Παπαδήμος δηλώνει εισόδημα 318.719 ευρώ. Διαθέτει στο Παλιό Ψυχικό διαμέρισμα 157 τμ με αποθήκη. Διαμερίσματα στο Δήμο Αθηναίων 102 τμ 89 τμ, 51 τμ. Έτερο διαμέρισμα στην Βάρη 55 τμ. Δύο γραφεία στην Αθήνα 42 τμ και 29 τμ αντίστοιχα. Ένα οικόπεδο στην Γλυφάδα και ένα στην Βοιωτία, ένα αγροτεμάχιο στην Βαρυπόμπη. Και ένα διαμέρισμα στην Μασαχουσέτη των ΗΠΑ 20 τμ. από κοινού με τη σύζυγο του. Κατέχει ομόλογα ύψους 139.255 ευρώ, μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων (από κοινού με τη σύζυγο του) αξίας 710.365 ευρώ και 327.889 ευρώ αντίσ�οιχα. Μετοχές Εθνικής Τραπέζης (5908 ευρώ), Τράπεζας της Ελλάδας (12.420 ευρώ), ΟΤΕ (520 ευρώ), Αlpha Bank (7.212 ευρώ), Ομόλογα 55.158 ευρώ, Μετοχές της Morgan Stanley 59.984 ευρώ και ομόλογα 87. 172 ευρώ και 10.177 ευρώ 2.999 ευρώ αντίστοιχα. Ομόλογα του ελληνικού δημοσίου ύψους 153.758 ευρώ κατέχει και η σύζυγος του και αμοιβαία κεφάλαια ύψους 35.179 ευρώ. Διαθέτει καταθέσεις σε διάφορες ελληνικές τράπεζες ύψους 220.000 ευρώ, ενώ έχει από κοινού με τη σύζυγο του καταθέσεις 978.000 ευρώ. Η σύζυγος του έχει προσωπικές καταθέσεις 76.000 ευρώ. Ο κ. Παπαδήμος είναι κάτοχος αυτοκινήτου 1.900 κ.ε., ενώ και η σύζυγος! του έχει αυτοκίνητο παρόμοιου κυβισμού.

Εισόδημα 44.653 ευρώ τον χρόνο δήλωσε το 2011 ο Γιώργος Αλογοσκούφης, ενώ η σύζυγός του, εμφάνισε τριπλάσια περίπου εισοδήματα, ύψους 125.991 ευρώ. Την ίδια χρονιά το ζευγάρι φαίνεται να έχει εκποιήσει μεγάλο αριθμό ακινήτων, συγκεκριμένα αγροτεμάχια στη Φωκίδα, από τα οποία εισέπραξε συνολικά 71.442 ευρώ. Στην καταχή τους ωστόσο παραμένουν δύο οικίες στην Πάρο, ένα διαμέρισμα στην Αθήνα, ένα οικόπεδο στην Εύβοια καθώς και ένα σπίτι στην Ν. Ερυθραία και οικόπεδα σε Βούλα και Αράχωβα.

Η σύζυγος του Γιώργου Αλογοσκούφη εμφανίζεται επίσης να έχει επενδύσει σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου 98.755 ευρώ καθώς σε μετοχές αρκετών εταιρειών. Ο πρώην Υπουργός διαθέτει επίσης ένα σκάφος αναψυχής αξίας 76.000 ευρώ, το οποίο απέκτησε το 2008.

Το δολάριο αγαπάει και ο Χρήστος Παπουτσής. Έχει στην Εθνική 285.352 δολάρια ενώ πέρυσι είχε αντίστοιχα 357.000 δολάρια. Επίσης διαθέτει και 330.872 ευρώ στην ίδια τράπεζα.

