Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος Αφού «έλυσε» με καταπληκτική ταχύτητα όλα τα προβλήματα της ελληνικής παιδείας ο αρμόδιος υπουργός, (δόξα του και μπράβο του), θέλησε να εκτονώσει και την μεγάλη του «αγωνία» για την εκπαίδευση και των μουσουλμάνων- λάθρο-μεταναστών της Ελλάδας και την ενσωμάτωση τους, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Έτσι τους έδωσε σημαντικά προνόμια για να εισέρχονται στις ανώτατες σχολές καταλαμβάνοντας φυσικά κάποιες θέσεις τις οποίες στερούνται άλλοι υποψήφιοι ελληνικής καταγ! ωγής .
Συγχαρητήριά του λοιπόν! Άξιος διάδοχος του «συστήματος αφελληνισμού» της κ Διαμαντοπούλου! Το σύστημα εισαγωγής και κατ' επέκταση το Υπουργείο Παιδείας, που δίκαια πρέπει να μετονομαστεί σε Υπουργείο Αφελληνισμού, χωρίζει τους μαθητές και τους κρίνει διαφορετικά με βάση το θρήσκευμά τους! Μπράβο ! Αλλά, δεν είναι εκεί το ζήτημα.
Ειλικρινά αν πριν από είκοσι χρόνια μου έλεγαν ότι θα έβλεπα στο κέντρο της Αθήνας χιλιάδες μουσουλμάνους να παρελαύνουν με απειλητικές διαθέσεις και να φτάνουν επελαύνοντας μέχρι το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη �ξαπολύοντας απειλητικά συνθήματα, θα του έλεγα το λιγότερο πως αυτά είναι φανταστικά πράγματα. Επειδή έχω ζήσει παλαιοτέρα στο Παρίσι, μια πόλη με έντονο το μουσουλμανικό στοιχείο, έχω την εμπειρία της αποτυχίας κάθε κίνησης ενσωμάτωσης αυτού του στοιχείου στην εγχώρια κοινωνική δομή όσες προσπάθειες και αν έκαναν οι γαλλικές αρχές, οι οποίες σημειωτέον είναι αρκετές βαθμίδες πιο οργανωμένες από τις δικές μας.
Ο λόγος ήταν πάντα απλός. Το Ισλάμ και η πολιτιστική συνείδηση αυτών των ανθρώπων είναι κάθετα διαφορετική με αυτή του εγχωρίου πληθυσ�! �ού, � �ε αποτέλεσμα συχνά να εκτυλίσσονται βίαιες σκηνές συγκρούσεων με τους μουσουλμάνους. Το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει έντονο ακόμα και σήμερα και συχνά στα λεγόμενα «Μπανλιέ», δηλαδή στα προάστια του Παρισιού όπου κατοικούν πολλοί μουσουλμάνοι, ξεσπούν άγριες ταραχές ακόμα και με θύματα. Τα ίδια προβλήματα βίας έχουν στην Γερμανία, Αγγλία, Ολλανδία.
Στην δικιά μας την χώρα ευτυχώς μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει αιματηρές ταραχές «αλλά Γαλλία», αν και δυο φόρες παραλίγο να «γλιστρήσουμε» σε τέτοιες καταστάσεις. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας καθησυχάζει. Ένα πελώριο, διαφορετικό, αλλόθρησκο και με τελείως διαφορετική πολιτιστική βάση στοιχείο βρίσκεται στους κόρφους μας, χωρίς να μπορεί στην ουσία κανείς να το ελέγξει.
Αφελείς αριστερίζοντες «προοδευτικίζοντες» που αποδεικνύονται οι καλύτεροι πράκτορες της Νέας Τάξης Πραγμάτων, στηρίζουν και ενισχύο! υν τ� �ν διεθνή μαφία, κυρίως τουρκική, της λαθρομετανάστευσης. η οποία εδώ και πολλά χρόνια έχει θησαυρίσει «ξεφορτώνοντας» με το αζημίωτο στα ελληνικά νησιά και στον Έβρο, εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες, φανατικούς ισλαμιστές.
Η ελληνική αφέλεια στη αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος σε όλο της το μεγαλείο. Όσοι προσπαθούν να παρουσιάσουν το πρόβλημα στις ρίζες του, χαρακτηρίζονται σαν ρατσιστές, φασίστες, τα γνωστά δηλαδή «παιχνίδια της ετικέτας» που έχουν καταταλαιπωρήσει την σύγχρονη ελληνική ιστορία. Αλλά εδώ το θέμα είναι πολύ πιο σοβα�ό. Κινδυνεύουμε όχι να γίνουμε Παρίσι και Μπανλιέ, αλλά να αφανιστούμε ολοκληρωτικά γιατί όλοι αυτοί οι αμέτρητοι γκετοποιημένοι, φανατικοί ισλαμιστές λαθρομετανάστες, είναι το καζάνι που σιγοβράζει και απειλεί να τινάξει στον αέρα ότι έχει απομείνει σε αυτή την ταλαίπωρη χώρα.
Το πρόβλημα γιγαντώθηκε από τους λεγόμενους «προοδευτικούς» που διδάσκουν την ενσωμάτωση και ζουν στις φανταστικές τους αυταπάτες, όπως αποδείχτηκε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Θα έλεγα σε όλες αυτές τις προοδευτικές και φιλελεύθερες κυρίες που τσιρίζουν υπέρ των λ�! �θρο� �εταναστών, αν είναι πρόθυμες να φορέσουν το ισλαμικό τσαντόρ τύπου Αφγανιστάν και Πακιστάν και να σκύβουν κάθε βραδύ υποτακτικά το κεφάλι τους στον αφέντη κύριο τους περιμένοντας υποτακτικά την ικανοποίηση της σεξουαλικής του διάθεσης καθώς, «Η γυναίκα είναι το χωράφι», (δηλαδή αντικείμενο ιδιοκτησία), του άντρα, όπως διακηρύσσει το ιερό Κοράνιο.
Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά σε αυτό το τεράστιο θέμα. Αναδύεται σαν άλλο ένα στοιχείο κατάρρευσης και διάλυσης αυτής της χώρας και όσο ακόμα κοιμόμαστε «τον ύπνο του δικαίου» αυτή η κατάρρευση θα συν�χίζεται και εμείς θα νομίζουμε ότι «σωθήκαμε» για άλλη μια φορά. Ας είναι καλά αυτοί που μας έφεραν σε αυτό το χάλι, καθώς χαμογελάνε ειρωνικά με την κατάσταση μας!
Τα «ποντίκια» ξέρουν να φεύγουν απ το πλοίο όταν αυτό βουλιάζει, οι επιβάτες του όμως είναι καταδικασμένοι.
Εσείς θέλετε να βουλιάξετε και να πνιγείτε στον πάτο της αποχαυνωτικής αδιαφορίας σας;
