Δευτέρα 23 Απριλίου 2012
Πως το .......... σερνει και υποβρυχιο
Η Βίκυ Σταμάτη μπαίνει στη ζωή του Άκη Τσοχατζόπουλου το 1997 και το 2002 ο Άκης παίρνει διαζύγιο. Από τότε όλα παίρνουν τον δρόμο τους. Η εφημερίδα Πρώτο Θέμα ασχολείται εκτενώς στη σημερινή της έκδοση με το...
"φαινόμενο" Βίκυ Σταμάτη. Με το φαινόμενο δηλαδή του εκρηκτικού επαρχιωτικού νεοπλουτισμού με μεγάλες δόσεις σκανδάλων που τόσο βασανίζει ακόμη την χώρα.
Το 1964 ο 25χρονος Άκης Τσοχατζόπουλος, ένας φτωχός εργαζόμενος φοιτητής, παντρεύεται στο Μόναχο τη Γερμανίδα Γκούρντουν Μολντχάουερ. Θα παραμείνουν παντρεμένοι για 40 χρόνια, αποκτώντας δύο παιδιά, και θα συμπορευτούν στην πολιτική εξέλιξή του μέχρι τα ύπατα κυβερνητικά αξιώματα. Ένα κεφάλαιο της ζωής του θα κλείσει οριστικά, αλλά και και επεισοδιακά, το 2004.
Με αυτό τον τρόπο περιγράφει η εφημερίδα Πρώτο Θέμα σήμερα την πολύκροτη ζωή, με την μοιραία γυναίκα, που οδήγησε τώρα τον πρώην υπουργό στη φυλακή. Το 1994 στη ζωή του πρώην υπουργού έχει μπει η Βίκυ Σταμάτη, που θέλει να γίνει δεύτερη κυρία Τσοχατζοπούλου. Ύστερα από 10 χρόνια σχέσης, με την Γκούντρουν να αντιστέκεται σθεναρά στο διαζύγιο, τελικά το γερμανικό «κάστρο» πέφτει, αναφέρει η εφημερίδα. Ο τρόπος όμως που έγινε αυτό, είναι τουλάχιστον επεισοδιακό.
Ο νεαρός Άκης, φοιτητής στη Γερμανία, για να βγάλει τα προς το ζην, λέγεται ότι μια φορά την εβδομάδα ανέβαινε στην εξωτερική σκαλωσιά και καθάριζε σχολαστικά τα τζάμια ενός ουρανοξύστη. Σε έναν από τους ορόφους του κτιρίου στεγαζόταν μια τράπεζα όπου εργαζόταν η ξανθιά Γκούντρουν ως γραμματέας. Έτσι πλέχτηκε το ειδύλλιο μεταξύ τους που οδήγησε σε γάμο. Στο μεταξύ, ο Άκης, που σπουδάζει οικονομολόγος μηχανικός, δουλεύει σε τεχνική εταιρία, με δημόσια έργα και αναγκάζεται να παραμείνει συνολικά στη χώρα 16 χρόνια, αφού η χούντα του έχει αφαιρέσει την ιθαγέν�ια και απαγορεύει την είσοδό του στην Ελλάδα.
Η σύζυγός του πάντως είναι μια γυναίκα κλειστή, όχι ιδιαίτερα κοινωνική και πρόσχαρη, «με τα κλισέ μιας Γερμανίδας», όπως χαρακτηριστικά λένε πολλοί. Μέχρι που το 1994 θα κάνει τη γνωριμία που θα αλλάξει τη ζωή του, με την Βίκυ Σταμάτη, και τον Ιούνιο του 2004, μέσα σε πράσινα βελούδινα κουτιά καταφτάνουν σχεδόν στο σύνολο του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου της χώρας τα προσκλητήρια του γάμου τους. Ύστερα από 10 χρόνια σχέσης, το όνειρο της Βίκυς να γίνει κυρία υπουργού παίρνει σάρκα και οστά.
Ο γάμος της η ίδια ήθελε να συζητηθεί, να γίνει κοσμικό event της χρονιάς, να αφήσει εποχή. Ο Άκης δεν της χάλασε χατίρι, παρότι οι συνεργάτες του τον συμβούλευσαν να κρατήσει χαμηλούς τόνους, επισημαίνει η εφημερίδα.
Πώς όμως «τον κατάφερε»; Η κ. Σταμάτη είχε εγκατασταθεί στο γραφείο του πρώην υπουργού ζητώντας δουλειά. Σύντομα, θα απαντά σε όλα τα τηλέφωνα, από το κόκκινο μέχρι και το προσωπικό του Τσοχατζόπουλου. Λίγο αργότερα, θα εγκατασταθεί σε πανάκριβο σπίτι στο Κολωνάκι, σε διαμέρισμα του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. Οι γείτονες θυμούνται από τότε ένα χαρακτηριστικό περιστατικό, όταν η Γκούντρουν, ακόμη τότε σύζυγος Τσοχατζόπουλου, εμφανίστηκε στο διαμέρισμα, με την κ. Σταμάτη, σύμφωνα με το δημοσίευμα, να την φωνάζει «γριά Γερμανίδα» και πάνω στα νεύρα της να τ�ν σπρώξει στις σκάλες.
Εξάλλου, ο έκρυθμος χαρακτήρας της κ. Σταμάτη φτάνει συχνά σε οριακό σημείο. Ένα βράδυ που ο υπουργός επιστρέφει από κάποιο επίσημο ταξίδι του στο εξωτερικό, όπου σύμφωνα με τις ανάγκες του πρωτοκόλλου θα έπρεπε να συνοδεύεται από τη σύζυγό του. Οι αστυνομικοί όμως απαγορεύουν στην κ. Σταμάτη την είσοδο στο Πεντάγωνο και εκείνη τους «λούζει» με κοσμητικά επίθετα.
Τέλος, πολλοί θυμούνται το περιστατικό, που είχε διαρρεύσει και στον τύπο, όταν η οικιακή βοηθός της Βίκυς Σταμάτη από τη Σρι Λάνκα για ασήμαντη αφορμή δέχεται χτυπήματα από την κυρά του σπιτιού, με αποτέλεσμα να φύγει από το σπίτι και να παραιτηθεί...
OXI ALLO KAPBOYNO
Διαβάστε περισσότερα »
"φαινόμενο" Βίκυ Σταμάτη. Με το φαινόμενο δηλαδή του εκρηκτικού επαρχιωτικού νεοπλουτισμού με μεγάλες δόσεις σκανδάλων που τόσο βασανίζει ακόμη την χώρα.
Το 1964 ο 25χρονος Άκης Τσοχατζόπουλος, ένας φτωχός εργαζόμενος φοιτητής, παντρεύεται στο Μόναχο τη Γερμανίδα Γκούρντουν Μολντχάουερ. Θα παραμείνουν παντρεμένοι για 40 χρόνια, αποκτώντας δύο παιδιά, και θα συμπορευτούν στην πολιτική εξέλιξή του μέχρι τα ύπατα κυβερνητικά αξιώματα. Ένα κεφάλαιο της ζωής του θα κλείσει οριστικά, αλλά και και επεισοδιακά, το 2004.
Με αυτό τον τρόπο περιγράφει η εφημερίδα Πρώτο Θέμα σήμερα την πολύκροτη ζωή, με την μοιραία γυναίκα, που οδήγησε τώρα τον πρώην υπουργό στη φυλακή. Το 1994 στη ζωή του πρώην υπουργού έχει μπει η Βίκυ Σταμάτη, που θέλει να γίνει δεύτερη κυρία Τσοχατζοπούλου. Ύστερα από 10 χρόνια σχέσης, με την Γκούντρουν να αντιστέκεται σθεναρά στο διαζύγιο, τελικά το γερμανικό «κάστρο» πέφτει, αναφέρει η εφημερίδα. Ο τρόπος όμως που έγινε αυτό, είναι τουλάχιστον επεισοδιακό.
Ο νεαρός Άκης, φοιτητής στη Γερμανία, για να βγάλει τα προς το ζην, λέγεται ότι μια φορά την εβδομάδα ανέβαινε στην εξωτερική σκαλωσιά και καθάριζε σχολαστικά τα τζάμια ενός ουρανοξύστη. Σε έναν από τους ορόφους του κτιρίου στεγαζόταν μια τράπεζα όπου εργαζόταν η ξανθιά Γκούντρουν ως γραμματέας. Έτσι πλέχτηκε το ειδύλλιο μεταξύ τους που οδήγησε σε γάμο. Στο μεταξύ, ο Άκης, που σπουδάζει οικονομολόγος μηχανικός, δουλεύει σε τεχνική εταιρία, με δημόσια έργα και αναγκάζεται να παραμείνει συνολικά στη χώρα 16 χρόνια, αφού η χούντα του έχει αφαιρέσει την ιθαγέν�ια και απαγορεύει την είσοδό του στην Ελλάδα.
Η σύζυγός του πάντως είναι μια γυναίκα κλειστή, όχι ιδιαίτερα κοινωνική και πρόσχαρη, «με τα κλισέ μιας Γερμανίδας», όπως χαρακτηριστικά λένε πολλοί. Μέχρι που το 1994 θα κάνει τη γνωριμία που θα αλλάξει τη ζωή του, με την Βίκυ Σταμάτη, και τον Ιούνιο του 2004, μέσα σε πράσινα βελούδινα κουτιά καταφτάνουν σχεδόν στο σύνολο του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου της χώρας τα προσκλητήρια του γάμου τους. Ύστερα από 10 χρόνια σχέσης, το όνειρο της Βίκυς να γίνει κυρία υπουργού παίρνει σάρκα και οστά.
Ο γάμος της η ίδια ήθελε να συζητηθεί, να γίνει κοσμικό event της χρονιάς, να αφήσει εποχή. Ο Άκης δεν της χάλασε χατίρι, παρότι οι συνεργάτες του τον συμβούλευσαν να κρατήσει χαμηλούς τόνους, επισημαίνει η εφημερίδα.
Πώς όμως «τον κατάφερε»; Η κ. Σταμάτη είχε εγκατασταθεί στο γραφείο του πρώην υπουργού ζητώντας δουλειά. Σύντομα, θα απαντά σε όλα τα τηλέφωνα, από το κόκκινο μέχρι και το προσωπικό του Τσοχατζόπουλου. Λίγο αργότερα, θα εγκατασταθεί σε πανάκριβο σπίτι στο Κολωνάκι, σε διαμέρισμα του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. Οι γείτονες θυμούνται από τότε ένα χαρακτηριστικό περιστατικό, όταν η Γκούντρουν, ακόμη τότε σύζυγος Τσοχατζόπουλου, εμφανίστηκε στο διαμέρισμα, με την κ. Σταμάτη, σύμφωνα με το δημοσίευμα, να την φωνάζει «γριά Γερμανίδα» και πάνω στα νεύρα της να τ�ν σπρώξει στις σκάλες.
Εξάλλου, ο έκρυθμος χαρακτήρας της κ. Σταμάτη φτάνει συχνά σε οριακό σημείο. Ένα βράδυ που ο υπουργός επιστρέφει από κάποιο επίσημο ταξίδι του στο εξωτερικό, όπου σύμφωνα με τις ανάγκες του πρωτοκόλλου θα έπρεπε να συνοδεύεται από τη σύζυγό του. Οι αστυνομικοί όμως απαγορεύουν στην κ. Σταμάτη την είσοδο στο Πεντάγωνο και εκείνη τους «λούζει» με κοσμητικά επίθετα.
Τέλος, πολλοί θυμούνται το περιστατικό, που είχε διαρρεύσει και στον τύπο, όταν η οικιακή βοηθός της Βίκυς Σταμάτη από τη Σρι Λάνκα για ασήμαντη αφορμή δέχεται χτυπήματα από την κυρά του σπιτιού, με αποτέλεσμα να φύγει από το σπίτι και να παραιτηθεί...
OXI ALLO KAPBOYNO
Εδώ θα πεις δημόσια την γνώμη σου____ Ο σιωπών δοκεί συναινείν!____ksipnistere1@gmail.com
Φτάνει πια με το λαϊκισμό.
Όλοι συνομολογούν ότι η κρίση είναι βαθειά και καλούμαστε να προβούμε σε μεταρρυθμίσεις άμεσα ,ώστε να αρχίσει η"μηχανή" να δουλεύει. Τα κόμματα της συγκυβέρνησης δείχνουν να μην έχουν διδαχθεί τίποτα από όσα συνέβησαν ή κατ' ελάχιστο ότι δεν έχουν καμία διάθεση να αλλάξουν. Ενώ υπέγραφαν μνημόνιο περικοπής δαπανών και μεταρρυθμίσεων ,πριν λίγο καιρό ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αλλιώς το είχαν φαίνεται στο μυαλό τους. Για μεταρρυθμίσεις φυσικά ούτε λόγος , αλλά και όπου υπήρξε συζήτηση, άγγιζε τα....
όρια του αστείου. Ισορροπίες για να μην χαλάσει η πελατειακή σούπα. Ταυτόχρονα όμως, η κοινωνία εξαναγκάζεται να βιώνει τις συνέπειες της άστοχης πολιτικής των δύο κομμάτων, συνεχίζοντας να την προκαλούν και να την εξοργίζουν.
Πώς θα χαρακτηρίζατε αγαπητοί συμπολίτες την ενέργειά τους να καταθέσουν τροπολογία πριν λίγες μέρες ,νύχτα για χρηματοδότηση των κομμάτων με 30 εκ ευρώ;
Σαν νέος ,αλλά και ως νέος στην πολιτική εξοργίζομαι διπλά όταν από την μια αναγκάζομαι να ακούω τις λαϊκίστικες κορόνες όσων μας έφτασαν εδώ και αρκετές φορές αναγκαστικά να συμμετέχω και σε ανάλογες συζητήσεις. Για τις πολυπόθητες μεταρρυθμίσεις φυσικά που όλοι επικαλούνται ούτε λόγος ,και το βαρέλι δείχνει να …μην έχει πάτο. Τελικά απεδείχθη ότι, το πιο εύκολο για τους συγκυβερνούντες πράγμα ήταν να κόψουν μισθούς και συντάξεις.
Το κράτος χρειάζεται μεταρρυθμίσεις και βαθιές δομικές αλλαγές. Χρειάζεται ειλικρίνεια, πίστη στις αλλαγές και καθαρό σχέδιο.