Θανάσης Παφίλης ΚΚΕ 


Εισόδημα: 150.000 ευρώ.
Ακίνητα: 13, σε Αττική και Φθιώτιδα. Μόνο σε δύο από αυτά έχει δικαιώματα 100%, στα υπόλοιπα έχει μερίδιο.
Καταθέσεις: 22.905.
Έχει δύο αυτοκίνητα.
Δεν έχει μετοχές ή ομόλογα και δεν συμμετέχει σε επιχειρήσεις.

Γρηγόρης Ψαριανός ΔΗΜΑΡ


Εισόδημα: 93.715 ευρώ.
Ακίνητα: 4, μόνο σε ένα έχει δικαιώματα 100%.
Μετοχές: 15.896.
Καταθέσεις: 39.159.
Έχει ένα αυτοκίνητο και μία μοτοσυκλέτα.

Νίκος Τσούκαλης ΔΗΜΑΡ


Εισόδημα: 107.440.
Ακίνητα: 7.
Καταθέσεις: 21.670.
Αυτοκίνητα: 2.

Σπύρος Χαλβατζής ΚΚΕ


Εισόδημα: 174.358.
Ακίνητα: 14.
Καταθέσεις: 114.587.
Εχει ένα αυτοκίνητο.
Δεν έχει μετοχές.

Λιάνα Κανέλλη ΚΚΕ 

Εισόδημα: 123.587.
Ακίνητα: 2, ένα στο Δήμο Εκάλης και ένα στον Δήμο Γερανθρών.
Μετοχές: 16.000.
Καταθέσεις: 52.000 ευρώ και 6.712 λίρες Αγγλίας.
Έχει ένα αυτοκίνητο, μία μοτοσυκλέτα και μία βάρκα.

Θεόδωρος Δρίτσας ΣΥΡΙΖΑ

Εισόδημα: 78.959.
Ακίνητα: 8.
Μετοχές: 1677,59.
Μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων:622,20.
Καταθέσεις: 15.962.

Παναγιώτης Λαφαζάνης ΣΥΡΙΖΑ 

Εισόδημα: 149.917.
Ακίνητα: 5, τα 3 ανήκουν στην σύζυγό του.
Δύο ομόλογα 100000 ευρώ, τα οποία αποκτήθηκαν την προηγούμενη χρονιά.
Καταθέσεις: 30.757 ευρώ, 4.295 GBP και 19.250 CHF μαζί με την σύζυγό του.
Δύο αυτοκίνητα.
Δε συμμετέχει σε καμία επιχείρηση.

Mερικές λεπτομέρειες ακόμη

1) H δημοκρατία κοστίζει είχε πει ο πρώην υπουργός Εργασίας Τάσος Γιαννίτσης για να δικαιολογήσει την κρατική χρηματοδότηση στα κόμματα. Μάζευε κι ας είναι και ρόγες κύριε υπουργέ, καθώς φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι.Στο πόθεν έσχες του ο πρώην υπουργός δεν έκανε και μεγάλη προσπάθεια να γράψει καθαρά τα ακίνητα που έχει στην κατοχή του. Φαίνεται όμως καθαρά ότι είναι από κληρονομιά. Καταθέσεις που ξεπερνούν μαζί με τις 227.000 δολάρια, το 1.000.000 ευρώ.

2) Mε αγροτεμάχια, διαμερίσματα, καταστήματα και αποθήκες εμφανίζεται η βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Μίκα Ιατρίδη, στα Δωδεκάνησα. Το πιο αξιοσημείωτο όμως είναι ο λογαριασμός των καταθέσεών της: 33.333 ευρώ.

3) Από το πόθεν έσχες συμπεραίνει κανείς ότι ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιάννης Ιωαννίδης έχει αδυναμία μόνο στα διαμερίσματα. Έχει από ένα παντού σε Αττική (Βούλα) Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Κοζάνη, Γρεβενά. Οι καταθέσεις του ανέρχονται στο ποσό των 1.729.792 ευρώ και κάτι ψιλά.