Η Δημοκρατική Συμμαχία με την παρουσίαση του προγράμματος " Ελλάδα 2020" απέδειξε περίτρανα ότι οι ευρωπαίοι εταίροι μας ,όταν υπάρχει σχέδιο και ακούνε ,πρωτίστως όμως υιοθετούν προτάσεις μας συνυπολογίζοντας και τις όποιες θυσίες κλήθηκε ο Ελληνικός λαός να υπομείνει ανατρέποντας την καθημερινότητά του βάναυσα.
Φωτάκης Βασίλης
Υποψήφιος Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας
Δημοκρατικής Συμμαχίας.
Διαβάστε περισσότερα »
όρια του αστείου. Ισορροπίες για να μην χαλάσει η πελατειακή σούπα. Ταυτόχρονα όμως, η κοινωνία εξαναγκάζεται να βιώνει τις συνέπειες της άστοχης πολιτικής των δύο κομμάτων, συνεχίζοντας να την προκαλούν και να την εξοργίζουν.
Πώς θα χαρακτηρίζατε αγαπητοί συμπολίτες την ενέργειά τους να καταθέσουν τροπολογία πριν λίγες μέρες ,νύχτα για χρηματοδότηση των κομμάτων με 30 εκ ευρώ;
Σαν νέος ,αλλά και ως νέος στην πολιτική εξοργίζομαι διπλά όταν από την μια αναγκάζομαι να ακούω τις λαϊκίστικες κορόνες όσων μας έφτασαν εδώ και αρκετές φορές αναγκαστικά να συμμετέχω και σε ανάλογες συζητήσεις. Για τις πολυπόθητες μεταρρυθμίσεις φυσικά που όλοι επικαλούνται ούτε λόγος ,και το βαρέλι δείχνει να …μην έχει πάτο. Τελικά απεδείχθη ότι, το πιο εύκολο για τους συγκυβερνούντες πράγμα ήταν να κόψουν μισθούς και συντάξεις.
Το κράτος χρειάζεται μεταρρυθμίσεις και βαθιές δομικές αλλαγές. Χρειάζεται ειλικρίνεια, πίστη στις αλλαγές και καθαρό σχέδιο.
Η Δημοκρατική Συμμαχία με την παρουσίαση του προγράμματος " Ελλάδα 2020" απέδειξε περίτρανα ότι οι ευρωπαίοι εταίροι μας ,όταν υπάρχει σχέδιο και ακούνε ,πρωτίστως όμως υιοθετούν προτάσεις μας συνυπολογίζοντας και τις όποιες θυσίες κλήθηκε ο Ελληνικός λαός να υπομείνει ανατρέποντας την καθημερινότητά του βάναυσα.
Φωτάκης Βασίλης
Υποψήφιος Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας
Δημοκρατικής Συμμαχίας.
Εδώ θα πεις δημόσια την γνώμη σου____ Ο σιωπών δοκεί συναινείν!____ksipnistere1@gmail.com
Το πρώτο σπίτι στην Ελλάδα με Μηδενική κατανάλωση ενέργειας
Στην παλαιά Πεντέλη κατασκευάστηκε το πρώτο πιστοποιημένο παθητικό σπίτι στην Ελλάδα, από την ετ�ιρεία Project15. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Deutsche Welle, ο πολιτικός μηχανικός Στέφανος Παλλαντζάς και μία ομάδα νέων επιστημόνων προσπαθούν να διαδώσουν ότι και στην Ελλάδα το κτίριο του αύριο πρέπει να είναι σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης.
Σε αυτό το πλαίσιο προσπαθούν να δημιουργήσουν μια βάση ενημέρωσης για τα παθητικά σπίτια, στην οποία θα ανατρέχουν αρχιτέκτονες, μηχανικοί, κατασκευαστές, παραγωγοί υλικών αλλά και τελικοί χρήστες.
Εδώ και καιρό η παγκόσμια κοινότητα προσαρμόζει τα ενεργειακά της πρότυπα σε αυτά του παθητικού σπιτιού.
Ιδιαίτερα στον κτηριακό τομέα υπάρχει τεράστιο δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας, που αγγίζει το 90% χωρίς απώλεια της ποιότητας των ανέσεων στο εσωτερικό περιβάλλον.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, από την αρχή του χρόνου στην Κίνα έχουν επιβληθεί στη δόμηση αυστηρά κριτήρια εξοικονόμησης, μέχρι και 70%.
Στη Ν. Κορέα και την Καλιφόρνια από το 2020 θα κτίζονται μόνο «net zero energy building», ενώ σε ολόκληρη την Ευρώπη θα ισχύει για όλα τα νεόδμητα το «nearly zero energy building».
Η μεγαλύτερη ημερίδα για το παθητικό σπίτι
Τον Μάιο θα πραγματοποιηθεί στο Ανόβερο η 16η Διεθνής Ημερίδα για το παθητικό σπίτι, όπου εκτός από ομιλίες, οι διοργανωτές προσφέρουν ένα ολόκληρο πρόγραμμα μαθημάτων για τις βασικές αρχές του παθητικού σπιτιού, φόρουμ μ�! � εφα ρμογές για τεχνίτες και επισκέψεις σε παθητικά κτήρια.
Παράλληλα 100 εκθέτες παρουσιάζουν στους επισκέπτες προϊόντα και λύσεις για το πώς χτίζεται ένα παθητικό σπίτι.
Οι διαχειριστές του katohika.gr διατηρούν το δικαίωμα τρο�οποίησης ή διαγραφής σχολίων που περιέχουν υβριστικούς – προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.Απαγορεύεται η δημοσίευση συκοφαντικών ή υβριστικών σχολίων.Σε περίπτωση εντοπισμού τέτοιων μηνυμάτων θα ακολουθεί διαγραφή
Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπ�! �.
«Ο Θάνατος δεν είναι το τέλος» λένε οι επιστήμονες σύμφωνα με τον Αϊνστάιν
Η καινούργια προσέγγιση στο μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου λέγεται Βιοκεντρισμός, και προέρχεται τόσο από το χώρο της κβαντοφυσικής και της θεωρίας των παράλληλων συμπάντων, όσο και από τον ίδιο τον Αϊνστάιν...Σύμφωνα με ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα της επιστήμης, καμίας μορφής ενέργεια δεν χάνεται. Δεν δημιουργείται και δεν καταστρέφεται απλά υπάρχει. Ξεκινώντας από αυτό, και με δεδομένο ότι ο εγκέφαλος, είναι μια τεράστια γεννήτρια ενέργειας, οι επιστήμονες καλούνται να απαντήσουν στο τι γίνεται αυτή η ποσότητα ενέργειας, όταν ο εγκέφαλος σταματήσει λόγω θανάτου να λειτουργεί. Είναι πιθανόν να μεταβιβάζεται σε ένα παράλ! ληλο σύμπαν;
Για τους μελετητές, η θεωρία των παράλληλων συμπάντων, είναι μια πραγματικότητα πολύ πιο αντικειμενική από αυτό που θεωρούμε πραγματικότητα δεδομένου ότι έννοιες όπως ο χώρος και ο χρόνος, θεμελιώδεις όσον αφορά την προσέγγιση μας απέναντι στην πραγματικότητα, δεν υφίστανται όπως τις αντιλαμβανόμαστε. Οτιδήποτε ο εγκέφαλος επεξεργάζεται και χρησιμοποιεί σαν πληροφορία, είναι απλά ένα εργαλείο κατανόησης ενός συγκεκριμένου χωροχρόνου μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας. Κάτι που αποδεικνύεται από την ανικανότητα του εγκεφάλου, να κατ�νοήσει την ύπαρξη του συμπαντικού απείρου, εφ' όσον ο προγραμματισμός του, του καθιστά κατανοητά μόνο τα πεπερασμένα σύνολα.
Σε ένα σύμπαν χωρίς χώρο και χρόνο (με τις έννοιες που εμείς τους δίνουμε) όπως στην ουσία έχει αποδειχτεί ότι είναι το σύμπαν, η έννοια του θανάτου, του τέλους, πολύ απλά δεν υφίσταται λένε οι ειδικοί. Υφίσταται η εμπειρία του θανάτου, όπως τον βιώνουμε με το συγκεκριμένης λειτουργίας εγκέφαλο μας, αλλά κατά πόσο αυτή η εμπειρία, ανταποκρίνεται σ�! � μια αντικειμενική πραγματικότητα, για την οποία δεν έχουμε εργαλεία κατανόησης;
Ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε παραδεχτεί με αφορμή το θάνατό ενός φίλου του, του Μπέσο: «Ο Μπέσο έφυγε από αυτόν τον παράξενο κόσμο, λίγο πριν από μένα. Αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα. Άνθρωποι σαν κι εμάς, γνωρίζουμε ότι ο διαχωρισμός ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είναι απλά και μόνο μια πεισματάρικη ψευδαίσθηση�..
Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων, η αθανασία δεν είναι μια διαρκής ύπαρξη σε έναν κόσμο δίχως τέλος γιατί πολύ απλά σαν έννοια, κατοικεί έξω από την έννοια του χρόνου όπως τον ξέρουμε. Σε έναν κόσμο έξω από την αντιληπτική μας ικανότητα, κι από ότι θεωρούμε πραγματικό και μη.
Όσο δεδομένη είναι η περιορισμένη μας ικανότητα στον προσδιορισμό της πραγματικότητας άλλο τόσο είναι και η ικανότητά μας στον προσδιορισμό της μη πραγματικότητας. Αυτής που δεν περι! ορίζ εται από το χώρο, το χρόνο και τους νόμους ενός χιλιοστού του σύμπαντος, αλλά επεκτείνεται σε ολόκληρη την δημιουργία και τις παράλληλες, άπειρες όπως και ο χωροχρόνος, μορφές της.
ΠΗΓΗΓια τους μελετητές, η θεωρία των παράλληλων συμπάντων, είναι μια πραγματικότητα πολύ πιο αντικειμενική από αυτό που θεωρούμε πραγματικότητα δεδομένου ότι έννοιες όπως ο χώρος και ο χρόνος, θεμελιώδεις όσον αφορά την προσέγγιση μας απέναντι στην πραγματικότητα, δεν υφίστανται όπως τις αντιλαμβανόμαστε. Οτιδήποτε ο εγκέφαλος επεξεργάζεται και χρησιμοποιεί σαν πληροφορία, είναι απλά ένα εργαλείο κατανόησης ενός συγκεκριμένου χωροχρόνου μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας. Κάτι που αποδεικνύεται από την ανικανότητα του εγκεφάλου, να κατ�νοήσει την ύπαρξη του συμπαντικού απείρου, εφ' όσον ο προγραμματισμός του, του καθιστά κατανοητά μόνο τα πεπερασμένα σύνολα.
Σε ένα σύμπαν χωρίς χώρο και χρόνο (με τις έννοιες που εμείς τους δίνουμε) όπως στην ουσία έχει αποδειχτεί ότι είναι το σύμπαν, η έννοια του θανάτου, του τέλους, πολύ απλά δεν υφίσταται λένε οι ειδικοί. Υφίσταται η εμπειρία του θανάτου, όπως τον βιώνουμε με το συγκεκριμένης λειτουργίας εγκέφαλο μας, αλλά κατά πόσο αυτή η εμπειρία, ανταποκρίνεται σ�! � μια αντικειμενική πραγματικότητα, για την οποία δεν έχουμε εργαλεία κατανόησης;
Ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε παραδεχτεί με αφορμή το θάνατό ενός φίλου του, του Μπέσο: «Ο Μπέσο έφυγε από αυτόν τον παράξενο κόσμο, λίγο πριν από μένα. Αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα. Άνθρωποι σαν κι εμάς, γνωρίζουμε ότι ο διαχωρισμός ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είναι απλά και μόνο μια πεισματάρικη ψευδαίσθηση�..
Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων, η αθανασία δεν είναι μια διαρκής ύπαρξη σε έναν κόσμο δίχως τέλος γιατί πολύ απλά σαν έννοια, κατοικεί έξω από την έννοια του χρόνου όπως τον ξέρουμε. Σε έναν κόσμο έξω από την αντιληπτική μας ικανότητα, κι από ότι θεωρούμε πραγματικό και μη.
Όσο δεδομένη είναι η περιορισμένη μας ικανότητα στον προσδιορισμό της πραγματικότητας άλλο τόσο είναι και η ικανότητά μας στον προσδιορισμό της μη πραγματικότητας. Αυτής που δεν περι! ορίζ εται από το χώρο, το χρόνο και τους νόμους ενός χιλιοστού του σύμπαντος, αλλά επεκτείνεται σε ολόκληρη την δημιουργία και τις παράλληλες, άπειρες όπως και ο χωροχρόνος, μορφές της.
Οι διαχειριστές του katohika.gr διατηρούν το δικαίωμα τροποποίησης ή διαγραφής σχολίων που �εριέχουν υβριστικούς – προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.Απαγορεύεται η δημοσίευση συκοφαντικών ή υβριστικών σχολίων.Σε περίπτωση εντοπισμού τέτοιων μηνυμάτων θα ακολουθεί διαγραφή
Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα.
Η πολιτική «παρακαταθήκη» του δάσκαλου Σάββα Μετοικίδη
Διαβάστε ολόκληρη την πολιτική "παρακαταθήκη" του Σάββα Μετοικίδη, του δασκάλου που έβαλε τέλος στη ζωή του το Σάββατο στη Σταυρούπολη Ξάνθης.
ΒΙΑ είναι να δουλεύεις 40 χρόνια για ψίχουλα και να αναρωτιέσαι αν ποτέ θα βγεις στη σύνταξη.
ΒΙΑ είναι τα ....
ομόλογα, τα κλεμμένα ασφαλιστικά ταμεία, η χρηματιστηριακή απάτη.
ΒΙΑ είναι να αναγκάζεσαι να παίρνεις ένα στεγαστικό δάνειο που τελικά το πληρώνεις χρυσό.
ΒΙΑ είναι το διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη να σε απολύει όποια στιγμή θέλει.
ΒΙΑ είναι η ανεργία, η προσωρινότητα, τα 700 ευρώ με ή χωρίς ένσημα.
ΒΙΑ είναι τα εργατικά «ατυχήματα», επειδή τα αφεντικά περιορίζουν τα εξόδά τους εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων.
ΒΙΑ είναι να παίρνεις ψυχοφάρμακα και βιταμίνες για να ανταπεξέλθεις στα εξαντλητικά ωράρια.
ΒΙΑ είναι να είσαι μετανάστρια, να ζεις με το φόβο ότι θα σε πετάξουν ανά πάσα στιγμή έξω από τη χώρα και να βιώνεις μια διαρκή ανασφάλεια.
ΒΙΑ είναι να είσαι ταυτόχρονα μισθωτή, νοικοκυρά και μάνα.
ΒΙΑ είναι να σου πιάνουν το κώλο στη δουλειά και να σου λένε «Χαμογέλα ρε τι σου ζητάμε;»
Αυτό που ζήσαμε εγώ το ονομάζω εξέγερση. Κι όπως κάθε εξέγερση μοιάζει με πρόβα εμφυλίου, μυρίζει καπνιά, δακρυγόνα και αίμα. Δεν τιθασεύεται εύκολα και δεν καπελώνεται. Πυρπολεί συνειδήσεις, αναδεικνύει και πολώνει αντιθέσεις, υπόσχεται στιγμές, έστω, συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Ιχνηλατεί ατραπούς για την κοινωνική απελευθέρωση.
Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στις μητροπόλεις του χάους! Βάλτε πόρτες ασφαλείας και συστήματα συναγερμού στα σπίτια σας, ανοίξτε την tv και απολαύστε το θέαμα. Η επόμενη εξέγερση θα είναι σίγουρα σφοδρότερη, όσο θα προχωράει η σαπίλα αυτής της κοινωνίας… Ή βγείτε στους δρόμους δίπλα στα παιδιά σας, απεργήστε, τολμήστε να διεκδικήσετε τη ζωή που σας κλέβουν, να θυμηθείτε ότι κάποτε υπήρξατε νέοι που θελήσατε ν' αλλάξετε τον κόσμο.
Σάββας Μετοικίδης
OXI ALLO KAPBOYNO
Διαβάστε περισσότερα »
ΒΙΑ είναι να δουλεύεις 40 χρόνια για ψίχουλα και να αναρωτιέσαι αν ποτέ θα βγεις στη σύνταξη.
ΒΙΑ είναι τα ....
ομόλογα, τα κλεμμένα ασφαλιστικά ταμεία, η χρηματιστηριακή απάτη.
ΒΙΑ είναι να αναγκάζεσαι να παίρνεις ένα στεγαστικό δάνειο που τελικά το πληρώνεις χρυσό.
ΒΙΑ είναι το διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη να σε απολύει όποια στιγμή θέλει.
ΒΙΑ είναι η ανεργία, η προσωρινότητα, τα 700 ευρώ με ή χωρίς ένσημα.
ΒΙΑ είναι τα εργατικά «ατυχήματα», επειδή τα αφεντικά περιορίζουν τα εξόδά τους εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων.
ΒΙΑ είναι να παίρνεις ψυχοφάρμακα και βιταμίνες για να ανταπεξέλθεις στα εξαντλητικά ωράρια.
ΒΙΑ είναι να είσαι μετανάστρια, να ζεις με το φόβο ότι θα σε πετάξουν ανά πάσα στιγμή έξω από τη χώρα και να βιώνεις μια διαρκή ανασφάλεια.
ΒΙΑ είναι να είσαι ταυτόχρονα μισθωτή, νοικοκυρά και μάνα.
ΒΙΑ είναι να σου πιάνουν το κώλο στη δουλειά και να σου λένε «Χαμογέλα ρε τι σου ζητάμε;»
Αυτό που ζήσαμε εγώ το ονομάζω εξέγερση. Κι όπως κάθε εξέγερση μοιάζει με πρόβα εμφυλίου, μυρίζει καπνιά, δακρυγόνα και αίμα. Δεν τιθασεύεται εύκολα και δεν καπελώνεται. Πυρπολεί συνειδήσεις, αναδεικνύει και πολώνει αντιθέσεις, υπόσχεται στιγμές, έστω, συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Ιχνηλατεί ατραπούς για την κοινωνική απελευθέρωση.
Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στις μητροπόλεις του χάους! Βάλτε πόρτες ασφαλείας και συστήματα συναγερμού στα σπίτια σας, ανοίξτε την tv και απολαύστε το θέαμα. Η επόμενη εξέγερση θα είναι σίγουρα σφοδρότερη, όσο θα προχωράει η σαπίλα αυτής της κοινωνίας… Ή βγείτε στους δρόμους δίπλα στα παιδιά σας, απεργήστε, τολμήστε να διεκδικήσετε τη ζωή που σας κλέβουν, να θυμηθείτε ότι κάποτε υπήρξατε νέοι που θελήσατε ν' αλλάξετε τον κόσμο.
Σάββας Μετοικίδης
OXI ALLO KAPBOYNO
Εδώ θα πεις δημόσια την γνώμη σου____ Ο σιωπών δοκεί συναινείν!____ksipnistere1@gmail.com
Ετσι ηταν και τοτε
Ειμαι κατοικος Ηλιουπολις , σημερα το πρωι κατεβηκα για τσιγάρα στο περίπτερο και διαπίστωσα ότι στη γειτονιά κυκλοφορούν πολλοί τύποι παράξενοι ( μπαμ κάνανε ότι ήταν ασφαλίτες )
Παραξενεύτηκα και ρώτησα τον περιπτερά τι γίνετε .
Και αυτός ήταν ανήσυχος , κάτι γίνετε στην επάνω πλατεία μου απάντησε .
Κάτι κατάλαβα και....
μπήκα για ενημέρωση .
Βρήκα αυτό
Πρόγραμμα Πολιτικών Εκδηλώσεων Μιχάλη Χρυσοχοΐδη
Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης θα μιλήσει την Κυριακή 22 Απριλίου 2012 και ώρα 11:30 π.μ. στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Ηλιούπολης.
Διεύθυνση: Λεωφόρος Σοφοκλή Βενιζέλου και Μαρίνου Αντύπα, Ηλιούπολη.
Συμβουλευτείτε το χάρτη.
Λόγω της ηλικίας μου (65 ) μου θύμισε τα επάρατα χρόνια της χούντας .
Κάπως έτσι λειτουργούσαν και τότε όταν ήθελαν κάπου να εμφανιστούν .
Μια ερώτηση μόνο προς τον αδιάβαστο κατά δήλωση του ) υπουργό .
Είσαι υπερήφανος ρε ….. αδιάβαστε ? (γιατί αδιάβαστος θα πας ) που απασχολείς όλη την ασφάλεια για να έλθεις εδώ να πεις ………Τι ? ότι τώρα είσαι διαβασμένος ?
Αναγνωστης
Διαβάστε περισσότερα »
Παραξενεύτηκα και ρώτησα τον περιπτερά τι γίνετε .
Και αυτός ήταν ανήσυχος , κάτι γίνετε στην επάνω πλατεία μου απάντησε .
Κάτι κατάλαβα και....
μπήκα για ενημέρωση .
Βρήκα αυτό
Πρόγραμμα Πολιτικών Εκδηλώσεων Μιχάλη Χρυσοχοΐδη
Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης θα μιλήσει την Κυριακή 22 Απριλίου 2012 και ώρα 11:30 π.μ. στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Ηλιούπολης.
Διεύθυνση: Λεωφόρος Σοφοκλή Βενιζέλου και Μαρίνου Αντύπα, Ηλιούπολη.
Συμβουλευτείτε το χάρτη.
Λόγω της ηλικίας μου (65 ) μου θύμισε τα επάρατα χρόνια της χούντας .
Κάπως έτσι λειτουργούσαν και τότε όταν ήθελαν κάπου να εμφανιστούν .
Μια ερώτηση μόνο προς τον αδιάβαστο κατά δήλωση του ) υπουργό .
Είσαι υπερήφανος ρε ….. αδιάβαστε ? (γιατί αδιάβαστος θα πας ) που απασχολείς όλη την ασφάλεια για να έλθεις εδώ να πεις ………Τι ? ότι τώρα είσαι διαβασμένος ?
Αναγνωστης
Εδώ θα πεις δημόσια την γνώμη σου____ Ο σιωπών δοκεί συναινείν!____ksipnistere1@gmail.com
Φυσικοί υποστηρίζουν ότι ο χρόνος δεν είναι η τέταρτη διάσταση του χωροχρόνου
Οι φιλόσοφοι συζητούν για τη φύση του χρόνου πολύ πριν από τον Αϊνστάιν και τη σύγχρονη φυσική. Αλλά τα 106 χρόνια από τον Αϊνστάιν, η επικρατούσα άποψη στη φυσική ήταν ότι ο χρόνος λειτουργεί ως την τέταρτη διάσταση του χώρου,μία σκηνή που παριστάνεται μαθηματικά ως 4D χωροχρόνος Minkowski. Ωστόσο, μερικοί
επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένων των Amrit Sorli και Davide Fiscaletti, από το Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας στην Σλοβενία, υποστηρίζουν ότι ο χρόνος υπάρχει εντελώς ανεξάρτητα από το χώρο. Σε μια νέα μελέτη τους, οι Sorli και Fiscaletti έχουν δείξει ότι δύο φαινόμενα της ειδικής σχετικότητας – η διαστολή του χρόνου και η συστολή του μήκους – μπορεί να περιγραφούν καλύτερα στο πλαίσιο του 3D χώρου με τον χρόνο σαν την ποσότητα που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση ! της � �λλαγής (δηλαδή την κίνηση των φωτονίων) σε αυτό τον χώρο. Το φως από τα ρολόγια Α και Β κινούνται οριζόντια μέσα στο χώρο. Σύμφωνα με την συστολή του μήκους, το ρολόι Α θα πρέπει να κτυπά πιο γρήγορα από το ρολόι Β. �τη νέα μελέτη, οι φυσικοί υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει καμία συστολή του μήκους και τα δύο ρολόγια πρέπει να κτυπούν με τον ίδιο ρυθμό, σύμφωνα με την ειδική σχετικότητα
Οι δύο φυσικοί έχουν δημοσιεύσει άρθρο τους σε ένα πρόσφατο τεύχος του Physics Essays. η δουλειά τους βασίζεται σε προηγούμενα άρθρα τους, στα οποία έχουν ερευνήσει τον ορισμό του χρόνου �! �ς μι α "αριθμητική σειρά της φυσικής αλλαγής."
Τον Απρίλιο του 2011, σε δύο εργασίες τους στο πιο πάνω περιοδικό οι Amrit Sorli, Davide Fiscaletti, και Dusan Klinar, ξεκίνησαν να εξηγήσουν το πως εμείς συνήθως υποθέτουμε ότι ο χρόνος είναι μια απόλυτη φυσική ποσότητα η οποία παίζει το ρόλο της ανεξάρτητης μεταβλητής (ο χρόνος, t, είναι συχνά στον x-άξονα σε γραφήματα που δείχνουν την εξέλιξη ενός φυσικού συστήματος). Αλλά, όπως σημειώνουν, δεν μπορούμε ποτέ να μετρήσουμε πραγματικά το t. Αυτό που εμείς μετράμε είναι η συχνότ�τα και η ταχύτητα ενός αντικειμένου. Αλλά, από μόνο του, το t έχει μόνο μια μαθηματική αξία, και δεν είναι μια πρωτογενής φυσική ύπαρξη.
Αυτή η άποψη δεν σημαίνει ότι ο χρόνος δεν υπάρχει, αλλά ότι ο χρόνος έχει να κάνει περισσότερο με το χώρο από ό,τι με την ιδέα ενός απόλυτου χρόνου. Έτσι, ενώ ο 4D χωροχρόνος θεωρείται συνήθως ότι αποτελείται από τρεις διαστάσεις του χώρου και μία διάσταση του χρόνου, η άποψη των ερευνητών δείχνει ότι είναι πιο σωστό να φανταστούμε τον χωροχρόνο ως με τέσσερις! δια� �τάσεις του χώρου. Με άλλα λόγια, όπως λένε, το Σύμπαν είναι «αχρονικό».
Επίσης, αυτός ο ορισμός του χρόνου ως μία αριθμητική σειρά της μεταβολής μπορεί να επιλύσει και το παράδοξο του Ζήνωνα, του Αχιλλέα και τη χελώνα. Σε αυτό το παράδοξο, αν η χελώνα προηγείται του Αχιλλέα έστω κι αν ο Αχιλλέας μπορεί να τρέξει 10 φορές γρηγορότερα από την χελώνα, δεν μπορεί ποτέ να ξεπεράσει τη χελώνα, διότι, για κάθε μονάδα απόσταση που τρέχει ο Αχιλλέας, η χελώνα τρέχει επίσης το 1/10 της απόστασης. Έτσι, �άθε φορά που ο Αχιλλέας φτάσει σε ένα σημείο όπου ήταν η χελώνα, η χελώνα έχει επίσης μετακινηθεί λίγο πιο μπροστά. Αν και το συμπέρασμα είναι ότι ο Αχιλλέας δεν μπορεί ποτέ να ξεπεράσει την χελώνα είναι προφανώς ψευδές, υπάρχουν πολλές διαφορετικές προτεινόμενες εξηγήσεις γιατί το επιχείρημα αυτό είναι εσφαλμένο.
Το παράδοξο λοιπόν μπορεί να επιλυθεί μέσω ανακαθορισμού της ταχύτητας, έτσι ώστε η ταχύτητα των δύο (Αχιλλέα και χελώνας) να προέρχεται από την αριθμητική σειρά των κινήσεων τ�! �υς, � �αρά από τη μετατόπιση και την κατεύθυνσή τους στο χρόνο. Από την άποψη αυτή, ο Αχιλλέας και η χελώνα κινούνται μόνο μέσα στο χώρο, και ο Αχιλλέας μπορεί να ξεπεράσει την χελώνα στον χώρο, και όχι στον απόλυτο χρόνο.
Σχετικότητα και χρόνος
Οι κύριες έννοιες της ειδικής σχετικότητας – ότι η ταχύτητα του φωτός είναι η ίδια σε όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς, και ότι δεν υπάρχει απόλυτο σύστημα αναφοράς – παραδοσιακά διατυπώνοντα� στο πλαίσιο του χωροχρόνου Minkowski. Σε αυτό το πλαίσιο, οι τρεις χωρικές διαστάσεις είναι διαισθητικά ορατές, ενώ η διάσταση του χρόνου μαθηματικά εκπροσωπείται από μία φανταστική συντεταγμένη, και δεν μπορεί να απεικονιστεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο.