4) Επειδή όμως μας έχει συνηθίσει ο υφυπουργός στα γούρια να πούμε ότι σε ένα βιβλιάριό του οι καταθέσεις του είναι 303.330,30 ευρώ. Τυχαίο; Δεν νομίζουμε.

5) Ένα ακόμη διαμέρισμα στην Αθήνα αγόρασε το 2009 η πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Εύα Καϊλή, η οποία φαίνεται πως επενδύει στην πρωτεύουσα. Το πρώτο ήταν στο Κολωνάκι αλλά ήταν μόλις 44 τ.μ. Τώρα απέκτησε σε άλλο σημείο ένα πιο ευρύχωρο 249 τ.μ. αξίας 290.987 ευρώ. Περσινά ξινά σταφύλια αλλά οι επενδύσεις μένουνε.

6) Μια βοσκοπούλα αγάπησα…», θα μπορούσε να είναι ο τίτλος για την ευρωβουλευτίνα μας, Μαρία Δαμανάκη, η οποία φαίνεται ότι από το 2006 και δώθε έχει βαλθεί να αγοράσει όλα τα βοσκοτόπια σε Ρέθυμνο και Ιεράπετρα. Ένα ακόμη διαμέρισμα στην Μαρασλή, ένα σπίτι στην Πάρο κι ένα οικόπεδο σε Ρέθυμνο.

7) Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι, έτσι είναι και οι μικροκαταθέσεις του Σταύρου Καλογιάννη οι οποίες στα 8 βιβλιάριά του είναι γύρω στις 53.000 ευρώ. Όμως συνολικά διαθέτει 519.363 ευρώ σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Πώς γίνεται αυτό; Μα είναι απλό. Διαθέτει και άλλα βιβλιάρια μαζί με τη σύζυγό του. Με λίγα λόγια «έσπασε τις καταθέσεις» για να μη φαίνεται το μεγάλο ποσό του μισού εκατομμυρίου. 

8) Τραβάει κουπί η Ευρωβουλή: Δουλεύουν αλλά τουλάχιστον ανταμείβονται στην Ευρωβουλή κι αυτό αποδεικνύεται από ένα ακόμη καλό Πόθεν Έσχες που παρουσίασε στην αρμόδια επιτροπή η ευρωβουλευτίνα Ρόδη Κράτσα. Το σύνολο των αποταμιεύσεών της αγγίζουν τις 723.000ευρώ και κάτι λίγα δολάρια (42.000) προφανώς για ώρα ανάγκης.

9) Παρά τις διακοσάρες και τρακοσάρες που μετράει κάποιος στα βιβλιάρια του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Δημήτρη Κρεμαστινού, ο γιατρός δεν κατάφερε να πιάσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Οι καταθέσεις του πρώην υπουργού αγγίζουν τα 2.000.000 ευρώ. Έχει δρόμο ακόμα…

Πρώην υπουργός με… λαϊκές καταθέσεις

Ένα ακίνητο στο Κεφαλάρι και οικόπεδο με οικία εντός οικισμού στην Αχαΐα δηλώνει ο πρώην υπουργός Γιώργος Λιάνης. Στην τράπεζα δε έχει δύο βιβλιάρια, ένα με 14.000 ευρώ και το δεύτερο με 5.000 ευρώ. 

Φτωχός σε καταθέσεις εμφανίζεται και ο πρώην υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος, έχοντας στο βιβλιάριό του καταγεγραμμένο το… αστρονομικό ποσό των 3.000, αλλά με οικόπεδο και οικία κατά το ήμισυ με τη σύζυγο στην Νέα Ερυθραία.

Η πιο φτωχή αλλά γλυκιά μέλλουσα μανούλα είναι η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ηρώ Διώτη η οποία έχει καταθέσεις 1.584 ευρώ στην τράπεζα και σε λίγες μέρες αναμένεται να φέρει στον κόσμο το πρώτο της παιδάκι.

Όσο για το Μιχάλη Λιάπη; Έκανε δήλωση πόθεν έσχες ως συνταξιούχος βουλευτής. Να δούμε τι άλλο θα δούμε σε τούτη εδώ τη χώρα…

Περισσότερες… λεπτομέρειες

Η ευρωβουλευτής Συλβάνα Ράπτη έλαβε το 2010 112.515 ευρώ ως βουλευτική αποζημίωση και άλλα 110.000 ευρώ με δικαιολογία «αμοιβές που καταβάλλονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για συμμετοχές σε επιτροπές-αποστολές και αποζημιώσεις οδοιπορικών».

Ο κ. Θωμάς Ρομπόπουλος, πρώην βουλευτής επί κυβέρνησης Παπανδρέου, έχει 2 σκάφη αναψυχής 9,98 μέτρων και 2,77 αντίστοιχα και 2 βάρκες 4,3 και 4,6 μέτρα αντίστοιχα.

Ο κ. Θεόδωρος Ρουσόπουλος εμφανίζει ετήσιο εισόδημα για το 2010 1.319,2 ευρώ, ενώ η σύζυγός του Μάρα Ζαχαρέα 138.441,84 ευρώ! Πούλησε το διαμέρισμα 100 τ.μ. στην Καισαριανή έναντι 226.500 ευρώ, καθώς και μια θέση παρκινγκ στην ίδια περιοχή έναντι 3.500 ευρώ.

Ο κ. Κώστας Σημίτης αγόρασε ομόλογα Εθνικής και Εμπορικής Τράπεζας αξίας 207.700 ευρώ.

Ο πρώην βουλευτής και νυν αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας έχει 68 ακίνητα.

Ο πρώην βουλευτής Σάββας Τσιτουρίδης πούλησε το 2010 διαμέρισμα 280 τ.μ. στις Βρυξέλλες έναντι 580.000 ευρώ.

Τα χρυσά ακίνητα

Έκπληξη προκαλεί ο αριθμός των ακινήτων που κατέχουν πρώην βουλευτές, πρόεδροι κομμάτων αλλά και περιφερειάρχες, βάσει των στοιχείων που ανακοινώθηκαν από τη Βουλή.

Πλούσιο είναι το «πόθεν έσχες» του πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, του πρώην υπουργού Γιώργου Βουλγαράκη και του πρώην αντιπροέδρου, Θόδωρου Πάγκαλου. 


Ο μακρύς κατάλογος ακινήτων του κ. Βουλγαράκη

Τα ακίνητα του Θόδωρου Πάγκαλου

Συνολικά 41 ακίνητα – οικόπεδα κατέχει ο βουλευτής της Ν.Δ Γιάννης Ανδριανός. Τα περισσότερα από τα ακίνητα προέρχονται από γονική παροχή και κληρονομιές στην περιοχή Επιδαύρου – Αργολίδα. Διαθέτει επίσης 317 χιλιάδες ευρώ σε τραπεζικές καταθέσεις ελληνικών τραπεζών, 2 αυτοκίνητα και ένα γεωργικό μηχάνημα. 

Η πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Άννα Νταλάρα, δήλωσε συνολικά 59 ακίνητα, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι οικίες στις Κυκλάδες και δασικές εκτάσεις στη Μαγνησία! 

Ψηλά στη λίστα συναντούμε την Έλενα Ράπτη, η οποία διαθέτει συνολικά 35 ακίνητα εκ των οποίων τα έξι είναι διαμερίσματα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Δύο εξοχικές οικίες στη Χαλκιδική, 13 αποθήκες, 4 καταστήματα στους πιο πολυσύχναστους δρόμους της συμπρωτεύσουσας, 9 γραφεία και 1 οίκημα.

Eπιμέλεια: Λάμπρος Παναγιώτου-Φίλιππος Καραμέτοςzougla.gr



Διαβάστε περισσότερα »