Στην εργασία τους, οι Sorli και Fiscaletti υποστηρίζουν ότι, ενώ οι έννοιες της ειδικής σχετικότητας είναι σωστές, η εισαγωγή του χωροχρόνου Minkowski 4D έχει δημιουργήσει μια εδώ και 100 χρόνια παρανόηση του χρόνου ως την τέταρτη διάσταση του χώρου, κάτι π�! �υ στ ερείται πειραματικής υποστήριξης. Υποστηρίζουν ότι τα γνωστά πειράματα της διαστολής του χρόνου, όπως αυτά που αποδεικνύουν ότι τα ρολόγια στην πραγματικότητα τρέχουν πιο αργά πάνω σε αεροπλάνα υψηλής ταχύτητας από ό,τι σε κατάσταση ηρεμίας, υποστηρίζουν όντως την ειδική σχετικότητα και την διαστολή του χρόνου, αλλά όχι κατ' ανάγκην τον χωροχρόνο Minkowski ή την συστολή του μήκους.Σύμφωνα με τη συμβατική άποψη, τα ρολόγια τρέχουν πιο αργά στις υψηλές ταχύτητες, λόγω της φύσης του ίδιου του χωροχρόνου Minkowski, ως αποτέλεσμα τόσο της διαστολής του χρόνου όσο κ�ι της συστολής του μήκους. Αλλά οι Sorli και Fiscaletti υποστηρίζουν ότι τα αργά ρολόγια μπορούν καλύτερα να περιγραφούν από τη σχετική ταχύτητα μεταξύ των δύο πλαισίων αναφοράς, που τα ρολόγια μετρούν, των οποίων τα ρολόγια δεν αποτελούν μέρος τους. Από αυτή την άποψη, ο χώρος και ο χρόνος είναι δύο ξεχωριστές οντότητες.
"Με τα ρολόγια μετράμε την αλλαγή της κίνησης σε 3D χώρο," δήλωσε ο Sorli. "Ο χρόνος είναι "διαχωρισμένος' από τον χώρο, με μία αίσθηση ότι ο χρόνος δεν είναι η τέταρτη διάσταση του χώ�! �ου. � �ντίθετα, ο χρόνος ως μία αριθμητική αλλαγή υπάρχει σε ένα 3D χώρο. Το μοντέλο μας στον χώρο και τον χρόνο βασίζεται στη μέτρηση και ανταποκρίνεται καλύτερα στην φυσική πραγματικότητα. "
Για να φανεί η διαφορά μεταξύ των δύο απόψεων του χρόνου, οι Sorli και Fiscaletti θεωρούν ένα πείραμα που περιλαμβάνει το φως από δύο ρολόγια. Κάθε μηχανισμός του τικ κάθε ρολογιού αποτελείται από ένα φωτόνιο που αντανακλάται μπρος-πίσω ανάμεσα σε δύο καθρέφτες, έτσι ώστε η διαδρομή ενός φωτονίου από τον ένα καθρέφτη στ�ν άλλο να αποτελεί ένα τικ του ρολογιού. Τα ρολόγια είναι τοποθετημένα κάθετα το ένα στο άλλο σε μια πλατφόρμα, με το ρολόι Α να είναι προσανατολισμένο οριζόντια και το ρολόι Β κάθετα. Όταν η πλατφόρμα, κινείται οριζόντια με μεγάλη ταχύτητα, τότε σύμφωνα με το φαινόμενο της συστολής στον 4D χωροχρόνο, το ρολόι Α θα πρέπει να συστέλλεται έτσι ώστε το φωτόνιο του να έχει να κάνει πιο σύντομη διαδρομή, με αποτέλεσμα να κτυπά (να κάνει τικ) ταχύτερα από ό,τι το ρολόι Β.
Όμως οι Sorli και Fiscaletti υποστηρίζουν ότι �! � συσ τολή του μήκους του ρολογιού Α και η επακόλουθη διαφορά στις τιμές των ρυθμών των τικ στα ρολόγια Α και Β δεν συμφωνούν με την ειδική σχετικότητα, η οποία υποθέτει ότι η ταχύτητα του φωτός είναι σταθερή σε όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς. Λένε λοιπόν ότι, διατηρώντας το φωτόνιο την ίδια ταχύτητα και για τα δύο ρολόγια, και τα δύο ρολόγια θα πρέπει να κτυπούν με τον ίδιο ρυθμό, χωρίς συστολή του μήκους για το ρολόι Α. Αυτοί δείχνουν με τα μαθηματικά πώς να επιλύσετε το πρόβλημα με αυτόν τον τρόπο, αντικαθιστώντας τον 4D χωροχρόνο του Minkowski με ένα 3D χώρο με �ους μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου για τρεις χωρικές συντεταγμένες Χ, Υ, Ζ και, και με μια μαθηματική εξίσωση (τον φορμαλισμό του Selleri) για τη μετατροπή της ταχύτητας της μεταβολής του υλικού, η οποία είναι εντελώς ανεξάρτητη από τις χωρικές συντεταγμένες.
Ο Sorli εξήγησε ότι αυτή η ιδέα ότι και τα δύο φωτόνια στα ρολόγια χτυπούν με τον ίδιο ρυθμό, δεν είναι σε αντίθεση με τα πειράματα με τα ρολόγια που πετάνε και άλλα τεστ που έχουν μετρήσει την διαστολή του χρόνου. Αυτή η διαφορά, λέει, οφείλετ! αι σ� �ην διαφορά μεταξύ ρολογιών με φωτόνια και των ατομικών ρολογιών.
"Ο ρυθμός στα ρολόγια με φωτόνια στα ταχύτερα αδρανειακά συστήματα δεν θα επιβραδυνθεί σε σχέση με τα ρολόγια με τα φωτόνιο σε ένα ήρεμο αδρανειακό σύστημα, διότι η ταχύτητα του φωτός είναι σταθερή σε όλα τα αδρανειακά συστήματα", πιστεύει. "Ο ρυθμός των ατομικών ρολογιών θα επιβραδυνθεί όμως επειδή η «σχετικότητα» των φυσικών φαινομένων ξεκινά από την κλίμακα των π μεσονίων."
Εξήγησε επίσης ότι, χωρίς τη συστολή του μήκους, η διαστολή του χρόνου υπάρχει, αλλά με διαφορετικό τρόπο από ό,τι συνήθως πιστεύεται.
"Η διαστολή του χρόνου δεν υπάρχει, με την έννοια ότι ο χρόνος ως η τέταρτη διάσταση του χώρου διαστέλλεται, με αποτέλεσμα ο ρυθμός του ρολογιού είναι πιο αργός," εξήγησε. "Η διαστολή του χρόνου σημαίνει απλώς ότι, σε ένα ταχύτερο αδρανειακό σύστημα, η ταχύτητα της μεταβολής επιβραδύνεται και αυτό ισχύει για όλους τους παρατηρητές. Τα GPS επιβ! εβαι ώνουν ότι τα ρολόγια στους σταθμούς που βρίσκονται σε τροχιά έχουν διαφορετικές τιμές από τα ρολόγια στην επιφάνεια του πλανήτη, και η διαφορά αυτή ισχύει για τους παρατηρητές που βρίσκονται στον τροχιακό σταθμό και στην επιφάνεια του πλανήτη. Έτσι ερμηνεύεται, ότι η «διαστολή του χρόνου», δεν απαιτεί «συστολή του μήκους», που πως δείχνουμε στην εργασία μας οδηγεί σε μια αντίφαση με τα φωτεινά ρολόγια που είναι τοποθετημένα με διαφορετικό τρόπο σε ένα κινούμενο αδρανειακό σύστημα. "
Πρόσθεσε δε ότι ο εναλλακτικός ορισμός του χρόνου συμφωνεί επίσης με την έννοια του χρόνου που δίνει ο μαθηματικός και φιλόσοφος Kurt Gödel.
«Ο ορισμός του χρόνου ως μια αριθμητική σειρά αλλαγών στο χώρο αντικαθιστά την έννοια του χρόνου (που ισχύει εδώ και 106 χρόνια τώρα) ως μια φυσική διάσταση στην οποία τρέχει η μεταβολή", δήλωσε ο Sorli. "Θεωρούμε ότι ο χρόνος είναι μόνο μια μαθηματική ποσότητα της αλλαγής, που εμείς μετράμε με τα ρολόγια. Αυτό είναι σε συμφωνία με την άποψη του Gödel για τον χ�! �όνο. Το 1949, ο Gödel είχε δημιουργήσει μια αξιόλογη απόδειξη: «Σε κάθε σύμπαν που περιγράφεται από τη θεωρία της σχετικότητας, ο χρόνος δεν μπορεί να υπάρξει» Η έρευνά μας επιβεβαιώνει την άποψη του Γκέντελ: ο χρόνος δεν είναι μια φυσική διάσταση του χώρου μέσω του οποίου θα μπορούσε κανείς να ταξιδέψει στο παρελθόν ή στο μέλλον».
Στο μέλλον, οι Sorli και Fiscaletti σχεδιάζουν να διερευνήσουν τον τρόπο με τον οποίο αυτή η άποψη του χρόνου ταιριάζει με τα ευρύτερα περιβάλλοντα. Σημειώνουν δε ότι και άλλοι �ρευνητές έχουν εξετάσει την ιδέα κατάργησης του χωροχρόνου υπέρ του ξεχωριστού χώρου και του χρόνου σαν οντότητες, αλλά συχνά δείχνουν ότι η προοπτική αυτή διατυπώνεται καλύτερα στο πλαίσιο του αιθέρα, ένα φυσικό μέσο που διαπερνά όλο το διάστημα. Σε αντίθεση, οι Sorli Fiscaletti πιστεύουν ότι η ιδέα μπορεί να διαμορφωθεί καλύτερα στο πλαίσιο ενός 3D κβαντικού κενού. Αντί να βλέπουμε τον χώρο ως ένα μέσο που μεταφέρει το φως, η διάδοση του φωτός διέπεται από τις ηλεκτρομαγνητικές ιδιότητες (την διαπερατότητα και την διηλεκτρικότητα) του κβαντικού κ! ενού .
"Είμαστε σε φάση ανάπτυξης ενός μαθηματικού μοντέλου, όπου η βαρύτητα είναι το αποτέλεσμα της μειωμένης ενεργειακής πυκνότητας ενός 3D κβαντικού κενού, που προκαλείται από την παρουσία ενός συγκεκριμένου αστρικού αντικειμένου ή υλικού σώματος" είπε ο Sorli. "Η αδρανειακή μάζα και η βαρυτική μάζα έχουν την ίδια προέλευση: την μειωμένη ενεργειακή πυκνότητα ενός κβαντικού κενού. Το μοντέλο αυτό δίνει ακριβείς υπολογισμούς για την μετάπτωση του περιηλίου του Ερμή όπως και οι υπολογισμοί της γενι�ής θεωρίας της σχετικότητας ».
Για περισσότερες πληροφορίες: Amrit Sorli και Davide Fiscaletti. "Ειδική θεωρία της σχετικότητας σε ένα τρισδιάστατο ευκλείδειο χώρο." Physics Essays: March 2012, Vol. 25, No. 1, pp. 141-143. DOI: 10.4006/0836-1398-25.1.141.
Πηγή:Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απα�ής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα.
Η έννοια του Χρόνου στους Πλάτωνα και Αριστοτέλη
Ο Χρόνος, η γένεσή του, καθώς και τα διάφορα χρονικά παράδοξα, αποτέλεσαν αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης για τους αρχαίους Έλληνες διανοητές.
Με την παρούσα εργασία θα επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε τα πιστεύω των δύο σπουδαιότερ�ν:
Του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.
Αρχικά θα δούμε πως ορίζουν αμφότεροι την έννοια του χρόνου σε δύο ξεχωριστές ενότητες.
Στην συνέχεια θα αναλύσουμε το πώς αντιλαμβάνεται ο Πλάτων την σχέση ανάμεσα στον χρόνο και τα ουράνια σώματα.
Έπ! ειτα , θα στραφούμε στον Αριστοτέλη και στον τρόπο που συσχετίζει τον χρόνο και την κίνηση.
Τέλος, θα κλείσουμε εξάγοντας πολύτιμα συμπεράσματα σχετικά με τις θεωρίες των δύο μεγάλων στοχαστών της αρχαιότητας.
Να σημειώσουμε εδώ ότι θα ξεκινήσουμε με τον Πλάτωνα, αφιερώνοντας δύο ενότητες, και, στη συνέχεια θα εξετάσουμε τον Αριστοτέλη σε άλλες δύο.
II. Ορισμός της έννοιας του χρόνου από τον Πλάτωνα
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, οτιδήποτε γίνεται έχει αιτ�α. Εισάγεται, με αυτόν τον τρόπο, η ιδέα του «δημιουργού»1 που κατασκευάζει τον κόσμο. Όμως, κάθε δημιουργός εργάζεται βάσει προτύπου. Το πρότυπο, του οποίου αντίγραφο ή εικόνα αποτελεί ο αισθητός κόσμος, είναι αιώνιο. Ο κόσμος δεν είναι αιώνιος, αλλά γεγονός, δηλαδή κάτι που έγινε. Κάθε αισθητό προέκυψε ως αποτέλεσμα μιας διεργασίας. Ο αισθητός κόσμος βρίσκεται πάντα σε εξέλιξη και έχει ιστορία, σε αντίθεση με τον δημιουργό που είναι αιώνιος, όπως και το πρότυπο της δημιουργίας.
Ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος δέχεται τον απόλυτο, τον αιώνιο χρόνο ως τον μόνο πραγματικό, ενώ τα διάφορα συμβαίνοντα στον δικό μας γύρω κόσμο γεγονότα τα θεωρεί ως είδωλα απατηλά των αισθήσεων μας. Ο χρόνος για εκείνον είναι αντανάκλαση της αιωνιότητας. Το αμετάβλητο και τέλεια άχρονο, προβάλλεται στην κατώτερη διάσταση, στην οποία ανήκει ο υλικός κόσμος. Ο εγκόσμιος χρόνος νοείται ως «εικόνα κινητή της αιωνιότητας»2. Ο υλικός κόσμος είναι εγκλωβισμένος στην ματαιότητα, χωρίς προοπτική λύτρωσης.
Αποτελεί απόλυτη πεποίθηση του Πλάτωνα, όπως ήδη αναφέραμε, το γεγονός ότι η απόλυτα ομοιόμορφη ροή του χρόνου αντανακλά κατ' ουσία την ίδια την αιωνιότητα. Ο χρόνος αποτελεί τη χαρακτηριστική μορφή του αισθητού. Όταν αναφερόμαστε στο αιώνιο, το αναφέρουμε ως αυτό που ήταν, είναι και θα είναι. Για την ακρίβεια, όμως, ότι μπορεί να καλείται αιώνιο απλώς είναι. Δεν πρέπει να λέμε ούτε ότι ήταν, ούτε ότι θα είναι, γιατί αυτού του είδους οι εκφράσεις ταιριάζουν μόνο σε ότι συμβαίνει.
Ο χρόνος γεννήθηκε μαζί με τον «ουρανό»3. Κατά συνέπεια, από την στιγμή που γεννήθηκαν μαζί, θα διαλυθούν και μαζί, εάν βεβαίως χρειαστεί ποτέ να διαλυθούν. Η γένεσή τους έγινε με υπόδειγμα την αιώνια φύση του ανώτερου Έμβιου Όντος, ώστε τα δημιουργήματά αυτά να του μοιάσουν, όσο το δυνατόν περισσότερο. Ο μεν χρόνος ως υπόδειγμα, πρότυπο θα λέγαμε, της αιωνιότητας, ενώ ο δε ουρανός ορίστηκε να διατρέχει την ολότητα του χρόνου.
III Η σχέση ανάμεσα στον χρόνο και τα ουράνια σώματα σύμφωνα με τον Πλάτωνα
Πριν ο Θεός δημιουργήσει τον κόσμο δεν υπήρχε χρόνος, αφού ο χρόνος και ο κόσμος άρχισαν μαζί. Προκειμένου να υπάρξει χρόνος, χρειάζονται αισθητά σώματα με σταθερή κίνηση, τα οποία χρησιμεύουν για τη μέτρησή του. Έτσι, ο δημιουργός επινόησε τον Ήλιο, την Σελήνη και πέντε ακόμα άστρα, τα οποία οι άνθρωποι τα αποκαλούσαν «πλανήτες»4, και τα έθεσε σε συγκεκριμένες τροχιές, τις οποίες διαγράφει η κυκλ! ική � �ίνηση του Διαφορετικού.
Επομένως, τα ουράνια σώματα δημιουργήθηκαν για να καθορίζουν και να διαφυλάσσουν τα μέτρα του χρόνου. Χρησιμεύουν με άλλα λόγια για την διαίρεση και μέτρηση του χρόνου: «αριθμοί του χρόνου»5, η οποία είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας τους. Από αυτά η Σελήνη τοποθετήθηκε στον πλησιέστερο προς την Γη κύκλο, ο Ήλιος στον δεύτερο, ενώ ο Εωσφόρος (η Αφροδίτη) και το επονομαζόμενο ιερό άστρο του Ερμή, διατρέχουν τους δύο επόμενους κύκλους, έχοντας με τον κύ�λο του Ηλίου την ίδια ταχύτητα, αλλά την αντίθετη δύναμη. Επιπλέον, αυτή η περιφορά, η οποία επιβάλλεται από την αμετάβλητη ουσία του Διαφορετικού, στρέφει ελικοειδώς όλους τους κύκλους των πλανητών, με αποτέλεσμα ο κάθε πλανήτης να προχωρά συγχρόνως προς δύο διακριτές αντίθετες κατευθύνσεις. Έτσι, όποιος πλανήτης απομακρύνεται βραδύτερα από την περιφορά του Διαφορετικού –την ταχύτερη από όλες τις περιφορές- φαίνεται να την ακολουθεί από πιο κοντά.
Ο Δημιουργός, επ�! �ιδή ήθελε να υπάρχει εμφανές μέτρο στις σχέσεις βραδύτητας και ταχύτητας των ουρανίων σωμάτων, αλλά και για να διευκολύνει τις περιφορές στην διαδρομή τους, άναψε ένα φως στην δεύτερη επάνω από τη Γη τροχιά, τον Ήλιο. Ο στόχος, σύμφωνα πάντα με τον Πλάτωνα, ήταν αφενός μεν να φωτίζεται ο ουράνιος θόλος αφετέρου δε να έρθουν σε επαφή με την χρονική μέτρηση, εκπεφρασμένη με αριθμούς, εκείνα τα έμβια όντα που θα μπορούσαν να τους γνωρίσουν, μαθαίνοντας τους από την περιφορά του Διαφορετικού. Με αυτόν τον τρόπο γεννήθηκε η νύχτα και η ημέρα, η περίοδος της μοναδική� και πλέον σοφής περιστροφής του ουρανού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το κείμενο. Όσο για τον μήνα, εκείνος παράγεται όταν η Σελήνη ολοκληρώνει τον δικό της κύκλο, φθάνοντας ξανά στον Ήλιο, ενώ το έτος αποτελεί την ολοκλήρωση ενός ηλιακού κύκλου.
Καταλήγοντας ο Αθηναίος φιλόσοφος, μας εξηγεί ότι σε τελική ανάλυση ο «τέλειος αριθμός του χρόνου συμπληρώνει το τέλειο έτος»6. Δηλαδή η τέλεια χρονική αρίθμηση δίνει το μέτρο του τέλειου Ενιαυτού, όταν οι σχετικές ταχύτητες! και των οκτώ περιφορών (συμπεριλαμβανομένης και της Γης) ολοκληρωθούν ταυτόχρονα και μετρηθούν με βάση την ομαλή περιφορά του Διαφορετικού. Άρα, ο τρόπος κατασκευής, καθώς και ο σκοπός γένεσης των ουρανίων σωμάτων, τα οποία ενώ πορεύονται μέσα στον ουρανό εμφανίζουν τροπές, είναι να γίνει ο αισθητός κόσμος όσο το δυνατόν περισσότερο όμοιος με το τέλειο και νοητό Έμβιο Ον και να μιμηθεί την αιωνιότητα της φύσεώς του.
IV. Ορισμός της έννοιας του χρόνου από τον Αριστοτέλη
Ο Αριστοτέλης θεώρησε τον χρόνο ως ενδογενή και θεμελιακό για το σύμπαν. Ο χρόνος για τον Σταγειρίτη φιλόσοφο εξελίσσεται προσανατολισμένα, ευθύγραμμα και χωρίς αναστροφή: «συνεχής»7. Υποστηρίζει δηλαδή την γραμμική χρονική θεώρηση. Ο ίδιος δέχεται ως πραγματικό χρόνο αυτόν που βιώνουμε και οι αισθήσεις καταγράφουν ως φυσικό και μετρήσιμο χρόνο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που παραθέτει σχετικά με τους ανθρώπους των Σάρδεων8, οι οποίοι κοιμήθηκαν κοντά στους ! ήρωε ς και συνδέουν τις προηγούμενες στιγμές με τις μετέπειτα, σβήνοντας το χρονικό διάστημα το οποίο μεσολαβεί κατά την διάρκεια που δεν έχουν τις αισθήσεις τους.
Προχωρώντας περισσότερο προσδιορίζει ως ουσία του χρόνου την διάρκεια κάποιας μεταβολής, είτε αυτή εκδηλώνεται σε κίνηση πραγμάτων, είτε εκδηλώνεται ως βιολογική εξέλιξη και ως ιστορία γεγονότων και πράξεων. Θεωρεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει χρόνος χωρίς κίνηση και μεταβολή, επισημαίνοντας ότι: «ο χρόνος ούτε κίνη�η είναι ούτε υπάρχει δίχως κίνηση»9. Με άλλα λόγια τον ορίζει ως κάτι από την κίνηση, χωρίς να προσδιορίζει ακριβώς τι, πράγμα που θα πράξει παρακάτω.
Συνεχίζοντας την ανάλυσή του για τον χρόνο, ο Αριστοτέλης τον ορίζει σε σχέση με το τώρα: «νυν»10, επισημαίνοντας όμως ότι όταν το αντιλαμβανόμαστε ως κάτι ξεχωριστό, δίχως ταυτόχρονα να το συνδέουμε με το πριν και το μετά, τα οποία βρίσκονται σε διαρκή κίνηση και αποτελούν δομικούς παράγοντες για την κατανόηση της έννοιας! του χρόνου, τότε σχηματίζουμε λανθασμένα την εντύπωση πως δεν έχει περάσει καθόλου χρόνος. Το τελευταίο αποτελεί φυσικό επακόλουθο του γεγονότος της ανυπαρξίας κίνησης.
Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι στον φυσικό κόσμο συντελείται μέσα στον χρόνο πραγματική μεταβολή ποιοτήτων, όπως γένεσις και φθορά, ένα διαρκές γίγνεσθαι δηλαδή. Για τον Σταγειρίτη φιλόσοφο, ο κόσμος έχει μια θεμελιώδη χρονική δομή, κάθε διαδικασία έχει εγγενή χρονικά μέρη και σχέσεις που αποτελούν ουσιαστι�ό στοιχείο της πραγματικότητάς της. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει πλήρως κατανοητή (η διαδικασία), αν δεν λάβουμε υπόψη μας αυτή την χρονική δομή. Έτσι, καταλήγει στον τελικό ορισμό που δίνει για τον χρόνο, ορίζοντάς τον ως αριθμό κινήσεως11 από την άποψη του προηγηθέντος και του κατοπινού: «πρότερον και ύστερον»12.
V. Ο συσχετισμός μεταξύ χρόνου και κινήσεως σύμφωνα με τον Αριστοτέλη
Ας έρθουμε τώρα να εξετάσουμε την θεμελιώδη, σύμφωνα με τον μεγάλο Σταγειρίτη φιλόσοφο, σχέση μεταξύ χρόνου και κίνησης. Όπως ήδη αναφέραμε, ο Αριστοτέλης εννοεί τον χρόνο ως κίνηση αριθμού κατά το πρότερον και ύστερον. Οι λέξεις πρότερον και ύστερον δεν θα είχαν κανένα απολύτως νόημα, εάν η έννοια του χρόνου δεν ήταν υπαρκτή και κατανοητή, και τότε όλα θα βρισκόταν σε μία αέναη κίνηση, στην οποία ούτε κατάσταση ούτε γεγονός θα μπορούσε να δώσει το στίγμα του στη συλλογιστική συνέχεια των ανθρώπων. Κι έτσι, ενώ ο χρόνος παρουσιάζεται ως μια μονάδα μέτρηση�, η οποία διευκολύνει τον άνθρωπο να προγραμματίζει, τελικά έχει άμεση σχέση με τη μνήμη, η οποία έχει θεμελιώδη σημασία για την έννοια του χρόνου. Η γνώση ότι ένα γεγονός προηγήθηκε ενός άλλου, συνήθως, προέρχεται από τη θύμηση ότι το πρώτο είναι λιγότερο έντονο από το δεύτερο.
Συνεχίζοντας, και αφού υπενθυμίσουμε το γεγονός ότι η ιδέα της κίνησηςβρίσκεται στην καρδιά της αριστοτελικής φυσικής φιλοσοφίας, διαπιστώνουμε ότι ο Αριστοτέλης παραθέτοντας την κίνηση με τη! ν έν� �οια της μεταβολής και του διαρκούς γίγνεσθαι, επιχειρεί με αυτόν τον τρόπο να κατανοήσει τα φυσικά φαινόμενα με τους όρους που υπαγορεύει η φύση. Η σύνδεση αυτή της εσωτερικής κίνησης και μεταβολής με την ύλη και τη φύση αποτελεί το κρίσιμο δεδομένο, στο οποίο εισάγεται ο χρόνος για να συμπληρώσει το σκηνικό. Ο χρόνος, δηλαδή, συνδέεται, πάντα κατά την Αριστοτέλεια άποψη, με έναν τρόπο άμεσο και ουσιαστικό με την κίνηση: «καθίσταται φανερό ότι δεν υπάρχει χρόνος χωρίς την κίνηση και μεταβολή»13. Το επισημάναμε, άλλωστε, στην ενότητα όπου παραθέσαμε τον ορι�μό του.
Ο συσχετισμός μεταξύ χρόνου και κίνησης, σύμφωνα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο, έγκειται στον εγγενή χαρακτήρα της κίνησης η οποία επιτρέπει την αρίθμηση των διαδοχικών καταστάσεων, οι οποίες με την σειρά τους σημαδεύονται από μια σαφή διάκριση μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Θα μπορούσαμε έτσι να υποστηρίξουμε ότι ο Αριστοτέλης εγκαινιάζει εδώ τη θεωρητική θεμελίωση της ιδέας του «Βέλους του χρόνου»14 και της ασυμμετρίας μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, πο! υ συ� �δέονται με το τώρα.
Κατά συνέπεια, το αριστοτελικό μοντέλο της φύσης, το οποίο οικοδομείται με βάση ένα λογικά δομημένο σκεπτικό το οποίο παραθέσαμε αναλύοντας το διεξοδικά, έχει ένα σαφή δυναμικό χαρακτήρα, που εκφράζεται με το διαρκές πέρασμα από την εν δυνάμει στην εν ενεργεία κατάσταση. Στο πλαίσιο αυτό και η ύλη, το υποκείμενο της μεταβολής, έχει επίσης έναν δυναμικό χαρακτήρα, διότι περικλείει μέσα της την κίνηση. Τέλος, η κίνηση είναι αλληλένδετη με τον χρόνο, ο οποί�ς κυλάει πάντοτε προς μια κατεύθυνση, δηλαδή προς τα εμπρός, ακολουθώντας το γραμμικό μοντέλο από το παρελθόν προς το μέλλον. Ο ίδιος δε, είναι απόλυτα συνυφασμένος με το γίγνεσθαι του φυσικού κόσμου.
VI. Συμπεράσματα
Εξετάζοντας τις αντιλήψεις για τον χρόνο των δύο μεγάλων στοχαστών της αρχαιότητας, του Πλάτωνα από την μία πλευρά και του Αριστοτέλη από την άλλη, παρατηρούμε δύο �! �κρω� � ενδιαφέρουσες απόψεις. Ο μαθητής του Σωκράτη, ο Πλάτωνας, προχώρησε αρκετά σε σχέση με την εκτίμηση της διάστασης του χρόνου. Σύμφωνα με τα γραφόμενα του μιλάει για την κυκλική κίνηση του χρόνου, μέσω των ουρανίων σωμάτων, και υποστηρίζει ότι τόσο ο φυσικός κόσμος όσο και ο χρόνος ανήκουν σε μια δευτερεύουσα φαινομενική πραγματικότητα. Το παρελθόν και το μέλλον αποτελούν είδη του χρόνου, ο οποίος σε τελική ανάλυση μιμείται την αιωνιότητα.
Από την άλλη, ο Σταγειρίτης φιλόσ�φος πρεσβεύει την γραμμική θεώρηση του χρόνου, τον οποίο συνδέει με την αδιάκοπη κίνηση και μεταβολή. Πρόκειται για δύο μεγέθη ανάλογα, αφού ο χρόνος κυλά κατ' αναλογία με την κίνηση. Αυτή η συνάφεια χρόνου-κίνησης τοποθετείται στα πλαίσια παρελθόντος-μέλλοντος, μέσω του άχρονου παρόντος το οποίο παίζει ρόλο μεσολαβητή.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Πλάτων, Τίμαιος, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1993.
Αριστοτέλους, Φυσικής Ακροάσεως, Βιβλίο Δ', Μετάφραση Νικόλαος Κυργιόπουλος, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Αθήνα 2005.
Peter Cov! eney – Roger Highfield, Το Βέλος του Χρόνου, Μετάφραση Κυπριανίδης Αναστάσιος, Εκδόσεις Κάτοπτρο, Αθήνα 1991.
1 Πλάτων, ό.π: 81
2 Πλάτων, Τίμαιος, (Αθήνα 1993): 81
3 Στο ίδιο: 83
4 Πλάτων, ό.π: 83
5 Πλάτων, ό.π: 83
6 Στο ίδιο: 87
7 Αριστοτέλους, Φυσικής ακροάσεως, Βιβλίο Δ', (Αθήνα 2005): 273
8 Αριστοτέλης, ό.π: 265
9 Στο ίδιο: 267
10 Αριστοτέλης, ό.π: 269
11 Αριστοτέλης, ό.π: 269
12 Αριστοτέλης, ό.π: 269
13 Στο ίδιο: 267
14 Peter Coveney – Roger Highfield, Το Βέλος του χρόνου, (Αθήνα 1991): 7
ΙΩΝ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ
Οι διαχειριστές του katohika.gr διατηρούν το δικαίωμα τροποποίησης ή διαγραφής σχολίων που περιέχουν υβριστικούς – προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.Απαγορεύεται η δημοσίευση συκοφαντικών ή υβριστικών σχολίων.Σ! ε πε� �ίπτωση εντοπισμού τέτοιων μηνυμάτων θα ακολουθεί διαγραφή
Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα.
Με την παρούσα εργασία θα επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε τα πιστεύω των δύο σπουδαιότερ�ν:
Του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.
Αρχικά θα δούμε πως ορίζουν αμφότεροι την έννοια του χρόνου σε δύο ξεχωριστές ενότητες.
Στην συνέχεια θα αναλύσουμε το πώς αντιλαμβάνεται ο Πλάτων την σχέση ανάμεσα στον χρόνο και τα ουράνια σώματα.
Έπ! ειτα , θα στραφούμε στον Αριστοτέλη και στον τρόπο που συσχετίζει τον χρόνο και την κίνηση.
Τέλος, θα κλείσουμε εξάγοντας πολύτιμα συμπεράσματα σχετικά με τις θεωρίες των δύο μεγάλων στοχαστών της αρχαιότητας.
Να σημειώσουμε εδώ ότι θα ξεκινήσουμε με τον Πλάτωνα, αφιερώνοντας δύο ενότητες, και, στη συνέχεια θα εξετάσουμε τον Αριστοτέλη σε άλλες δύο.
II. Ορισμός της έννοιας του χρόνου από τον Πλάτωνα
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, οτιδήποτε γίνεται έχει αιτ�α. Εισάγεται, με αυτόν τον τρόπο, η ιδέα του «δημιουργού»1 που κατασκευάζει τον κόσμο. Όμως, κάθε δημιουργός εργάζεται βάσει προτύπου. Το πρότυπο, του οποίου αντίγραφο ή εικόνα αποτελεί ο αισθητός κόσμος, είναι αιώνιο. Ο κόσμος δεν είναι αιώνιος, αλλά γεγονός, δηλαδή κάτι που έγινε. Κάθε αισθητό προέκυψε ως αποτέλεσμα μιας διεργασίας. Ο αισθητός κόσμος βρίσκεται πάντα σε εξέλιξη και έχει ιστορία, σε αντίθεση με τον δημιουργό που είναι αιώνιος, όπως και το πρότυπο της δημιουργίας.
Ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος δέχεται τον απόλυτο, τον αιώνιο χρόνο ως τον μόνο πραγματικό, ενώ τα διάφορα συμβαίνοντα στον δικό μας γύρω κόσμο γεγονότα τα θεωρεί ως είδωλα απατηλά των αισθήσεων μας. Ο χρόνος για εκείνον είναι αντανάκλαση της αιωνιότητας. Το αμετάβλητο και τέλεια άχρονο, προβάλλεται στην κατώτερη διάσταση, στην οποία ανήκει ο υλικός κόσμος. Ο εγκόσμιος χρόνος νοείται ως «εικόνα κινητή της αιωνιότητας»2. Ο υλικός κόσμος είναι εγκλωβισμένος στην ματαιότητα, χωρίς προοπτική λύτρωσης.
Αποτελεί απόλυτη πεποίθηση του Πλάτωνα, όπως ήδη αναφέραμε, το γεγονός ότι η απόλυτα ομοιόμορφη ροή του χρόνου αντανακλά κατ' ουσία την ίδια την αιωνιότητα. Ο χρόνος αποτελεί τη χαρακτηριστική μορφή του αισθητού. Όταν αναφερόμαστε στο αιώνιο, το αναφέρουμε ως αυτό που ήταν, είναι και θα είναι. Για την ακρίβεια, όμως, ότι μπορεί να καλείται αιώνιο απλώς είναι. Δεν πρέπει να λέμε ούτε ότι ήταν, ούτε ότι θα είναι, γιατί αυτού του είδους οι εκφράσεις ταιριάζουν μόνο σε ότι συμβαίνει.
Ο χρόνος γεννήθηκε μαζί με τον «ουρανό»3. Κατά συνέπεια, από την στιγμή που γεννήθηκαν μαζί, θα διαλυθούν και μαζί, εάν βεβαίως χρειαστεί ποτέ να διαλυθούν. Η γένεσή τους έγινε με υπόδειγμα την αιώνια φύση του ανώτερου Έμβιου Όντος, ώστε τα δημιουργήματά αυτά να του μοιάσουν, όσο το δυνατόν περισσότερο. Ο μεν χρόνος ως υπόδειγμα, πρότυπο θα λέγαμε, της αιωνιότητας, ενώ ο δε ουρανός ορίστηκε να διατρέχει την ολότητα του χρόνου.
III Η σχέση ανάμεσα στον χρόνο και τα ουράνια σώματα σύμφωνα με τον Πλάτωνα
Πριν ο Θεός δημιουργήσει τον κόσμο δεν υπήρχε χρόνος, αφού ο χρόνος και ο κόσμος άρχισαν μαζί. Προκειμένου να υπάρξει χρόνος, χρειάζονται αισθητά σώματα με σταθερή κίνηση, τα οποία χρησιμεύουν για τη μέτρησή του. Έτσι, ο δημιουργός επινόησε τον Ήλιο, την Σελήνη και πέντε ακόμα άστρα, τα οποία οι άνθρωποι τα αποκαλούσαν «πλανήτες»4, και τα έθεσε σε συγκεκριμένες τροχιές, τις οποίες διαγράφει η κυκλ! ική � �ίνηση του Διαφορετικού.
Επομένως, τα ουράνια σώματα δημιουργήθηκαν για να καθορίζουν και να διαφυλάσσουν τα μέτρα του χρόνου. Χρησιμεύουν με άλλα λόγια για την διαίρεση και μέτρηση του χρόνου: «αριθμοί του χρόνου»5, η οποία είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας τους. Από αυτά η Σελήνη τοποθετήθηκε στον πλησιέστερο προς την Γη κύκλο, ο Ήλιος στον δεύτερο, ενώ ο Εωσφόρος (η Αφροδίτη) και το επονομαζόμενο ιερό άστρο του Ερμή, διατρέχουν τους δύο επόμενους κύκλους, έχοντας με τον κύ�λο του Ηλίου την ίδια ταχύτητα, αλλά την αντίθετη δύναμη. Επιπλέον, αυτή η περιφορά, η οποία επιβάλλεται από την αμετάβλητη ουσία του Διαφορετικού, στρέφει ελικοειδώς όλους τους κύκλους των πλανητών, με αποτέλεσμα ο κάθε πλανήτης να προχωρά συγχρόνως προς δύο διακριτές αντίθετες κατευθύνσεις. Έτσι, όποιος πλανήτης απομακρύνεται βραδύτερα από την περιφορά του Διαφορετικού –την ταχύτερη από όλες τις περιφορές- φαίνεται να την ακολουθεί από πιο κοντά.
Ο Δημιουργός, επ�! �ιδή ήθελε να υπάρχει εμφανές μέτρο στις σχέσεις βραδύτητας και ταχύτητας των ουρανίων σωμάτων, αλλά και για να διευκολύνει τις περιφορές στην διαδρομή τους, άναψε ένα φως στην δεύτερη επάνω από τη Γη τροχιά, τον Ήλιο. Ο στόχος, σύμφωνα πάντα με τον Πλάτωνα, ήταν αφενός μεν να φωτίζεται ο ουράνιος θόλος αφετέρου δε να έρθουν σε επαφή με την χρονική μέτρηση, εκπεφρασμένη με αριθμούς, εκείνα τα έμβια όντα που θα μπορούσαν να τους γνωρίσουν, μαθαίνοντας τους από την περιφορά του Διαφορετικού. Με αυτόν τον τρόπο γεννήθηκε η νύχτα και η ημέρα, η περίοδος της μοναδική� και πλέον σοφής περιστροφής του ουρανού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το κείμενο. Όσο για τον μήνα, εκείνος παράγεται όταν η Σελήνη ολοκληρώνει τον δικό της κύκλο, φθάνοντας ξανά στον Ήλιο, ενώ το έτος αποτελεί την ολοκλήρωση ενός ηλιακού κύκλου.
Καταλήγοντας ο Αθηναίος φιλόσοφος, μας εξηγεί ότι σε τελική ανάλυση ο «τέλειος αριθμός του χρόνου συμπληρώνει το τέλειο έτος»6. Δηλαδή η τέλεια χρονική αρίθμηση δίνει το μέτρο του τέλειου Ενιαυτού, όταν οι σχετικές ταχύτητες! και των οκτώ περιφορών (συμπεριλαμβανομένης και της Γης) ολοκληρωθούν ταυτόχρονα και μετρηθούν με βάση την ομαλή περιφορά του Διαφορετικού. Άρα, ο τρόπος κατασκευής, καθώς και ο σκοπός γένεσης των ουρανίων σωμάτων, τα οποία ενώ πορεύονται μέσα στον ουρανό εμφανίζουν τροπές, είναι να γίνει ο αισθητός κόσμος όσο το δυνατόν περισσότερο όμοιος με το τέλειο και νοητό Έμβιο Ον και να μιμηθεί την αιωνιότητα της φύσεώς του.
IV. Ορισμός της έννοιας του χρόνου από τον Αριστοτέλη
Ο Αριστοτέλης θεώρησε τον χρόνο ως ενδογενή και θεμελιακό για το σύμπαν. Ο χρόνος για τον Σταγειρίτη φιλόσοφο εξελίσσεται προσανατολισμένα, ευθύγραμμα και χωρίς αναστροφή: «συνεχής»7. Υποστηρίζει δηλαδή την γραμμική χρονική θεώρηση. Ο ίδιος δέχεται ως πραγματικό χρόνο αυτόν που βιώνουμε και οι αισθήσεις καταγράφουν ως φυσικό και μετρήσιμο χρόνο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που παραθέτει σχετικά με τους ανθρώπους των Σάρδεων8, οι οποίοι κοιμήθηκαν κοντά στους ! ήρωε ς και συνδέουν τις προηγούμενες στιγμές με τις μετέπειτα, σβήνοντας το χρονικό διάστημα το οποίο μεσολαβεί κατά την διάρκεια που δεν έχουν τις αισθήσεις τους.
Προχωρώντας περισσότερο προσδιορίζει ως ουσία του χρόνου την διάρκεια κάποιας μεταβολής, είτε αυτή εκδηλώνεται σε κίνηση πραγμάτων, είτε εκδηλώνεται ως βιολογική εξέλιξη και ως ιστορία γεγονότων και πράξεων. Θεωρεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει χρόνος χωρίς κίνηση και μεταβολή, επισημαίνοντας ότι: «ο χρόνος ούτε κίνη�η είναι ούτε υπάρχει δίχως κίνηση»9. Με άλλα λόγια τον ορίζει ως κάτι από την κίνηση, χωρίς να προσδιορίζει ακριβώς τι, πράγμα που θα πράξει παρακάτω.
Συνεχίζοντας την ανάλυσή του για τον χρόνο, ο Αριστοτέλης τον ορίζει σε σχέση με το τώρα: «νυν»10, επισημαίνοντας όμως ότι όταν το αντιλαμβανόμαστε ως κάτι ξεχωριστό, δίχως ταυτόχρονα να το συνδέουμε με το πριν και το μετά, τα οποία βρίσκονται σε διαρκή κίνηση και αποτελούν δομικούς παράγοντες για την κατανόηση της έννοιας! του χρόνου, τότε σχηματίζουμε λανθασμένα την εντύπωση πως δεν έχει περάσει καθόλου χρόνος. Το τελευταίο αποτελεί φυσικό επακόλουθο του γεγονότος της ανυπαρξίας κίνησης.
Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι στον φυσικό κόσμο συντελείται μέσα στον χρόνο πραγματική μεταβολή ποιοτήτων, όπως γένεσις και φθορά, ένα διαρκές γίγνεσθαι δηλαδή. Για τον Σταγειρίτη φιλόσοφο, ο κόσμος έχει μια θεμελιώδη χρονική δομή, κάθε διαδικασία έχει εγγενή χρονικά μέρη και σχέσεις που αποτελούν ουσιαστι�ό στοιχείο της πραγματικότητάς της. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει πλήρως κατανοητή (η διαδικασία), αν δεν λάβουμε υπόψη μας αυτή την χρονική δομή. Έτσι, καταλήγει στον τελικό ορισμό που δίνει για τον χρόνο, ορίζοντάς τον ως αριθμό κινήσεως11 από την άποψη του προηγηθέντος και του κατοπινού: «πρότερον και ύστερον»12.
V. Ο συσχετισμός μεταξύ χρόνου και κινήσεως σύμφωνα με τον Αριστοτέλη
Ας έρθουμε τώρα να εξετάσουμε την θεμελιώδη, σύμφωνα με τον μεγάλο Σταγειρίτη φιλόσοφο, σχέση μεταξύ χρόνου και κίνησης. Όπως ήδη αναφέραμε, ο Αριστοτέλης εννοεί τον χρόνο ως κίνηση αριθμού κατά το πρότερον και ύστερον. Οι λέξεις πρότερον και ύστερον δεν θα είχαν κανένα απολύτως νόημα, εάν η έννοια του χρόνου δεν ήταν υπαρκτή και κατανοητή, και τότε όλα θα βρισκόταν σε μία αέναη κίνηση, στην οποία ούτε κατάσταση ούτε γεγονός θα μπορούσε να δώσει το στίγμα του στη συλλογιστική συνέχεια των ανθρώπων. Κι έτσι, ενώ ο χρόνος παρουσιάζεται ως μια μονάδα μέτρηση�, η οποία διευκολύνει τον άνθρωπο να προγραμματίζει, τελικά έχει άμεση σχέση με τη μνήμη, η οποία έχει θεμελιώδη σημασία για την έννοια του χρόνου. Η γνώση ότι ένα γεγονός προηγήθηκε ενός άλλου, συνήθως, προέρχεται από τη θύμηση ότι το πρώτο είναι λιγότερο έντονο από το δεύτερο.
Συνεχίζοντας, και αφού υπενθυμίσουμε το γεγονός ότι η ιδέα της κίνησηςβρίσκεται στην καρδιά της αριστοτελικής φυσικής φιλοσοφίας, διαπιστώνουμε ότι ο Αριστοτέλης παραθέτοντας την κίνηση με τη! ν έν� �οια της μεταβολής και του διαρκούς γίγνεσθαι, επιχειρεί με αυτόν τον τρόπο να κατανοήσει τα φυσικά φαινόμενα με τους όρους που υπαγορεύει η φύση. Η σύνδεση αυτή της εσωτερικής κίνησης και μεταβολής με την ύλη και τη φύση αποτελεί το κρίσιμο δεδομένο, στο οποίο εισάγεται ο χρόνος για να συμπληρώσει το σκηνικό. Ο χρόνος, δηλαδή, συνδέεται, πάντα κατά την Αριστοτέλεια άποψη, με έναν τρόπο άμεσο και ουσιαστικό με την κίνηση: «καθίσταται φανερό ότι δεν υπάρχει χρόνος χωρίς την κίνηση και μεταβολή»13. Το επισημάναμε, άλλωστε, στην ενότητα όπου παραθέσαμε τον ορι�μό του.
Ο συσχετισμός μεταξύ χρόνου και κίνησης, σύμφωνα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο, έγκειται στον εγγενή χαρακτήρα της κίνησης η οποία επιτρέπει την αρίθμηση των διαδοχικών καταστάσεων, οι οποίες με την σειρά τους σημαδεύονται από μια σαφή διάκριση μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Θα μπορούσαμε έτσι να υποστηρίξουμε ότι ο Αριστοτέλης εγκαινιάζει εδώ τη θεωρητική θεμελίωση της ιδέας του «Βέλους του χρόνου»14 και της ασυμμετρίας μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, πο! υ συ� �δέονται με το τώρα.
Κατά συνέπεια, το αριστοτελικό μοντέλο της φύσης, το οποίο οικοδομείται με βάση ένα λογικά δομημένο σκεπτικό το οποίο παραθέσαμε αναλύοντας το διεξοδικά, έχει ένα σαφή δυναμικό χαρακτήρα, που εκφράζεται με το διαρκές πέρασμα από την εν δυνάμει στην εν ενεργεία κατάσταση. Στο πλαίσιο αυτό και η ύλη, το υποκείμενο της μεταβολής, έχει επίσης έναν δυναμικό χαρακτήρα, διότι περικλείει μέσα της την κίνηση. Τέλος, η κίνηση είναι αλληλένδετη με τον χρόνο, ο οποί�ς κυλάει πάντοτε προς μια κατεύθυνση, δηλαδή προς τα εμπρός, ακολουθώντας το γραμμικό μοντέλο από το παρελθόν προς το μέλλον. Ο ίδιος δε, είναι απόλυτα συνυφασμένος με το γίγνεσθαι του φυσικού κόσμου.
VI. Συμπεράσματα
Εξετάζοντας τις αντιλήψεις για τον χρόνο των δύο μεγάλων στοχαστών της αρχαιότητας, του Πλάτωνα από την μία πλευρά και του Αριστοτέλη από την άλλη, παρατηρούμε δύο �! �κρω� � ενδιαφέρουσες απόψεις. Ο μαθητής του Σωκράτη, ο Πλάτωνας, προχώρησε αρκετά σε σχέση με την εκτίμηση της διάστασης του χρόνου. Σύμφωνα με τα γραφόμενα του μιλάει για την κυκλική κίνηση του χρόνου, μέσω των ουρανίων σωμάτων, και υποστηρίζει ότι τόσο ο φυσικός κόσμος όσο και ο χρόνος ανήκουν σε μια δευτερεύουσα φαινομενική πραγματικότητα. Το παρελθόν και το μέλλον αποτελούν είδη του χρόνου, ο οποίος σε τελική ανάλυση μιμείται την αιωνιότητα.
Από την άλλη, ο Σταγειρίτης φιλόσ�φος πρεσβεύει την γραμμική θεώρηση του χρόνου, τον οποίο συνδέει με την αδιάκοπη κίνηση και μεταβολή. Πρόκειται για δύο μεγέθη ανάλογα, αφού ο χρόνος κυλά κατ' αναλογία με την κίνηση. Αυτή η συνάφεια χρόνου-κίνησης τοποθετείται στα πλαίσια παρελθόντος-μέλλοντος, μέσω του άχρονου παρόντος το οποίο παίζει ρόλο μεσολαβητή.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Πλάτων, Τίμαιος, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1993.
Αριστοτέλους, Φυσικής Ακροάσεως, Βιβλίο Δ', Μετάφραση Νικόλαος Κυργιόπουλος, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Αθήνα 2005.
Peter Cov! eney – Roger Highfield, Το Βέλος του Χρόνου, Μετάφραση Κυπριανίδης Αναστάσιος, Εκδόσεις Κάτοπτρο, Αθήνα 1991.
1 Πλάτων, ό.π: 81
2 Πλάτων, Τίμαιος, (Αθήνα 1993): 81
3 Στο ίδιο: 83
4 Πλάτων, ό.π: 83
5 Πλάτων, ό.π: 83
6 Στο ίδιο: 87
7 Αριστοτέλους, Φυσικής ακροάσεως, Βιβλίο Δ', (Αθήνα 2005): 273
8 Αριστοτέλης, ό.π: 265
9 Στο ίδιο: 267
10 Αριστοτέλης, ό.π: 269
11 Αριστοτέλης, ό.π: 269
12 Αριστοτέλης, ό.π: 269
13 Στο ίδιο: 267
14 Peter Coveney – Roger Highfield, Το Βέλος του χρόνου, (Αθήνα 1991): 7
ΙΩΝ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ
Οι διαχειριστές του katohika.gr διατηρούν το δικαίωμα τροποποίησης ή διαγραφής σχολίων που περιέχουν υβριστικούς – προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.Απαγορεύεται η δημοσίευση συκοφαντικών ή υβριστικών σχολίων.Σ! ε πε� �ίπτωση εντοπισμού τέτοιων μηνυμάτων θα ακολουθεί διαγραφή
Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα.
Ο Πλανήτης Χ: Η Αναζήτηση του 10ου πλανήτη
Κάποιοι προσπάθησαν να αποκαλύψουν ένα ουράνιο σώμα πλησιέστερα απ' ό,τι απέχει ο Αρης από τον Ήλιο.Αλλοι πάλι αποπειράθηκαν να αποδείξουν την ύπαρξη ενός μεγάλου πλανήτη στα όρια του ηλι�κού συστήματος.
Για να προβλέψει την ύπαρξη και τη θέση του Ποσειδώνα, ο Le Verrier βυθίστηκε στη μελέτη των ανεξήγητων διαταραχών, που μετέβαλλαν την κίνηση του Ουρανού. Αφού ανακαλύφθηκε ο νέος πλανήτης και προσδιορίστηκε η τροχιά του, φάνηκε πως όχι μόνο δεν μπορούσε να εξηγήσει από μόνος του το σύνολο των διαταραχών της κίνησης του Ουρανού, αλλά και ότι η δική του κίνηση δεν βρισκόταν σε απόλυτη συμφωνία με τις προβλέψεις της νευτώνειας μηχανικής.
Όλα αυτά παρακίνησαν ορισμένους α! στρο νόμους να εξετάσουν την ύπαρξη ενός πλανήτη ακόμη πιο μακριά.
Δύο αμερικανοί, ο William Pickering και ο Percival Lowell, υπολόγισαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο τη μάζα και την τροχιά του υποθετικού αυτού σώματος που ονομάστηκε, ήδη από τότε, Πλανήτης Χ. Οι φωτογραφικές έρευνες που ακολούθησαν στη βάση αυτών των υπολογισμών θα έμεναν για καιρό άκαρπες, μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου 1930 όταν ο αστρονόμος Clyde Tombaugh αναγνώρισε επιτέλους το προσδοκώμενο αντικείμενο, σε λιγότερο από 6 μοίρες από την προβλεπόμενη θέση. Ο πλανήτης έλαβε το όνομα Πλού�ωνας. Και πάλι, πολύ γρήγορα τα χαρακτηριστικά του (η μικρή φαινόμενη διάμετρός του και η πολύ χαμηλή λάμψη του σύμφωνα με τις προβλέψεις) άφησαν υποψίες για την ύπαρξη ενός δορυφόρου, του Χάροντα που ανακαλύφθηκε το 1978: η μάζα του Πλούτωνα ήταν πολύ μικρή για να διαταράξει σημαντικά τις κινήσεις του Ουρανού και του Ποσειδώνα. Από εκεί ορισμένοι αστρονόμοι ξανάρχισαν την ίδια ιστορία.
Παρόλα αυτά δεν ήταν ο Ουρανός ούτε ο Ποσειδώνας που θα τους απασχολούσε, αλλά ο Halley. Το 1972, στα πλαίσια μελέτης για την κίνηση του διάσημου κομήτη, ο Joseph Brady, από το �! �ανε� �ιστήμιο της Καλιφόρνια, ανακοίνωσε την ανακάλυψη των αποκλίσεων της τροχιάς του, οι οποίες αποδόθηκαν σ' έναν υπερπλουτώνιο πλανήτη, τον Πλανήτη Χ (διπλή ονομασία που σημαίνει τον άγνωστο πλανήτη αλλά και τον δέκατο του ηλιακού μας συστήματος).
Αυτός, με μάζα 280 φορές μεγαλύτερη της γήϊνης, θα έπρεπε να περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 464 έτη, σε απόσταση περίπου 60 AU (1 AU = 150 εκατομμύρια χλμ.) από αυτόν, με τροχιά σχεδόν κυκλική, παρουσιάζοντας την ιδιαιτερότητα να έχει κλίση 120 μοίρες ως προς το επίπεδο της εκλειπτικής. Δηλαδ�, η επιτρόχια μετατόπισή του θα είχε αντίθετη φορά από τους άλλους πλανήτες. Το τελευταίο του πέρασμα από το περιήλιο θα είχε γίνει το 1635.
Η υπόθεση αμφισβητήθηκε γρήγορα. Αρχικά, οι εξομοιώσεις έδιναν στον Πλανήτη Χ μια πυκνότητα και ανακλαστικότητα που φαίνονταν αληθοφανείς και έδειξαν ότι θα έπρεπε να έχει φαινόμενο μέγεθος γύρω στο 11. Δύσκολο να πιστέψουμε πως ένα σώμα τόσο λαμπρό θα μπορούσε να ξεφύγει, μέχρι τότε, από τους παρατηρητές. Οι φωτογραφικές έρευνες που έγιναν τόσο στην Βρετανία όσο ! και � �τις ΗΠΑ αποδείχτηκαν απελπιστικά μάταιες.Τέλος, κάποιοι υπολογισμοί που έγιναν από δύο αμερικανικές ομάδες, η μια από το US Naval Observatory και η άλλη από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια, έδειξαν ότι η ύπαρξη του Πλανήτη Χ ήταν δυναμικά αδύνατη ως ασυμβίβαστη με τη σημερινή διαμόρφωση του ηλιακού μας συστήματος.
Το πρόβλημα των διαταραχών του Ουρανού και του Ποσειδώνα επανήλθε στη σκηνή από το 1976, υπό την ώθηση ενός αστρονόμου του US Naval Observatory, του Thomas Van Flandern, μαζί με έναν συνάδελφό του τον Robert Harrington. Με εξομοιώσεις στον υπολογιστή τους, οι Van Flanern και Harrington κατέληξαν στο επόμενο μοντέλο:
ένας πλανήτης μάζας δύο με πέντε φορές μεγαλύτερη της γήινης, σε μια πολύ επιμήκη τροχιά και κεκλιμένη ως προς την εκλειπτική, σε απόσταση 50 με 100 AU από τον Ήλιο, με περίοδο περιφοράς περίπου 800 έτη.
Στη διάρκεια ενός περάσματός του από το περιήλιο (το κοντινότερο σημείο της τροχιάς του προς τον Ήλιο), εδώ και πολύ καιρό, ο υποτιθέμενος πλανήτης θα είχε αντιστρέψει την κίνηση του κύριου δορυφόρου του Ποσειδώνα, του Τρίτωνα, που έχει σήμερα την ιδιομορφία να �! �ερι� �τρέφεται κατά την ανάδρομη φορά, και θα είχε αποσπάσει τον Πλούτωνα από την οικογένεια των δορυφόρων του Ποσειδώνα για να τον μεταφέρει σε μια ηλιακή τροχιά. Το 1989, έχοντας εκλεπτύνει τους υπολογισμούς του, ο Harrington πρότεινε νέο μοντέλο που αφορούσε έναν πλανήτη με μάζα κατά τέσσερις φορές μεγαλύτερη της γήινης, περιφερόμενος γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση 2,5 περίπου φορές της απόστασης του Πλούτωνα. Τοποθετημένος στον αστερισμό του Σκορπιού, αυτό το υποθετικό σώμα φαινόμενου μεγέθους 14 θα είχε ξεφύγει από τις έρευνες...
Στηριζό�ενοι επίσης στην ιδιόρρυθμη κίνηση του Ουρανού και του Ποσειδώνα οι Βραζιλιάνοι Rodney S. Gomes και Sylvio Ferraz-Melo κατέληξαν, στη δεκαετία του '80, σε αποτελέσματα λίγο διαφορετικά. Οι υπολογισμοί τους άφησαν στον Πλανήτη Χ μεγάλη ελευθερία: πολλές δυνατές τροχιές, όλες με μικρή κλίση ως προς την εκλειπτική. Επιπλέον, ο πλανήτης τους θα μπορούσε να έχει το μισό της γήϊνης μάζας και τροχιά σχεδόν κυκλική, σε απόσταση 45 AU από τον Ήλιο, ή μια τροχιά πολύ έκκεντρη σε μέση απόσταση 80 AU από τον Ήλιο και μάζα σχεδόν τριπλάσια της γήϊνης. Ένας άλλος ! συ� �ήγορος του Πλανήτη Χ, ο αμερικανός Conley Powell, μηχανικός από το Huntsville της Alabama, έλαβε υπόψη του μόνο τις αποκλίσεις ανάμεσα στις θεωρητικές θέσεις του Ουρανού και αυτές που πρακτικά μετρούνται, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στις παρατηρήσεις του 20ού αιώνα, επειδή η ακρίβειά τους είναι πολύ καλύτερη.
Ο πλανήτης που προκύπτει από τους υπολογισμούς του είναι ένα είδος δεύτερου Πλούτωνα. Περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 204 έτη και σε απόσταση 34,6 AU κατά μέσο όρο, ακολουθώντας μια τροχιά τοποθετημένη εν μέρει στο εσωτερικό της τροχιάς τουΠοσειδώνα. Η μάζα του φτάνει 0,35 φορές τη γήϊνη. Αισιόδοξος ο Powell έχει ήδη προτείνει ένα όνομα γι' αυτό το αντικείμενο: τη γυναίκα του Πλούτωνα, Περσεφόνη.
Όσον αφορά τον John Anderson από το Jet Propulsion Laboratory, ο συλλογισμός του δεν στερείται πρωτοτυπίας. Το 1987, εξέτασε προσεκτικά την πορεία των διαστημοσυσκευών Pioneer 10 και 11, που βυθίζονται στο αστρικό Διάστημα σε κατευθύνσεις σχεδόν αντίθετες. Παρόλα αυτά δεν μπόρεσε να αποκαλύψει στοιχεία από την παραμικρή διαταραχή που θα οφειλόταν στην παρουσία του δέκατου πλανήτη.
Κάποιοι θα! είχ� �ν σταματήσει εκεί, όχι όμως ο Anderson. Σύμφωνα με αυτόν, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας θα είχαν διαταραχθεί προ ολίγου από την έλξη άλλου πλανήτη, ο οποίος μετά το τέλος του 19ου αιώνα, θα είχε απομακρυνθεί πολύ για να γίνονται αισθητά σήμερα τα βαρυτικά του αποτελέσματα επάνω στους δύο πλανήτες ή στις διαστημοσυσκευές. Αυτό το άγνωστο σώμα, με μάζα πενταπλάσια περίπου της γήινης, θα χρειαζόταν 700 με 1.000 έτη προκειμένου να διαγράψει γύρω από τον Ήλιο μια πολύ έκκεντρη και επικλινή τροχιά.
Μήπως ο πλανήτης Χ υπάρχει μόνο στη φαντασία κάποιων ερευνητών;span style="font-size: large;"> Προς το παρόν αυτή είναι η πιθανότερη υπόθεση. Από το 1929 ως το 1943, ο Clyde Tombaugh που ανακάλυψε τον Πλούτωνα, πέρασε 7.000 ώρες συγκρίνοντας φωτογραφικές πλάκες. Κάλυψε έτσι το 70% του ουρανού (μια μεγάλη ζώνη που εκτείνεται από απόκλιση -50 μοίρες ως +50 μοίρες) και εξέτασε 45 εκατομμύρια άστρα. Η πεποίθησή του ήταν ότι κανένα αντικείμενο πιο λαμπρό από το μέγεθος 16,5 δεν μπόρεσε να του ξεφύγει σ' αυτή τη ζώνη και ότι θα είχε ανιχνεύσει έναν πλανήτη στο μέγεθος του Ποσειδώνα ευρισκόμενο σε ακτίνα 200 AU. Πιο πρόσφατα, από το 1977 ως το 1984, ο Charles Kowai αφιερώθ�! �κε μ ε τη σειρά του σε μια συστηματική έρευνα των νέων σωμάτων του ηλιακού συστήματος. Με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Schmidt των 1,22 m του όρους Palomar, σάρωσε μια ζώνη πλάτους 30 μοιρών, από τη μια και από την άλλη μεριά της εκλειπτικής. Ανακάλυψε έτσι πέντε κομήτες και δεκαπέντε αστεροειδείς αλλά κανένα ίχνος ενός σημαντικού πλανήτη.
Στην πραγματικότητα, οι διαταραχές της κίνησης του Ουρανού και του Ποσειδώνα, που οδηγούν στην υπόθεση του Πλανήτη Χ, θα μπορούσαν μάλλον να προέρχονται, τουλάχιστον για τις πιο σημαντικές, από συστηματ�κά σφάλματα που επηρέαζαν τις παρατηρήσεις του 19ου αιώνα. Πράγματι, με την ευκαιρία της πτήσης του Voyager 2 διαπιστώσαμε ότι οι δύο πλανήτες βρίσκονταν στην προβλεπόμενη θέση, σύμφωνη με τους υπολογισμούς του JPL. Για να καταρτίσουν τους καταλόγους τους, οι ερευνητές του Εργαστηρίου Αεροπροώθησης φρόντισαν να απομακρύνουν όλες τις παρατηρήσεις που πραγματοποιήθηκαν πριν από το 1910.
Αντί για τον πλανήτη Χ, έχουμε ανακαλύψει από το 1922 πολλές δεκάδες αστεροειδείς πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα και του Πλούτωνα. Η ύπαρξη μι! ας μ� �κρινής ζώνης μικρών σωμάτων, που ανακαλύφθηκε από τον παλαιοντολόγο Gerard Kuiper το 1951, φαίνεται να επιβεβαιώνεται. Αυτή η κατανομή της ύλης θα μπορούσε να εκτείνεται στις 500 AU. Αρκεί τελικά να εξηγηθούν οι τελευταίες ανεξήγητες διαταραχές της κίνησης του Ουρανού και του Ποσειδώνα, αν πράγματι αυτές υπάρχουν.
Πηγή
Οι διαχειριστές του katohika.gr διατηρούν το δικαίωμα τροποποίησης ή διαγραφής σχολίων που περιέχουν υβριστικούς – προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.Απαγορεύεται η δημοσίευση συκοφαντικών ή υβριστικών σχολίων.Σε περίπτωση εντοπισμού τέτοιων μηνυμάτων θα ακολουθεί διαγραφή
Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. �! �ρώτ� � θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα.
Ο Σαμαράς ξεσκεπάζεται... Είναι και με μαθηματική ακρίβεια ο επόμενος αρχιπροδότης!!!
Πολλοί δεν κατάλαβαν ΤΙ ακριβώς είπε ότι θα κάνει ο Αντώνης Σαμαράς. Μην ξεχνάτε ότι η αποδοχή της Δανειακής Σύμβασης της 27ης Οκτωβρίου 2011 με πλειοψηφία πάνω από 180 βουλευτών, υποχρεώνει ΚΑΙ κάθε μελλοντική κυβέρνηση να υποκύψει στους όρους της τρόικας 100%. Από τη μπλόφα (ή ανοησία) του ΓΑΠ για.....
"δημοψήφισμα" ο Σαμαράς εκβιάζεται και ξεσκεπάζεται...
χθες μετα τη δηλωση, σε μπλε μπλογκ, γινοταν χαμος.
Το φυσαγαν και δεν κρυωνε. Αντε να ξυπναμε ολες οι χρωματιστες φυλες σιγα σιγα. Οι πρασινοι εχουν μεινει στο 8%, συμφωνα με αληθινες δημοσκοπισεις, οι μπλε ελπιζω απο χθες να το καταλαβαν το υπονοουμενο. Μας μενουν οι κοκκινοι, να καταλαβουν κι αυτοι, ποσο συμβιβασμενο ειναι το ΚΚ και τοτε δεν τους σωζει τιποτα.
Kαι όχι μόνο δεσμεύει τις μελλοντικές κυβερνήσεις για πολλά χρόνια (πάντα θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε εναν Κίρσνερ αλλά...) αλλά ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ και τις έως τώρα υπογραφές που είναι κυριολεκτικά στον αέρα από νομικής άποψης!!!
Αυτό είναι το κόλπο που έχουν στήσει με τα ξένα αφεντικά τους... Είναι πολλά τα λεφτά της προδοσίας... ΞΥΠΝΑΤΕ και ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΑΣ!
Δε προκειται κανεις να βγει απο αυτους στις εκλογες.. ειναι ιστορικη ευκαιρια για την Ελλαδα να τους πεταξει μια για παντα εξω απο τη βουλη.. και τη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ολοι αυτοι πρεπει να φευγουν σιγα σιγα απο τη χωρα.. Ουτε Σαμαραδες ουτε Βενιζελοι ουτε τιποτα.. ειναι ολοι τελειωμενοι.. Οι Ελληνες πλεον ξυπνησαν και ειναι αποφασισμενοι να στειλουν στον αγυριστο ολους τους προδοτες και δημαγωγους ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ!
ΟΛΟΙ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ ΧΑΟΣ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ, ΜΟΝΟ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΕΛΙΚΑ ΑΦΗΣΕ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΕΟΣ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ...ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΚΙ ΟΛΑ ΕΧΕΙ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ΤΩΡΑ Ο ΤΟΠΟΣ....ΦΑΤΕ ΧΑΛΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ... ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΚΑΛΗ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ.. ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ...
Όλα ένα θέατρο σκιών και οίκος ανοχής μαζί.. Το ΨΕΜΑ ως ΑΛΗΘΕΙΑ και η ΑΛΗΘΕΙΑ ως ΨΕΜΑ. Σύγχυση και μόνο για να μας κυβερνούν. Δεν υπάρχει έλεος για τους εμπαιχτές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Είμαστε φιλοτομαριστικά πρόβατα ή όχι? Κρίσιμη ιστορική στιγμή για να αποδείξουμε το αντίθετο, να αποδείξουμε ότι είμαστε Έλληνες και σκεπτόμενοι άνθρωποι. ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΣΤΟ ...ΔΙΑΟΛΟ ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΣΤΙΣ 6 ΤΟΥ ΜΑΗ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ .
http://epanastasitora.posterous.com/
Διαβάστε περισσότερα »
"δημοψήφισμα" ο Σαμαράς εκβιάζεται και ξεσκεπάζεται...
χθες μετα τη δηλωση, σε μπλε μπλογκ, γινοταν χαμος.
Το φυσαγαν και δεν κρυωνε. Αντε να ξυπναμε ολες οι χρωματιστες φυλες σιγα σιγα. Οι πρασινοι εχουν μεινει στο 8%, συμφωνα με αληθινες δημοσκοπισεις, οι μπλε ελπιζω απο χθες να το καταλαβαν το υπονοουμενο. Μας μενουν οι κοκκινοι, να καταλαβουν κι αυτοι, ποσο συμβιβασμενο ειναι το ΚΚ και τοτε δεν τους σωζει τιποτα.
Kαι όχι μόνο δεσμεύει τις μελλοντικές κυβερνήσεις για πολλά χρόνια (πάντα θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε εναν Κίρσνερ αλλά...) αλλά ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ και τις έως τώρα υπογραφές που είναι κυριολεκτικά στον αέρα από νομικής άποψης!!!
Αυτό είναι το κόλπο που έχουν στήσει με τα ξένα αφεντικά τους... Είναι πολλά τα λεφτά της προδοσίας... ΞΥΠΝΑΤΕ και ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΑΣ!
Δε προκειται κανεις να βγει απο αυτους στις εκλογες.. ειναι ιστορικη ευκαιρια για την Ελλαδα να τους πεταξει μια για παντα εξω απο τη βουλη.. και τη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ολοι αυτοι πρεπει να φευγουν σιγα σιγα απο τη χωρα.. Ουτε Σαμαραδες ουτε Βενιζελοι ουτε τιποτα.. ειναι ολοι τελειωμενοι.. Οι Ελληνες πλεον ξυπνησαν και ειναι αποφασισμενοι να στειλουν στον αγυριστο ολους τους προδοτες και δημαγωγους ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ!
ΟΛΟΙ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ ΧΑΟΣ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ, ΜΟΝΟ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΕΛΙΚΑ ΑΦΗΣΕ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΕΟΣ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ...ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΚΙ ΟΛΑ ΕΧΕΙ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ΤΩΡΑ Ο ΤΟΠΟΣ....ΦΑΤΕ ΧΑΛΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ... ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΚΑΛΗ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ.. ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ...
Όλα ένα θέατρο σκιών και οίκος ανοχής μαζί.. Το ΨΕΜΑ ως ΑΛΗΘΕΙΑ και η ΑΛΗΘΕΙΑ ως ΨΕΜΑ. Σύγχυση και μόνο για να μας κυβερνούν. Δεν υπάρχει έλεος για τους εμπαιχτές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Είμαστε φιλοτομαριστικά πρόβατα ή όχι? Κρίσιμη ιστορική στιγμή για να αποδείξουμε το αντίθετο, να αποδείξουμε ότι είμαστε Έλληνες και σκεπτόμενοι άνθρωποι. ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΣΤΟ ...ΔΙΑΟΛΟ ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΣΤΙΣ 6 ΤΟΥ ΜΑΗ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ .
http://epanastasitora.posterous.com/
Εδώ θα πεις δημόσια την γνώμη σου____ Ο σιωπών δοκεί συναινείν!____ksipnistere1@gmail.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





.jpg)



